บทที่ 587 ผู้หญิงของฉัน

มีนามองหาเก้าอี้ที่ดูจะสบายและนั่งลง พลางพูดอย่างไม่อ้อมค้อม: “ฉันจะมาหาคุณวันนี้ เพราะฉันต้องการแก้แค้นให้มาร์ช ภูผาต้องการแก้แค้นคนของตระกูลกรภัควัฒน์ แต่ก็ยังลงมือกับมาร์ช ฉันปล่อยให้มาร์ชจากไปทั้งๆแบบนี้ไม่ได้ โปรดบอกฉันมา ก่อนเกิดอุบัติเหตุมาร์ชกับคุณวางแผนอะไรกัน แล้วพวกคุณคิดจะจัดการกับ ภูผาอย่างไร”

เคนท์พูดอย่างจริงใจ: “ภูผาและกิ่งปล่อยเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับผู้บริหารระดับสูงของ VE Group พวกเขาต้องการใช้ตระกูลอุตตมสุวิบูลย์เพื่อทำให้ราคาหุ้นของ VE Group ตกลง แล้วพวกเขาจะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ในการรวบซื้อหุ้นของ VE Group ฉันกับมาร์ชจึงได้ปรึกษาหารือกัน แทนที่จะปล่อยให้พวกเขาซื้อมาซื้อหุ้นของ VE Group สู้ปล่อยให้ NX Group ซื้อจะดีกว่า และคดีฟ้องหย่าของฉันกับกิ่งในเวลานี้ก็มีแต่จะทำให้ราคาหุ้นของ VE Group ร่วงอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นก็รอให้ราคาหุ้นร่วงจนไปแตะที่จุดต่ำสุดมาร์ชก็จะรีบช้อนซื้อหุ้นของ VE Group ตัดหน้าพวกเขา”

“แต่ไม่ว่าใครจะเป็นคนซื้อ VE Group ไป สุดท้ายแล้วตระกูลกรภัควัฒน์ก็จบเห่เหมือนกัน คุณรับได้เหรอ?” มีนาถาม

“มันไม่เหมือนกัน มาร์ชสัญญากับฉัน ว่าหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จจากการซื้อหุ้นของ VE Group และจัดการกับพวกภูผาเสร็จ เขาจะคืน VE Group ให้กับฉัน” เคนท์เปลี่ยนน้ำเสียงแล้วพูดว่า “แต่ตอนนี้เกิดเรื่องบางอย่างขึ้นกับมาร์ช ทำให้สถานการณ์ทาง NX Group เองก็ไม่ค่อยมั่นคงแล้วจะรวบซื้อหุ้นเพิ่มอีกได้อย่างไร? ตอนนี้ฉันกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก และคดีฟ้องหย่าของฉันกับกิ่งก็เป็นที่รู้กันทั่วเมือง เมื่อเห็นว่าราคาหุ้นของ VE Group กำลังร่วงลงอย่างต่อเนื่องก็แปลว่ามันใกล้จะพังแล้ว……”

“ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว” ในที่สุดมีนาก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมชาร์วีถึงดูกระตือรือร้นที่จะให้เธอไปปรากฏตัวในกรุ๊ปในนามของมาร์ช

อย่างไรก็ตาม เคนท์เริ่มถามด้วยความกังวล: “เธอเข้าใจว่าอะไร? เดิมทีนี่เป็นวิธีเดียวที่จะปกป้อง VE Group เอาไว้ได้ แต่ใครจะไปคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับมาร์ช…...คราวนี้ VE Group คงจะถูกทำลายด้วยมือของฉันจริงๆ!”

“ไม่ต้องห่วง เพราะมันเป็นแผนของมาร์ช ฉันจะช่วยเขาในการดำเนินแผนการนี้ต่อไป หากไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น NX Group จะเข้าซื้อกิจการตระกูล VE Group ทั้งหมด และจะไม่ยอมให้แผนการของ ภูผา ประสบความสำเร็จ” น้ำเสียงของมีนาหนักแน่น

“แต่มาร์ชเขาไปแล้ว……”

มีนาไม่อยากได้ยินใครพูดว่ามาร์ชจากไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงพูดขัดจังหวะเขา: “เขาแค่หายตัวไป ส่วนชาร์วียังคงอยู่ใน NX Group ฉันจะเป็นตัวแทนของเขาชั่วคราว และชาร์วีก็จะพยายามช่วยฉันอย่างเต็มที่”

เคนท์มองดูเธออย่างมีความหวังและพูดว่า: “เพื่อตระกูลกรภัควัฒน์ ฉันเองก็จะพยายามช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่ ถ้ามีอะไรที่ไม่รู้หรือไม่เข้าใจถามมาได้หมดเลย”

“งั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ” มีนาพูดอย่างเย็นชา “แต่หลังจากเรื่องนี้จบลง ขอให้พวกเราต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างไป และคุณก็อย่ามารบกวนฉันอีกต่อไป”

“มีนา ก่อนหน้านี้มันเป็นความผิดของฉันเอง แต่ตอนนี้ ขอแค่ทำให้เธอจะยอมรับฉันในฐานะพ่อได้ จะให้ฉันทำอะไรเพื่อชดเชย? เธอพูดมาเลย ขอแค่เธอพูดออกมา” เคนท์ตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ

มีนารู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ เธอก้มศีรษะลงและพูดว่า: “เรื่องที่คุณอยากจะพูดก็พูดจบแล้ว ฉันขอตัว……”

“ฉันแก่แล้ว ฉันสามารถทำงานใน VE Group ได้อีกสักกี่ปี ห้าปี สิบปี.…..แต่ก็ต้องมีสักวันที่ฉันจะหมดแรง……”

“ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะคิดเรื่องพวกนี้ นี่มันก็ดึกมากแล้ว ฉันขอตัว” มีนาหันหลังกลับอย่างเย็นชาและผลักประตูห้องทำงานให้เปิดออก

“โอเค ค่อยๆคิดดู ฉันจะรอจนเธอคิดออก” เคนท์พูดตามหลังเธอ

มีนาไม่ได้หันกลับไปมอง และรีบก้าวขึ้นลิฟต์ อันดากับผู้คุ้มกันสองคนก็เดินตามไปทันที

อันดาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองเคนท์ ซึ่งยังคงยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องทำงาน ทันใดนั้นประธานของ VE Group ก็น้ำตาคลอเบ้าเมื่อตามแผ่นหลังของมีนาไป

เคนท์ไม่เหลือบุคลิกอันน่าเกรงขามของประธานอีกต่อไป แต่เป็นเหมือนพ่อวัยชราอย่างเต็มตัว

สิ่งนี้ทำให้เธอนึกถึงสีหน้าของพ่อที่คอยตักเตือนเธออย่างจริงจังในวันก่อนเกิดอุบัติเหตุ เธอรู้สึกได้ว่าความรักของพ่อที่ชื่อเคนท์ซึ่งมีต่อมีนานั้นคือของจริง และหวังว่ามีนาจะได้บทสรุปที่มีความสุขกับพ่อของเธอ

ขณะที่นั่งอยู่ในรถ มีนาก็เริ่มโทรหาชาร์วี

ดูเหมือนว่าชาร์วีจะยุ่งมาก และเป็นเวลาสักพักกว่าเขาจะรับโทรศัพท์ “ฮัลโหล คุณหนู”