บทที่ 619 เล่นกับไฟอีกครั้ง

เคยเจอกับเขาหลายครั้งแล้วและก็เอ่ยปากกับเขาตลอดว่าอยากให้เขาลงทุน ตอนนี้ตัดสินใจจะลงทุนแล้ว เธอกลับคืนเงินที่เขาจะลงทุนกลับมา มันหมายความว่ายังไง？

หรือว่าเธอไม่สนใจเงินสี่ล้านนี้ของเขา หาคนลงทุนที่ร่ำรวยกว่าได้แล้ว？

ผู้หญิงที่โง่เขลาแบบเธอต้องการจะเล่นกับไฟเหรอ？

เขาหยิบเช็กใบนั้นใส่เข้าไปในซองจดหมาย แล้วทิ้งไปอีกข้าง เก็บอารมณ์แล้วทำงานต่อ

วันนี้งานยุ่งเหลือเกิน ประชุมแล้วประชุมอีก และยังต้องเผชิญหน้ากับผู้รับผิดชอบสองแผนกด้วยตัวเขาเอง ผู้ถือหุ้นสามคนที่มีปัญหามาหาเขา จนกระทั่งถึงสามสี่ทุ่มเขาถึงได้พักผ่อน

เขาไม่รู้ว่าเมื่อก่อนตอนที่มาร์ชยังอยู่ ไม่รู้ว่าจัดการกับเรื่องราวต่างๆ ให้มีระเบียบได้ยังไง เขารู้สึกว่าตัวเองจะรับมันไม่ไหวแล้ว

เขาหลับตาลงแล้วเอ็นตัวไปพิงกับเก้าอี้เพื่อต้องการนอนพักผ่อน เวลานี้เลขาที่ยังอยู่ในบริษัทเขามาหาเขาในออฟฟิศอีกครั้ง พูดเตือนเขาขึ้นมาว่า： “คุณชาร์วี ถ้าเหนื่อยแล้วก็กลับไปพักผ่อนเถอะ อย่านอนหลับแบบนี้ เดี๋ยวจะเป็นหวัดได้”

ชาร์วีเห็นเลขาถือกระเป๋าไว้ ดูแล้วน่าจะกำลังเตรียมตัวจะเลิกงาน จึงพูดขึ้นว่า：“ขอบคุณมาก ดึกมากแล้วคุณรีบกลับไปเถอะ จำไว้ต้องเรียกรถด้วย ตอนกลางคืนกลัวว่าจะไม่ปลอดภัย”

“ขอบคุณมากคุณชาร์วี” เลขาพูดจบก็เดินเสียงเบาออกไป

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลูกน้องดีมาโดยตลอด เขาไม่ชอบทำตัวแข้มงวดกับคนอื่น เพราะรู้สึกว่าการที่คนอื่นผ่อนคลายก็ทำให้ตัวเขาเองคอยผ่อนคลายไปด้วย

ในขณะที่เขาเตรียมจะเลิกงานนั้น หันไปมองเห็นซองจดหมายที่อยู่บนโต๊ะโดยไม่ได้ตั้งใจ มีเพียงผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่ทำให้เขาโกรธได้ตลอดเวลา

หลังจากที่เขาออกมาจากบริษัทแล้วไม่ได้กลับบ้านทันที แต่ไปที่ที่พักของสกาย

ตอนที่ให้คนไปส่งเช็คให้เธอนั้น เขาได้ตรวจสอบที่อยู่ของสกายไว้แล้ว

เส้นทางไปที่พักของเธอนั้นถนนแคบมาก รถของเขาจึงต้องจอดไว้ตรงริมถนน เขาเดินลงมาจากรถ จากนั้นเดินไปที่อาคารตึกเก่าที่เธออาศัยอยู่

ทางเดินระหว่างอาคารไฟค่อนข้างมืด เขายืนอยู่ในทางเดินที่มืด และเคาะประตูบ้านที่เธอพักอาศัยอยู่

แต่เคาะตั้งนานก็ไม่มีใครมาเปิดประตู ดูแล้วเธอน่าจะไม่ได้อยู่บ้าน ดึกขนาดนี้แล้วไปไหนกันแน่？

ก่อนหน้านั้นที่เคยเจอกันสองครั้งเขาลืมขอเบอร์โทรของเธอ ตอนนี้จึงไม่สามารถติดต่อเธอได้ เขาจึงยอมแพ้และเตรียมตัวเพื่อกลับบ้าน

เวลานี้หน้าบันไดมีเสียงของสกายดังขึ้นมา “พวกแกอย่าผลักฉัน เดี๋ยวก็ถึงบ้านฉันแล้ว ที่บ้านฉันยังมีเงินอยู่บ้างเล็กน้อย……”

ชาร์วียืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ เงยหน้าขึ้นมองสกายที่เดินอยู่ข้างหน้าด้วยความกลัว ข้างหลังมีผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่เดินตามเธอมาสามสี่คน ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีอะไร

สกายสวมเสื้อกันลมสีน้ำตาล มือทั้งสองข้างจับกระเป๋าใบเล็กไว้ด้วยความกลัว และทันใดนั้นเธอก็เห็นหน้าชาร์วี

เธอตกใจแล้วถามออกมาว่า：“คุณชาร์วี？ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่……”

ชาร์วีหรี่ตาลง มองผู้ชายที่อยู่ด้านหลังของเธอแล้วถามออกมาว่า：“พวกคุณทำอะไร ทำไมถึงเดินตามเธอ？”

มีชายคนหนึ่งที่หน้าตาอ้วนท้วนหัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า：“ทวงหนี้ไง นายเป็นอะไรกับผู้หญิงคนนี้ นายมีเงินไหม ถ้ามีเงินก็รีบช่วยเธอชดใช้หนี้ซะ！”

ชาร์วีถามออกมาด้วยน้ำเสียงขี้เกียจว่า：“เขาติดหนี้พวกนายเท่าไร？”