บทที่ 631 เกือบเป็นบ้าไปแล้ว

สรุปการท่องเที่ยวจบการศึกษาครั้งนั้น แฟนของสิรภพไม่เพียงแค่ไปท่องเที่ยว ยังรับปากช่วยคนอื่นหิ้วของด้วย ว่าหิ้วไปแล้วส่งให้กับคนที่ระบุไว้ ก็จะได้ค่าตอบแทนค่อนข้างก้อนโตเลย

คนที่ฝากแฟนสาวของเขาหิ้วของใจกว้างมาก ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางก็ได้จ่ายค่าตอบแทนมาก่อนครึ่งหนึ่งแล้ว

เรื่องนี้เริ่มแรกแฟนสาวของเขาไม่ได้บอกเขาก่อน จนกระทั่งพวกเขาได้ไปถึงที่ท่องเที่ยวในเอเชียตะวันตก เข้าพักโรงแรมที่ได้จองไว้ก่อนแล้ว ในระหว่างจัดสัมภาระ เขาถึงเห็นว่าในกระเป๋าเดินทางของแฟนสาวมีนมผงเด็กสองกระป๋อง

เขาถามอย่างสงสัยว่า “ออกมาท่องเที่ยวเธอเอานมผงเด็กมาด้วยทำไม”

แฟนของเขาตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “อ๋อ มีเพื่อนคนหนึ่งฝากหิ้ว จะจ่ายค่าหิ้วให้3000”

“เพื่อนอะไร” สิรภพก็นึกถึงข่าวที่เคยอ่านเจอในอินเทอร์เน็ต เกี่ยวกับผู้ค้ายาเสพติดมักจะหลอกใช้วัยรุ่นที่ชอบท่องเที่ยวหิ้วของ

“เพื่อนทั่วไปคนหนึ่งแหละ รู้จักกันตอนไปผับกับเนย ได้ยินว่าทำธุรกิจอะไรใหญ่โตเลย จ่ายค่าตอบแทนก็สูง ครั้งที่แล้วเนยไปเที่ยวต่างประเทศก็ช่วยเขาหิ้วนมผงหลายกระป๋อง ค่าใช้จ่ายการในการเที่ยวก็ได้กลับมาหมดแล้ว........”

“ถ้างั้นก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ทำไมเธอถึงได้ซื่อขนาดนี้ แล้วถ้าหากว่าคนนั้นเขาหลอกเธอล่ะ ให้เธอค้ายาจะทำยังไง สิรภพพูดพร้อมกับเปิดนมผงกระป๋องหนึ่ง รีบเปิดฝากระป๋องออก ก็เห็นว่าเป็นนมผงปรกติทั้งหมด และกลิ่นนมโชยเข้าจมูกด้วย”

แฟนสาวของเขาอยากจะแยกกระป๋องนมในมือของเขา ว่า “คุณจะบ้าเหรอ ไปเปิดของคนอื่นทำไม แล้วฉันจะบอกกับเพื่อนของเขาทางนี้ยังไง ไม่แน่อาจจะให้ฉันชดใช้ค่าเสียหายอีก”

สิรภพก็ยังไม่ไว้ใจผลักเธอออก “เธอแหละบ้า ถ้าหากว่าเป็นยาเสพติดแล้วคนอื่นรู้เข้า พวกเราอยู่ที่นี่ก็จะโดนข้อหาประหารชีวิตนะ”

พูดแล้วเขาก็เอามือยื่นเข้าไปในกระป๋องว่ายังมีอะไรซ่อนอยู่ไหม ในกระป๋องด้านบนเป็นนมผงชั้นหนึ่ง และยังมีของอย่างอื่นซ่อนอยู่จริงๆ

นิ้วมือของเขาสัมผัสโดนคล้ายกับก้อนสี่เหลี่ยมแข็งๆ ก็รีบเอาของที่ซ่อนอยู่ในกระป๋องออกมา ผงสีขาวแพ็คถุงสุญญากาศไว้อย่างดี

เขาถาม “นี่คืออะไร จะมีคนปรกติที่ไหนเอาของอย่างนี้ใส่ในนมผงเด็ก”

แฟนสาวของเขาถึงกับอึ้งไปทันใด มองหน้าเขาอย่างตะลึง ไม่ได้ห้ามเขาเปิดนมผงอีกกระป๋องหนึ่ง ด้านในก็เหมือนกันมียัดของที่แพ็คด้วยสุญญากาศก้อนสี่เหลี่ยมเป็นผงสีขาว

“งั้นพวกเราควรทำยังไงดี ฉันไม่อยากโดนจับแล้วโดนประหารชีวิต ฉัน ฉันก็นึกว่ามันเป็นนมผงจริงๆ คิดแค่ว่าพวกเราออกมาเที่ยวครั้งนี้ไม่ต้องใช้เงินของตัวเอง”

สิรภพไม่ได้ว่าอะไรเธออีก เปิดถุงสุญญากาศนั้นออก ใช้นิ้วจิ้มผงขาวเหล่านั้น เอามาดมดู แล้วรู้สึกกลัว

เขาเป็นนักศึกษาปริญญาโททางด้านเคมี แค่ดมก็รู้ว่าส่วนผสมของสารเคมีในนั้น รับรองว่าเป็นยาเสพติดไม่ผิด

ต้องรู้ว่ายาเสพติดที่บริสุทธิ์ขนาดนั้น แค่พกพาไม่กี่กรัมถ้าโดนตำรวจจับได้ ก็จะโดนข้อหาประหารชีวิตเลย แล้วยาเสพติดในสองแพ็คนี้รวมกัน เขาคาดว่าน่าจะประมาณหนึ่งกิโล

โชคดีที่แฟนสาวของเขาไม่ถูกจับได้ตอนผ่านศุลกากร ไม่อย่างนั้นจะโดนจับทันที พวกเขากระโดดลงไปที่แม่น้ำหวงเห่อก็ล้างไม่สะอาด

เขาทำให้ตัวเองสงบลง แล้วพูดกับแฟนสาวว่า “พวกเราเอาของเหล่านี้เทลงไปในชักโครก ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้ว”

“ใช่ ดีเลย” แฟนสาวของเขาก็เห็นดีด้วย หยิบผงขาวขึ้นมาหนึ่งถุงเตรียมจะไปเททิ้งที่ห้องน้ำ

แต่เธอเดินไปได้แค่ครึ่งทาง ก็รู้สึกว่าอย่างนี้ก็ไม่ดี ก็เดินกลับมาตรงหน้าเขาว่า “แต่ถ้าหากว่าฉันไม่เอาของไปส่งให้เพื่อนเขาตามนัด เขาจะไม่มาหาเรื่องฉันหรอกเหรอ”

สิรภพคิด ๆแล้วพูดว่า “รอเดี๋ยวไปหาซื้อนมผงมาสองถุงใส่ให้เต็มกระป๋อง แล้วแพ็คกระป๋องไว้อย่างดี แล้วทำเป็นว่าไม่รู้อะไรก็เอาของส่งให้กับเพื่อนของเขา พวกเราก็ไม่ต้องเที่ยวกันแล้ว รีบกลับประเทศเลย แล้วก็ไม่ต้องติดต่อคนนั้นอีก คุณเอาเงินที่เขาจ่ายมาก่อนคืนเขาไป ถ้าเขายังกล้ามาตามราวีเธออีก พวกเราก็แจ้งความ”

“แจ้งความ แล้วตำรวจจะจับฉันไปด้วยไหม” แฟนสาวของเขาพูดอย่างเป็นกังวล