บทที่183 ผู้หญิงแบบนี้สกปรก

มาร์ชมีนิสัยที่ไม่ชอบความคึกคัก ซึ่งจะทำให้เขารู้สึกน่ารำคาญและเสียงดัง

แต่เนื่องจากเขาตกลงที่จะมา และชาร์วีก็ได้เตรียมการมากมายให้เขาแล้ว เขาจึงอดทนและให้หน้าแก่ชาร์วี

เขาไม่ได้ออกจากสถานที่ ทว่าก็ไม่ได้เล่นคึกคักกับพวกเขา แต่เขากลับนั่งดื่มคนเดียวบนโซฟา

มีสาวสวยหลายคนเพ่งเล็งที่เขามานานแล้ว แต่เห็นว่าเขาทำสีหน้าหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลา เลยไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

เมื่อชาร์วีเห็นว่าเขายังเครียดอยู่ และรู้สึกว่าเขาน่าเบื่อเกินไป จึงพูดกับสาวงามสองสามคนที่อยู่ด้วยนั้นว่า: “มายืนทำอะไรกันที่นี่อยู่ได้ ยังไม่ไปเล่นกับคุณมาร์ชอีก”

สาวงามสองสามคนต้องการแบบนั้นอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเธอจึงรีบเข้าไปและล้อมรอบตัวมาร์ช

บ้างก็กอดคอเขาและทำท่าทางเย้ายวน บ้างก็ควงแขนเขาพิงเข้าไป และบ้างก็พุ่งเข้าไปในอ้อมกอดเขาโดยตรง……

แต่มาร์ชไม่คิดว่าผู้หญิงเหล่านี้สามารถดึงดูดเขาได้ แต่กลับทำให้เขารู้สึกรังเกียจ จึงตะโกนไปอย่างเย็นชาว่า: “ออกไป ไปให้พ้นจากฉัน!”

สาวสวยตกใจมากจนแยกย้ายกันไปทันที และชาร์วีก็อดหัวเราะไม่ได้ขณะมองดูอยู่ข้างๆ

เขานั่งลงข้างมาร์ชและเทเครื่องดื่มพูดว่า: “คุณชายออกมาเล่นทั้งที ช่วยผ่อนคลายหน่อยได้ไหม ทำเอาสาวๆกลัวกันไปหมด”

มาร์ชพูดด้วยสีหน้าที่สงบว่า: “ฉันไม่ต้องการผู้หญิง”

“แต่ฉันก็ไม่เห็นว่านายต้องการผู้ชายเลย” ชาร์วีถามด้วยรอยยิ้ม “นายยังคงปกติในด้านนั้นไหม? จะให้ฉันพานายไปพบแพทย์ไหม”

“นายนั่นแหละที่ไม่ปกติ คนที่ควรไปพบแพทย์คือนายมากกว่า”

“รอบตัวฉันมีผู้หญิงยังน้อยเหรอ? นายลองมองดูตัวเอง เข้าหาได้ยากทั้งชายและหญิงต่างก็ไม่สนใจ นี่ยังไม่มีปัญหาแล้วคืออะไร?”

“หุบปาก” เขาไม่เคยลองเลยและเขาไม่สนใจผู้หญิงคนไหนด้วย

เขาดื่มไวน์อย่างเย็นชาอีกแก้ว เมื่อเห็นว่าขวดไวน์ใกล้หมดแล้ว

ชาร์วีพูดอย่างไม่เต็มใจ: “มีปัญหาหรือไม่ นายลองดูก็รู้แล้ว”

“ลองอะไร?“

ชาร์วีผลักคีย์การ์ดห้องให้เขา และยิ้มเฮยๆว่า: “ไปที่ห้องนี้ มีผู้หญิงที่สวยและมีประสบการณ์รอนายอยู่”

“น่าเบื่อ นายก็รู้ว่าฉันไม่อยากเห็นผู้หญิงที่ไม่สะอาดพวกนั้น” มาร์ชรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยขณะที่เขาพูดแบบนั้น และร่างกายของเขาก็เริ่มรู้สึกร้อนอย่างอธิบายไม่ถูก

เขามองไปที่ไวน์ที่ชาร์วีเติมให้อีกครั้ง “นายใส่อะไรลงไปในไวน์”

“ไม่ต้องห่วง ไม่มีอันตรายหรอก แค่ช่วยนายเปิดใจลอง”

มาร์ชยกกำปั้นขึ้น แล้วต้องการที่จะชกเขามัดหนึ่งอย่างแรง

ทว่าชาร์วีดันกำปั้นของเขาออกไปแล้วยิ้มฮิๆว่า “เชื่อฉัน ไปที่ห้อง แล้วนายไม่อยากรู้เหรอว่านายในด้านนั้นปกติหรือไม่ นายโตแค่ไหนแล้วยังไม่เคยแตะต้องผู้หญิง ดังนั้นนายควรไปเปิดหูเปิดตาบ้าง”

ในเวลานั้นเขาถูกคำพูดของชาร์วีโน้มน้าวใจ แล้วสติเริ่มสะลึมสะลือ ขนาดยืนขึ้นเขายังไม่สามารถเดินปกติได้เลย

ชาร์วีส่งเขาออกจากงานปาร์ตี้และกระซิบหมายเลขห้องในหูของเขา

แต่เขาไม่มีสติจึงฟังไม่เข้าหูเลย ระหว่างทางไปห้อง เขาได้ชนเข้ากับคนคนหนึ่ง และคีย์การ์ดห้องของเขาก็ตกลงพื้นพร้อมๆ กัน

ดูเหมือนคนคนนั้นก็เมาด้วย เขาไม่ได้สนใจคนคนนั้นมากนัก เขาหยิบการ์ดห้องขึ้นมาแล้วรูดเปิดล็อคประตูห้องถึงหลายๆห้อง ก็ไม่สามารถเปิดได้

เขาจำหมายเลขห้องที่ชาร์วีพูดไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเดินตามเปิดล็อคประตูของแต่ละห้อง

จากนั้นเขาก็เปิดล็อคประตูห้องหนึ่งได้และเดินโซเซเข้ามา

เขาเห็นสาวผิวขาวนอนอยู่บนเตียงในห้อง ผมที่ยาวยุ่งของเธอปกปิดใบหน้าของเธอไว้

เขาเดินไปที่เตียงอย่างงุนงงและต้องการมองเห็นให้ชัดๆว่าหญิงสาวมีหน้าตาเป็นอย่างไร นี่เป็นผู้หญิงที่มีประสบการณ์ที่ชาร์วีบอกงั้นเหรอ?

จู่ๆหญิงสาวก็พุ่งเข้ามาทั้งร้องไห้และหัวเราะในอ้อมแขนเขา เธออยู่ในสภาพที่ไร้สติกยิ่งกว่าเขาเสียอีก

หญิงสาวใช้มือที่อ่อนนุ่มของเธอลูบไปที่เรือนร่างของเขา