บทที่ 624 มันหมายถึงอะไร

หลังจากที่ลุลาพาเด็กทั้งสองขึ้นมาชั้นบนแล้ว ให้เด็กทั้งสองกลับเข้าห้องก่อน ส่วนตัวเธอแอบฟังพวกเขาพูดคุยกันตรงทางเดิน

เมื่อกี้ที่เธอร้องไห้บอกว่าไม่ยอมพาเด็กหนีไปเอง ก็แค่แสดงละครเท่านั้น

ความจริงแล้วเธอเป็นคนที่ต้องการให้ภูผาถูกกำจัดที่สุด และเป็นคนที่อยากให้ถูกตำรวจจับ ถ้าเป็นแบบนี้เธอก็สามารถพาเด็กสองคนนี้หนีไปได้และมีอิสระเสียที

แต่เธออยู่กับภูผามานานหลายปี ไม่ใช่ไม่เคยเห็นเขาผ่านอุปสรรคใหญ่ๆ อะไรมาบ้าง ทุกครั้งก็หลุดรอดปลอดภัย ไม่เป็นอะไรเลย

ดังนั้นครั้งนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จะสามารถทำให้ภูผาพ่ายแพ้ยับเยินได้หรือไม่ยังไม่แน่นอน เธอจึงต้องเสแสร้งเหมือนเมื่อก่อนร้องไห้ทำตัวอ่อนแอและเป็นห่วงเขาออกมา

แต่เมื่อกี้ได้ยินคำพูดที่ภูผาสอบถามภวัต ช่างมีความหมายเหลือเกิน หรือว่าภวัตจะเป็นสายลับที่ตำรวจส่งตัวมา ถ้างั้นเป็นตำรวจที่ไหนเหรอ ที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือที่เมืองcกันแน่？

เขาต้องรู้ก่อนภูผาให้ได้ว่าภวัตเป็นสายลับหรือเปล่า บางที่เธออาจช่วยเหลือภวัตได้

มาร์ชยืนอยู่ในคืนที่อากาศหนาวเย็น ดูจากสถานการณ์แล้วภูผาน่าจะสงสัยเขาขึ้นมาอีกแล้ว

ภูผาเพิ่งพาเขากับรเณศไปที่โรงงานนั้นได้ไม่นาน โรงงานก็เกิดเรื่องขึ้น ไม่สงสัยเขาสิแปลก นี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องปรกติอยู่

ตอนนี้ก็หวังว่าคนที่ถูกเซทท์จับตัวไป จะสามารถบอกเบาะแสอะไรได้บ้าง

เมื่อมีพยานบุคคลและพยานหลักฐาน และหาเจอโรงงานนั้นที่มีหลักฐานเกี่ยวข้องกับภูผา ทางด้านเซทท์ก็น่าจะจับตัวภูผาได้

อีกอย่างเมื่อกี้ภูผาบอกว่าจะมีวัตถุดิบเข้ามาอีกล็อตหนึ่ง แสดงว่าวัตถุดิบนั้นต้องซัพพอร์ตให้กับโรงงานนั้นเพื่อมาผลิตยาเสพติดแน่นอน

เขาต้องหาโอกาสส่งข่าวสารนี้ให้กับเซทท์ ต้องรู้ให้ได้ว่าวัตถุดิบล็อตนั้นถึงท่าเรือเมื่อไหร่ ก่อนที่พวกเขาจะทำลายทิ้งต้องให้ตำรวจตรวจเจอก่อน และนั่นจะเป็นหลักฐานใหญ่ในการมัดตัวภูผา

……

ตอนกลางวันของวันต่อมา เนื่องจากมาร์ชไม่ได้นอนมาทั้งคืน จึงไปนอนหลับพักผ่อนที่ห้องใต้ดิน

หลังจากเปลี่ยนเวรกับบอดี้การ์ดคนอื่นแล้วตอนแรกๆ ก็นอนไม่หลับ ทำยังไงก็นอนไม่หลับ ด้านหนึ่งก็นึกอยู่ตลอดเวลาเกี่ยวกับความคืบหน้าการสอบสวนของเซทท์ อีกด้านหนึ่งก็กำลังคิดว่าวันนี้ภูผาจะคิดหามาตรการอะไรมารับมือ

เขานอนอยู่บนเตียงเดี่ยวที่ทั้งแข็งทั้งเล็ก ไม่ง่ายเลยกว่าจะนอนหลับได้สักพัก แต่ในขณะที่นอนหลับฝันอยู่นั้นรู้สึกว่ามีมือเรียวเล็ก กำลังลูบไล้ร่างกายเขาอยู่

เขาจับมือนั้นโดยสัญชาติญาณ ในระหว่างที่ยังสะลึมสะลืออยู่นั้นพูดออกมาโดยสัญชาตญาณว่า：“มีนา อย่าเล่น……”

“มีนาคือใคร？” มีคนแนบชิดอยู่ข้างหูของเขา ลมหายใจหอมโชยมาแล้วถามออกมา

เสียงนี้ไม่ใช่เสียงมีนา ทันใดนั้นเขาตกใจตื่นขึ้นมาทันที เห็นลุลานั่งอยู่บนขอบเตียงของเขา และมือก็สอดเข้ามาในเสื้อของเขา เขาตกใจตื่นแล้วรีบลุกขึ้นมานั่ง

“คุณลุลา โปรดรักษาเกียรติตัวเองด้วย และอย่ามาที่พักของผมอีก”

ลุลายิ้มแล้วดึงมือตัวเองกลับ ไล่บี้ถามออกมาว่า：“เมื่อกี้ผู้หญิงที่คุณเรียกว่ามีนาคือใครเหรอ？ผู้หญิงในฝันของคุณ หรือว่าเป็นแฟนของคุณ？ดูแล้วคุณก็เคยสัมผัสผู้หญิงมาก่อน แล้วทำไมต้องแกล้งทำเป็นกลัวฉันด้วย”

“คุณเป็นผู้หญิงของคุณภูผา ส่วนผมเป็นลูกน้องของคุณภูผา ระหว่างพวกเราไม่มีทางมีความสัมพันธ์อะไรกันได้” มาร์ชตื่นทันที และตั้งสติได้สักที

“โอะ” ลุลาสำรวจสิ่งของต่างๆ ที่อยู่ในห้องเขา จากนั้นลุกขึ้นมาแล้วเริ่มรื้อเสื้อผ้าที่เขาวางอยู่ด้านข้าง แล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องกังวลหรอก เมื่อกี้คุณภูผาเพิ่งพารเณศออกไปทำธุระข้างนอก คุณรู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร？”

มาร์ชไม่ได้ตอบอะไรเขา ลุกขึ้นมาจากเตียง แล้วห้ามไม่ให้เธอรื้อของของตัวเองอีก “คุณกำลังทำอะไร เชิญคุณออกไปเดี๋ยวนี้”

“คุณน่าจะมีโทรศัพท์อีกเครื่องที่ใช้สำหรับติดต่อกับโลกภายนอก？” ลุลาก็ต้องการยืนยันสิ่งที่เธอคาดเดา ความจริงแล้วสายลับของตำรวจก็คือภวัต