บทที่ 622 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

“ชาร์วี！ถ้าคุณยังไม่พูดความจริงอีก ผมจะให้คนของตัวเองไปตรวจสอบ ผมไม่เชื่อหรอกว่าจะตรวจสอบหาความจริงไม่ได้！”

ชาร์วีเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดออกมาอย่างลำบากใจว่า: "คุณเคนท์ คุณรู้ที่มาของภูผาไหม?คุณคิดว่าเขาแค่ต้องการซื้อหุ้นของVE Groupง่ายดายแบบนั้นเหรอ？หลังจากที่เขาซื้อVE Groupสำเร็จ เขาจะให้คุณลิ้มลองรสชาติของการสูญเสียVE Group และจะเอาชีวิตของคุณ เอาชีวิตของมีนา และเอาชีวิตของมาร์ช……เอาชีวิตทุกคนที่ขัดขวางเขา และเอาชีวิตคนที่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลกรภัควัฒน์!"

เคนท์ไม่อารมณ์เสียอีก พูดออกมาอย่างงุนงงว่า：“เขาไม่ใช่ร่ำรวยมาจากต่างประเทศเหรอ และต้องการกลับมาแก้แค้นตระกูลกรภัควัฒน์ไม่ใช่เหรอ”

“ในสมองของคุณอย่ามีแค่ตระกูลกรภัควัฒน์อย่างเดียว อย่ามีแค่VE Group！ตอนนี้มีหลายคนที่มีอันตรายถึงชีวิต ผมบอกคุณได้แค่ว่า ที่มาของเขายิ่งใหญ่และน่ากลัวกว่าที่คุณคิดไว้ ตอนนี้มีนาและมาร์ชทำเพื่อคุณ และเพื่อตัวพวกเขาเอง เพื่อไม่ให้มีคนต้องตายเปล่าพวกเขากำลังพยายามอยู่ ขอร้องคุณหล่ะอย่าเพิ่งสร้างปัญหาให้พวกเขาต้องตกอยู่ในอันตราย” ชาร์วีรู้สึกว่าคำพูดของเขาพวกนี้ได้พูดออกมาอย่างชัดเจนแล้ว เคนท์น่าจะเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงได้

“ความหมายของคุณคือพวกเขามีเรื่องสำคัญกว่าVE Groupถูกซื้อเหรอ แม้ต้องสูญเสียVE Groupไป ก็ต้องไปจัดการเรื่องที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ให้สำเร็จใช่ไหม？” เคนท์ถามออกมา

ชาร์วีตอบอืมออกมา “จะพูดแบบนี้ก็ได้ แต่ทางที่ดีที่สุดคือเขาสามารถดูแลทั้งสองทางให้ได้เป็นอย่างดีจะดีที่สุด”

“คุณผิดแล้ว เมื่อเทียบกับVE Groupแล้ว ผมแคร์ชีวิตของมีนามากกว่า” พูดจบเคนท์วางสายก่อน สีหน้าเคร่งเครียดและไม่ไปมองตัวเลขเกี่ยวกับVE Groupที่จะถูกซื้อไปอีก

เขาฟังความหมายของชาร์วีออก ตอนนี้มีนาและมาร์ชวีกำลังเผชิญกับภัยอันตรายอยู่

เขาจำได้ว่ามาร์ชเคยเอ่ยปากกับเขามาก่อน บอกว่าภูผาเป็นไปได้มากที่เขาจะมีความเกี่ยวข้องกับยาเสพติด มิฉะนั้นภูผาไม่สามารถก่อร่างสร้างตัวได้อย่างรวดเร็วในสภาพที่ไม่มีรากฐานอะไรในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เลย

หลังจากนั้นไม่นาน มาร์ชก็มาเกิดอุบัติเหตุตอนอยู่บนเรือสปีดโบ๊ท และหาร่างไม่เจอ และยังตกอยู่ในสถานะของผู้สูญหายอยู่

