บทที่157 ร้องไห้เหมือนเด็ก

ในความคิดของมาร์ช มีนาสามารถระงับอารมณ์ของเธอได้เสมอ แต่คราวนี้เธอร้องไห้เหมือนเด็กเลย ซึ่งทำให้เขาสงสัยว่าเขาทำเกินไปรึเปล่า

ทำไมเขาถึงอดไม่ได้ที่จะรังแกเธออีกครั้ง?

เขาปล่อยเธออย่างช่วยไม่ได้ แล้วลุกขึ้นเก็บแล็ปท็อปออกจากอพาร์ตเมนต์ไปด้วยความหงุดหงิด

มีนาร้องไห้เพียงลำพังอยู่ครู่หนึ่ง โดยรู้ว่ามาร์ชออกไปแล้ว และเมื่อเธอได้ยินเสียงประตูเปิดอีกครั้ง เธอก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว และไม่ต้องการให้อธิรู้ว่าเธอร้องไห้

เธอปาดน้ำตาและหยิบคอนซีลเลอร์ออกจากกระเป๋าเพื่อปกปิดรอยน้ำตาบนใบหน้าของเธอ

ทันทีที่อธิเข้ามา เขาก็มองไปรอบๆเพื่อมองหามาร์ช โดยคิดว่าจะขอให้มาร์ชเล่านิทานก่อนนอนให้เขาฟัง

เมื่อเขาค้นหาแล้วไม่พบ เขาจึงวิ่งไปที่ประตูห้องของมีนาและเคาะประตูถามว่า: “แม่ครับ พ่ออยู่กับแม่ไหม”

มีนายิ้มออกมาแล้วพูดว่า: “เขาไม่ได้อยู่ในห้อง เขาอยู่ข้างนอกรึเปล่า?”

“ข้างนอกไม่มีพ่อ” อธิพูดขึ้น

มีนามองดูใบหน้าของเธอในกระจกบานเล็ก แล้วเดินไปเปิดประตูให้อธิเข้ามา และพูดว่า: “งั้นเขาไปไหน? น่าจะเป็นเพราะมีเรื่องด่วนที่ต้องไปจัดการในที่ทำงาน แม่จะเล่นเป็นเพื่อนเอง เราไปอาบน้ำกันก่อน แล้วแม่จะเล่านิทานให้ฟัง ตกลงไหม”

อธิพูดอย่างไม่พอใจ “ทำไมพ่อไม่รอให้ผมกลับมาก่อนค่อยจากไป”

“คงจะเป็นเรื่องด่วนน่ะ เลยรอไม่ไหว” มีนาจับมือเล็กๆของเขาไว้ “ไปอาบน้ำกันก่อน คืนนี้หลังจากลูกหลับไปแล้ว พรุ่งนี้ก็เจอกันใหม่ได้”

อธิตอบอืมอย่างเชื่อฟังและตามมีนาไปอาบน้ำ

เมื่อแก้วกลับมาเห็นดวงตาที่บวมเล็กน้อยของมีนา เธอก็สงสัยว่าเธอได้ทะเลาะกับคุณชายหรือเปล่า?

กระเป๋าที่คุณชายทิ้งไว้ที่หน้าประตูก็ถูกเอาไปด้วย ดูเหมือนว่าคืนนี้เขาจะไม่กลับมา

มาร์ชขับรถกลับไปที่คฤหาสน์ริมทะเลด้วยความโกรธ เมื่อเขาจอดรถ เขาก็พบรถสปอร์ตสีแดงของโรซี่

จอดอยู่ที่ประตู

เขาเดินเข้าไปในคฤหาสน์และเห็นโรซี่นอนอยู่บนโซฟา

ป้าโบว์ทักทายเขาเบาๆและกระซิบว่า: “คุณโรซี่มาตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้ว ฉันบอกเธอแล้วว่าคุณมีงานต้องทำจะไม่กลับมาคืนนี้ เธอไม่เชื่อและต้องการรอที่คฤหาสน์”

มาร์ชมอบกระเป๋าและเสื้อคลุมให้ป้าโบว์ “โอเค ฉันรู้แล้ว”

เขาเดินไปตบไหล่ของโรซี่ เมื่อเธอตื่นขึ้นมาและเห็นเขาตาก็เป็นประกาย

โรซี่ตื่นขึ้นทันทีและพูดว่า: “นายกลับมาแล้ว ฉันว่าแล้วป้าโบว์ต้องโกหกฉันแน่ นายจะต้องกลับมา”

“ทำไมไม่กลับบ้านไปนอน แล้วนอนโซฟาที่นี่”

“ฉันแค่อยากเจอนาย นายไม่ต้อนรับเหรอ”

มาร์ชไม่ได้ตอบเธอโดยตรง และมองไปที่เวลาบนโทรศัพท์ “มันดึกแล้ว ถ้าไม่มีอะไร ฉันจะพาเธอกลับ”

โรซี่ไม่อยากจากไปและถามว่า: “คืนนี้นายไปอยู่กับใคร ทำไมป้าโบว์ถึงบอกว่านายจะไม่กลับมา?”

“ฉันมักจะยุ่งถึงดึกแล้วพักอยู่ที่โรงแรมข้างนอก” มาร์ชพูดจบก็ต้องการเชิญเธอลุกจากโซฟาและพาเธอกลับ

โรซี่ลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง แล้วพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเขา และดึงคอเสื้อของเขาถามว่า: “นายไม่ได้เลี้ยงผู้หญิงคนไหนไว้ด้านนอกใช่ไหม เป็นดาราดังหรือนางแบบ?”