บทที่ 650 ไปเลี้ยงดูเด็กผู้ชาย

มาร์ชไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ นานาก็เกิดเสียใจขึ้นมา จึงวางตะเกียบในมือลงแล้วถามว่า “เป็นอะไรครับ เป็นเพราะผมกินกับข้าวหมดแล้วคุณไม่มีอะไรกินงั้นเหรอ……”

“ไม่ใช่ค่ะ ฉันกินเสร็จแล้ว” นานาปาดน้ำตาแล้วพูดว่า “แค่รู้สึกว่าเห็นคุณทานข้าวแบบนี้แล้วมันรู้สึกดีมากจริงๆนะคะ”

“ผมก็เหมือนกันครับ” น้ำตาที่นานาที่กั้นเอาไว้อย่างยากลำบากก็พรั่งพรูลงมาอีกครั้ง

เพียงครู่เดียวบรรยากาศระหว่างพวกเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเศร้าโศกเสียใจอย่างมาก มาร์ชนั่งอยู่ข้างกายของเธอ โอบเธอเอาไว้ คิดอยากปลอบเธอให้อารมณ์ดีขึ้นจึงพูดขึ้นว่า “ผมติดต่อไว้เรียบร้อยแล้วครับ อีกไม่กี่วันก็ไปที่โรงพยาบาลศัลยกรรมที่ดีที่สุดในโลกแล้ว วางใจเถอะครับ ผมจะเปลี่ยนรูปร่างให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมในอดีต”

นานาอิงอยู่ที่บ่าของเขา ไม่ได้สนใจน้ำตาที่ไหลลงมาแล้วพูดว่า “เมื่อก่อนไม่ว่าจะไปที่ไหนก็จะไปพร้อมกับคุณ จะเปลี่ยนกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมไม่สำคัญค่ะ ที่สำคัญคือบาดแผลบนตัวของคุณดีขึ้นหมดแล้วหรือยัง หลังจากที่ฟื้นฟูสภาพร่างกายกลับมาได้แล้ว ห้ามปิดบังฉันแล้วทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้อีกนะคะ ไม่งั้นฉันเมินคุณจริงๆ ด้วย”

“ผมไม่กล้าอีกแล้วครับ” มาร์ชเอ่ยปลอบโยนเธอว่า “แผลบนตัวของผมหายดีตั้งนานแล้วครับ ไม่งั้นจะเป็นสายลับของนายตำรวจเซทท์ได้ยังไงกันล่ะครับ”

นานาคิดแล้วก็ยังรู้สึกโกรธจึงพูดออกมาว่า “เซทท์ที่ปกติก็เห็นซื่อๆ ยังกล้าที่จะปิดบังฉัน! ไม่ได้การแล้ว ฉันยังต้องไประบายความแค้นในใจกับเขาอีก!”

“พอเถอะครับ คุณอยากโกรธไปเลยนะ ใจหนึ่งนายตำรวจเซทท์ก็ทำเพื่องานนะครับ” มาร์ชพูดดึงกลับมายังหัวข้อเรื่องการทำศัลยกรรมอีกครั้งว่า “ยังไงผมก็ต้องกลับมามีหน้าที่เหมือนเดิมให้ได้มากที่สุด ไม่งั้นอธิก็คงจำผมไม่ได้แล้ว ยังมีไอหนูน้อยสองคนนั้นพวกเขาคงกลัวแน่ๆ คุณอย่าไปคิดเรื่องในอดีตอีกแล้วนะครับ ไปทำศัลยกรรมเป็ฯนพื่อนผม พวกเรายังจะได้ถือโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสองที่ต่างประเทศไงครับ”

นานาอืมมาเสียงหนึ่ง กอดแขนของเขาไว้แน่น เพราะกลัวว่าหายปล่อยมือเขาก็เลือนหายไป

……

ชาร์วีพึ่งคุยโทรศัพท์กับมาร์ช แล้วทราบว่าเขาได้ล้มเลิกที่จะไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพื่อจับตัวแก๊งอาชญากรรมของภูผาแล้วก็คนอื่นๆแล้ว ก็รู้สึกเพียงผ่อนคลายออกมายาวๆสายหนึ่ง

ดูท่าว่าที่เขาบอกนานาคือเรื่องที่ถูกต้อง ไม่มีใครโน้มน้าวมาร์ชได้ มีเพียงแค่นานารู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ถึงจะสามารถหยุดยั้งไม่ให้เขาพุ่งเข้าไปเสี่ยงอันตรายอีกต่อไป

ในโทรศัพท์มาร์ชบอกเขาว่า ได้จองกับหมอศัลยแพทย์ที่เชี่ยวชาญไว้แล้ว กำลังดำเนินการ เร็วที่สุดอย่างมากก็เจ็ดวัน ช้าสุดสิบวันก็สามารถบินไปโรงพยาบาลศัลยกรรมที่ต่างประเทศได้แล้ว

รอหลังจากทำศัลยกรรมเสร็จ มาร์ชก็จะสามารถกลับมาใช้ชีวิตประจำวันเหมือนกับในอดีตได้แล้ว ถึงตอนนั้นเขาก็คงสบายไปเยอะ

ในตอนนี้เองความรู้สึกวุ่นวาย และกระวนกระวายก็ผ่อนคลายลงได้แล้วในที่สุด ชาร์วีนั่งไขว่ห้างอยู่ในห้องทำงาน ร้องเพลงฮำเพลงไปเลื่อยเพราะไม่อยากไปสนใจเอกสารที่น่าเบื่อพวกนั้น แค่อยากให้วันหยุดกับตัวเอง

เขาไถ่ฟีดไทม์ไลน์ของเพื่อนๆดู แล้วพบว่าแค่มาร์ชไม่อยู่จะหาคนไปดื่มเหล้าด้วยก็ยังไม่มี ส่วนผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่น่าสนใจเลยสักนิด ไม่ทันตั้งใจสมองก็นึกถึงสกายขึ้นมา

นับๆ ดูก็ไม่ได้เจอสกายมาเดือนกว่าๆแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้ติดต่อมาหาเขาด้วย

เขาช่วยเธอคืนเงินกู้ที่มีดอกเบี้ยสูงไปกว่าสองแสน แล้วก็ยังให้เช็คเงินสดไปอีกสี่ล้าน เธอคงไม่เอาเงินพวกนี้แล้วก็หนีไปตั้งแต่ตอนแรกหรอกมั้ง

ผู้หญิงที่น่าตายคนนี้ทีแรกก็บอกไม่เอา แต่ในตอนที่กดเงินก็กดเงินสดออกไปทีเดียวซะหมด เอาเงินสดไปมากมายขนาดนี้ แล้วถ้าเธอจะหนีไปก็คงตามตัวมาได้ไม่ง่าย

เดิมทีอารมณ์ของชาร์วีนั้นดีมากๆ กลับรู้สึกว้าวุ่นใจขึ้นมาซะได้ หรือว่าเขาโดนผู้หญิงคนนี้หลอกตั้งแต่แรกเลยงั้นเหรอ