บทที่ 621 ควบคุมไม่ได้

“ฉันไม่สนใจว่าคุณทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่น เพราะคุณสามารถช่วยฉันใช้หนี้ได้ คุณอยากทำอะไรกับฉันก็ได้ทั้งนั้น” สกายไม่สนว่าร่างกายจะปวดร้าวแค่ไหน ขัดขืนเขา เพื่อให้ตัวเองลุกขึ้นนั่งได้ แกล้งทำเป็นการจัดทรงผมและเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เรียบร้อยอย่างใจเย็น

เธอก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อไปเก็บหมอนข้างที่ตกอยู่ที่พื้น ในที่สุดก็เห็นปากกาและกระดาษใต้แผ่นกั้นโต๊ะน้ำชา หยิบมันออกมาและเริ่มเขียนใบกู้ยืมเงินบนโต๊ะน้ำชาขึ้นมา

ความอ่อนโยนของชาร์วีที่มีถูกกลบให้ดับสนิทด้วยการกระทำนี้ของเธอ เขาลุกขึ้นนั่ง เห็นสภาพของโซฟาที่ยับเยินนั้น รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่ว่าจะเป็นเช็คสี่ล้านนี้ หรือเงินสองแสนนั้นล้วนถือเป็นการซื้อตัวคุณจากผม ไม่ต้องคืน เอาไป！” พูดจบเขาเก็บซองจดหมายขึ้นมาแล้วโยนใส่เธอ

เมื่อเขาใส่กางเกงเสร็จ ได้หยิบใบกู้ยืมเงินที่เธอยังเขียนไม่เสร็จขึ้นมาแล้วฉีกมันให้ละเอียด

“เมื่อกี้ใครบอกว่ายินดีที่จะขาย ในเมื่อจะขายแล้วจะมาเสแสร้งอะไรอีก！”

สกายหยิบซองจดหมายนั้นขึ้นมา ยืนขึ้นแล้วพูดประชดออกมาว่า：“ใช่ คุณพูดถูก การซื้อขายของวันนี้ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว คุณกลับไปได้แล้ว”

เธอเดินออกไปเปิดประตู แล้วเชิญเขาออกไป

เขาอดไม่ได้ที่จะสงสารเธอขึ้นมาอีก ด้วยสัญชาตญาณเขาเอื้อมมือไปแล้วดึงเธอเขามากอดไว้เพื่อปลอบใจ

แต่เธอหลบได้อย่างรวดเร็ว ทำให้เขาจับได้แค่อากาศ และรู้สึกว่างเปล่าในใจ

สายตาของเขามีความผิดหวัง เดินผ่านเธอไป แล้วเงยหน้าขึ้นมา ท่าทางที่สง่างามคืนกลับมาอีกครั้ง และพูดเตือนเธอขึ้นมาว่า：“อย่าลืมกินยาคุมฉุกเฉินด้วย”

จากนั้นเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

สกายมองตามแผ่นหลังที่สง่างามของเขา ฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก แล้วปิดประตูลงอย่างแรง

เธอเอาหลังพิงประตูไว้ อยากบอกกับเขาว่า ความกังวลของเขาไม่จำเป็นเลย

ถ้าหากเธอสามารถตั้งครรภ์ได้ ก็คงไม่ถูกตระกูลเชาวกรกุลไล่ออกมาจากบ้านหรอก อย่างน้อยยังสามารถสู้รบกับชู้คนนั้นได้บ้าง

เธอหัวเราะออกมาด้วยความเศร้า เงยหน้าขึ้นมองเพดาน เพื่อไม่ให้น้ำตาตัวเองไหลออกมา

ชาร์วีไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองกลับมาถึงในรถได้ยังไง ทุบพวงมาลัยรถลงไปแรงๆ ด้วยความโกรธ

เขาบังคับตัวเองไม่ให้นึกถึงพฤติกรรมที่โง่เขลาของเขาคืนนี้ แต่หัวสมองกลับมีแต่ภาพผู้หญิงคนนั้นโผล่ขึ้นมา

ตอนที่เธอเย็นชา ตอนที่เธอร้องไห้ และตอนที่เธอแกล้งทำเป็นแข็งแกร่ง……

ถ้าเป็นไปได้เขาอยากวิ่งไปอยู่ตรงหน้าเธอเสียเดี๋ยวนี้เลย ไปพูดปลอบใจเธอ ว่าที่จริงแล้วเขาไม่ได้หมายความอย่างที่พูด

แต่เขาก็ห้ามใจตัวเองไว้ได้ เพราะกลัวว่าเมื่อเจอเธอแล้วจะพูดออกมาปากไม่ตรงกับใจอีก จึงรีบสตาร์ทรถแล้วขับออกไป

กลับไป ให้ห่างไกลจากเธอ บางทีอาจทำให้เขากลับคืนเป็นปรกติได้

ตอนแรกต้องการลงทุนให้เธอ อยากช่วยเหลือเธอ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าต้องการอะไรตอบแทนจากเธอ

แต่หลังจากที่ถูกเธอยั่วโมโหก็ทำให้เกิดเรื่องขาดการควบคุมตัวแบบนั้นออกมา การซื้อขาย การใช้เงินซื้อเธอ……เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องที่เขาเคยดูถูกไม่ชอบทั้งนั้น

วันนี้ตัวเขาเองกลับทำมันทั้งหมด เขาขับรถด้วยความเร็ว ไม่เคยมีความรู้สึกปวดใจแบบนี้มาก่อนเลย

ในเมื่อคืนนี้คำพูดแบบนั้นได้พูดออกมาแล้ว ก็ถือว่าเขาได้ซื้อเธอไปก็แล้วกัน บางทีนั่นอาจเป็นทางเดียวที่เขาจะมีโอกาสได้เจอเธออีก

……

หลายวันมานี้ มีนาได้แต่นอนอยู่บนเตียง ขยับตัวอะไรไม่ได้เลย