บทที่ 667 ฝันกลางวัน

มีนามองหน้าจอโทรศัพท์ แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำยังไงดี ดูเหมือนเคนท์จะจริงจังกับเรื่องนี้ ตอนนั้นที่ทำพินัยกรรมไม่ใช่แผนการชั่วคราวในการช่วยเหลือVE Group

ถึงแม้เธอจะรู้สึกซาบซึ้งใจ แต่เมื่อนึกถึงการเปลี่ยนแปลงระหว่างก่อนท้องและหลังท้องของเลขาขิมแล้ว และผู้หญิงอื่นๆ ของเคนท์ ไม่รู้เมื่อถึงเวลานั้นจะทำยังไงดี

เวลานี้โทรศัพท์มีแสงกะพริบขึ้นมา ชาร์วีส่งข้อความมาหา ถามว่าเธอออกจากบ้านแล้วหรือยัง

เธอรีบไปล้างหน้าแต่งตัว ส่วนเรื่องการสืบทอดVE Groupรอให้เรื่องของมาร์ชจัดการให้เรียบร้อยก่อนค่อยว่ากัน ตอนนี้อย่าว่าแต่ VE Groupเลย แม้แต่สตูดิโอของตัวเองเธอยังไม่มีกะจิตกะใจไปดูแลเลย

……

คฤหาสน์ในชานเมืองของเคนท์

เมื่อคืนขิมนอนหลับสบายทั้งคืน ตื่นอีกทีก็สิบเอ็ดโมงแล้ว แต่ไม่เห็นเคนท์อยู่ในห้องแล้ว

เธอยืดตัวบีดขี้เกียจ แต่ยังไม่ลุกขึ้น ก็เห็นสาวใช้สองคนยืนอยู่ข้างเตียงด้วยความเคารพแล้ว

เธอรู้จักสาวใช้สองคนนี้ พวกเธอทำงานที่คฤหาสน์ของตระกูลกรภัควัฒน์ ไม่รู้เคนท์ย้ายพวกเธอมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่

สาวใช้ทั้งสองก็รู้จักเธอเช่นกัน เรียกเธอว่าคุณขิม จากนั้นพยุงเธอให้ลุกขึ้นจากเตียงอย่างนอบน้อม

คิดไม่ถึงว่าเคนท์จะให้ชีวิตความเป็นอยู่อย่างคุณนายไฮโซกับเธอเร็วขนาดนี้ ซึ่งทำให้เธอพอใจกับคิดรวยจอมปลอมของเธอมาก

ก่อนหน้านี้ตอนเธอพักอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลกรภัควัฒน์ เธอระวังตัวอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่อยากให้ธาตุแท้ของตัวเองปรากฏออกมาเร็วเกินไป

ที่นี่ไม่มีคนรับใช้เก่าแก่ของตระกูลกรภัควัฒน์อยู่ด้วย และเคนท์ก็ไม่อยู่ เธอเพลิดเพลินกับการบริการของคนใช้ และรู้สึกดูถูกเหยียดหยามสาวใช้สองคนนี้ออกมาก

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เธอไปเดินเล่นในสวนหลังบ้าน จากนั้นก็เข้าไปในห้องสมุดอ่านหนังสือ เมื่อรู้สึกง่วงก็นอนหลับพักผ่อน

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็ตอนเย็นแล้ว สาวใช้ยกอาหารมาที่ห้องของเธอ เนื่องจากเธอยังไม่หิวจึงกินไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ที่แท้ชีวิตที่เสื้อมาค่อยชูมือ ข้าวมาค่อยอ้าปากเป็นแบบนี้นี่เอง เธอรู้สึกพึงพอใจมาก สั่งให้สาวใช้วางกล้วยหอมไว้ในห้องบ้าง เมื่อนึกขึ้นได้ก็ถามออกมาว่า： “ตอนคุณเคนท์ออกไปตอนเช้า ได้บอกไหมว่าจะกลับมาเมื่อไหร่”

สาวใช้ส่ายหน้าแล้วพูดขึ้นว่า： “คุณขิม พวกเราไม่ทราบค่ะ คุณเคนท์ไม่ได้บอกไว้ค่ะ”

ขิมนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ดูโทรศัพท์มาครึ่งค่อนวันแล้ว จึงรีบไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียงตัวเอง ปรากฏว่าปิดเครื่องอยู่

เธอชาร์จแบตไปด้วยเปิดเครื่องไปด้วย ปรากฏว่าโทรศัพท์ไม่มีสัญญาณ บนหน้าจอปรากฏตัวหนังสือS (.?) Mการ์ด

เธอปิดเครื่องอีกครั้ง แล้วเปิดช่องที่ใส่ซิมการ์ดออก ปรากฏว่าซิมการ์ดไม่อยู่แล้ว

เธอรีบหาซิมโทรศัพท์ทั้งบนเตียงใต้เตียงและบริเวณรอบๆ แต่ก็หาไม่เจอ จึงถามขึ้นมาว่า： “ซิมโทรศัพท์ฉันไปไหน พวกเธอใครเป็นคนเอาซิมโทรศัพท์ฉันไป？”

สาวใช้ทั้งสองสบตากัน แล้วส่ายหัว ไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดอะไร

เธอรู้สึกมีอะไรแปลกๆ จึงออกตามหาทุกจุดที่ตัวเองเดินไปในวันนี้ และลิ้นชักทุกตัวในบ้านหลังนี้เพื่อค้นหาดู ปรากฏว่าหาไม่เจอซิมโทรศัพท์ของเธอเลย

สาวใช้ทั้งสองเดินติดตามตัวเธอไปตลอด แต่กลับไม่ช่วยเธอหาของเลย

เธอจำได้ว่าเมื่อคืนก่อนนอนซิมการ์ดยังอยู่ในโทรศัพท์อยู่เลย และเธอยังได้รูดดูวิดีโอสั้นๆ บนโทรศัพท์ของเธออยู่เลย แต่วันนี้ซิมโทรศัพท์กลับหายไป ทำไมมันถึงหายไปได้?

เธอเปิดโทรศัพท์อีกครั้ง คิดในใจว่าในเมื่อไม่มีซิม แต่น่าจะเชื่อมWIFIได้ แต่เชื่อมไปตั้งนานถึงรู้ว่าWIFIในคฤหาสน์ก็ไม่มีแล้วเช่นกัน