“คิดอะไรอยู่เหรอ？” มีกลิ่นกุหลาบหอมโชยบางๆ มาจากด้านหลังของเขา

เคนท์รู้ว่าเป็นใคร หันหน้าไปมอง “ไม่ได้คิดอะไรหรอก กำลังตรึกตรองอยู่ว่าถ้าครั้งนี้VE Groupถูกภูผาซื้อไป ผมควรไปจากเมืองcหรือเปล่า ไปใช้ชีวิตแบบคนชราธรรมดาทั่วไปที่ควรมีหรือเปล่า？”

สีหน้าของเลขาขิมตกใจเล็กน้อย “คุณเคนท์……”

“คุณเพียบพร้อมขนาดนี้ และยังสาวอยู่ ไม่ควรมาใช้ชีวิตอยู่กับผม ควรหาช่องทางชีวิตของตัวเองได้แล้ว” เขาจับมือเธอไว้ ก้มหน้าลงแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องกังวล ถึงแม้VE Groupจะล่มสลาย ผมก็จะให้เงินคุณก้อนหนึ่ง น่าจะพอให้คุณใช้ชีวิตได้ระยะหนึ่ง”

เลขาขิมจับมือเขาไว้แน่น พูดออกมาอย่างร้อนรนว่า：“ไม่ว่าจะเป็นกลายเป็นยังไง ฉันไม่ไปจากคุณเด็ดขาด และไปจากคุณไม่ได้ ฉัน……ฉันพบว่า เหมือนตัวเองจะท้อง”

“คุณพูดอะไรนะ？” เคนท์ทั้งตกใจทั้งดีใจ และไม่กล้าเชื่อเลย

เลขาขิมพูดออกมาด้วยความเขินอายว่า：“ยังไม่แน่ใจ แค่ใช้ชุดตรวจสอบการตั้งครรภ์ลองตรวจดู มันขึ้นสองขีด แต่บางทีอาจเป็นเพราะชุดตรวจสอบมีปัญหาก็เป็นไปได้”

“พรุ่งนี้ผมให้คนพาคุณไปตรวจเช็กที่โรงพยาบาล……”

“แต่ถ้าฉันไปโรงพยาบาลตอนนี้เกิดเจอคนรู้จัก อาจทำให้ผู้ถือหุ้นพวกนั้นหาคุณเจอ และมาตอแยคุณก็ได้” เลขาขิมพูดออกมาอย่างคนมีเหตุผลว่า “ฉันไม่เป็นไร รอให้เสร็จเรื่องการซื้อหุ้นนี้ผ่านไปก่อนค่อยว่ากัน”

“เรื่องแบบนี้รอได้ยังไง ต้องรีบไปตรวจให้แน่ใจ” เคนท์หมกมุ่นอยู่ในภวังค์แห่งความสุขแล้วพูดขึ้นว่า “ผมอายุปูนนี้แล้ว ถ้าคุณสามารถมีลูกชายให้ผมได้ ถือว่าดีมาก ดีมากจริงๆ ……”

แต่เมื่อพูดไป เขาเศร้าสร้อยขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าหากไม่มีVE Groupแล้ว เขาจะเอาลูกชายอีกทำไม จะเอาผู้สืบทอดอีกทำไม

“คุณเคนท์ ทำไมถึงไม่ดีใจอีกแล้ว？” เลขาขิมเห็นความสุขบนใบหน้าของเขาจางหายไป

เคนท์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสงบว่า：“ไม่มี คุณไปตรวจที่โรงพยาบาลก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที”

เลขาขิมตอบได้ออกมายังเชื่อฟัง แล้วช่วยเขาหนวดไหล่อยู่ด้านหลัง แต่กลับบ่นพึมพำในใจว่า VE Gropจะถูกคู่แข่งของคุณเคนท์ซื้อVE Gropสำเร็จไปได้เหรอ ถ้าหากคุณเคนท์กลายเป็นคนจนไม่เหลืออะไรเลย และไม่ใช่ผู้ทรงอำนาจในวงการธุรกิจอีกต่อไป แล้วชีวิตของเธอกับลูกในท้องหลังจากนี้จะเป็นยังไง？