บทที่ 135 ให้เทพธิดายกน้ำล้างเท้า

บทที่ 135 ให้เทพธิดายกน้ำล้างเท้า

คนนับไม่ถ้วนต่างก็หายใจอย่างหอบหืด แล้วมองไปยังเฉินเป่ย นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง และเคล้าด้วยความไม่น่าเชื่อ!

และพนักงานชายที่หัวเราะเยาะก่อนหน้านี้ต่างก็เหมือนใบ้ที่พูดอะไรไม่ออก สีหน้าดูแย่ ใบหน้ารู้สึกร้อนระอุขึ้นมา และอยากจะหารูมุดเข้าไปจนใจจะขาด

ใครจะไปนึกถึงว่ามันเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันแบบนั้น!

แค่เพียงสายๆ เดียว ก็ทำให้ผู้บัญชาการโค้งลำตัวแปดสิบองศา กลับน้อมคำนับขอโทษเฉินเป่ยแบบนี้

ต้องรู้ว่า ในสายตาของคนมากมาย เฉินเป่ยก็แค่ลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลหลี เป็นสวะที่ไม่ได้เรื่องคนหนึ่ง!

แต่ตอนนี้ ผู้บัญชาการกลับขอโทษเฉินเป่ย!! ไม่มีใครสามารถยอมรับได้หรอก คนใหญ่คนโตของหัวเซี่ยคนหนึ่ง กลับต้องวางศักดิ์ศรีของตัวเองลง จากนั้นกลับมาขอโทษผู้ชายคนมีครอบครัวและไม่มีอยู่ในสายตาของคนนับไม่ถ้วนแบบนี้

ใครจะไปนึกถึง นี่มันตรงกันข้ามเกินไปหรือเปล่า ข้อสรุปของเรื่องมันเกินความคาดหมายของคนนับไม่ถ้วนจริงๆ!

แทบจะทุกคนที่นึกว่าเฉินเป่ยกำลังรนหาที่ตาย ต่อให้เป็นหลีชิงเยียนและซูเสี่ยวหยุน ก็ยังไม่ยกเว้น

แต่ตอนนี้ เฉินเป่ยกลับตอบกลับผู้บัญชาการอย่างแข็งแกร่ง เขาไม่รับคำขอโทษของผู้บัญชาการ!

หลีชิงเยียนหายใจอย่างหอบหืดขึ้นมา หน้าอกทรงสวยของเธอกำลังเต้นขึ้นอย่างแรง นัยน์ตาคู่สวยนั้นมองเฉินเป่ยอย่างไม่เข้าใจ ภายในใจยากที่จะสงบสุข

เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าเธอยิ่งไม่เข้าใจ ทำไมเฉินเป่ยไม่ยอมรับคำขอโทษ แล้วยังได้คืบจะเอาศอกอีก?

นั่นเป็นตั้งผู้บัญชาการในกลาโหมโซนหู้ไห่เชียวนะ ทั้งเมืองหู้ไห่ จะมีอีกสักกี่คนที่มีฐานะที่สูงส่งและมีอำนาจกว่าเขา?

ผู้บัญชาการครอบครองอำนาจที่สำคัญในมือ เขาเป็นคนไม่ธรรมดา และไม่เหมือนข้าราชการมากมายที่นั่งอยู่ตำแหน่งเพื่อเป็นหน้าเป็นตาเท่านั้น

และตอนนี้ เฉินเป่ยไม่ให้เกียรติแม้แต่ผู้บัญชาการ?

เรือนร่างที่เซ็กซี่ของหลีชิงเยียนสั่นเทาเล็กน้อย ภายในใจยากที่จะสงบสุข

และซูเสี่ยวหยุน ทั้งสองแขนของเธอกอดอกไว้ เธอมองฉากฉากนี้อย่างตื่นเต้น จากนั้นมุมปากกระตุกขึ้น ทำให้ดูเหมือนเธอรู้สึกสนุก......สถานการณ์วุ่นวายแบบนี้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งน่าสนใจ

"ได้คืบจะเอาศอกอีก เขาทำตัวเย่อหยิ่งเกินไปแล้ว! " มีคนพูดขึ้นอย่างเย็นชา ผู้บัญชาการที่มีชื่อเสียงของกลาโหมโซนหู้ไห่ได้ขอโทษด้วยตัวเองต่อหน้าสาธารณชน เขาถือว่าให้เกียรติเฉินเป่ยมากพอแล้ว และก็ยังปล่อยให้เขาได้โอ้อวดแบบนี้ แต่ทว่าไอ้หมอนี่กลับยังไม่พอ!

"ดูๆ แล้ว เขาก็คงจะถูกกรรมตามสนองไม่ช้าก็เร็ว สายๆ หนึ่ง ยังไม่ถึงกับทำให้ผู้บัญชาการถึงกับต่ำต้อยกว่ากลายเป็นมดตัวหนึ่งหรอก" จากนั้นก็มีคำคำหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

ทว่าวินาทีต่อไป การตอบสนองของผู้บัญชาการ ตบหน้าพวกเขาสองคนที่เป็นแบบนี้ออกมาทันที

ผู้บัญชาการมองเฉินเป่ย แล้วขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทว่าก็ยังถามขึ้น "คุณจะเอายังไง"

"ขอโทษภรรยาผม เร็ว" เฉินเป่ยพูดไป ก็ทำให้หลีชิงเยียนที่อยู่ข้างๆ ทำสีหน้าที่คาดคิดไม่ถึง

ขอโทษเธอ? เธอไม่มีเกียรติถึงขนาดนั้น!

เธอสามารถเดาออกมาได้ว่าฐานะของผู้บัญชาการต้องไม่ธรรมดา ตอนนั้นแม้กระทั่งสถานีตำรวจหู้ไห่ เขายังไม่เห็นในสายตา คนที่มีฐานะแบบนี้ ต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมของเมืองหู้ไห่อยู่แล้ว!

ทว่า ต่อให้หลีชิงเยียนไม่เข้าใจ เฉินเป่ยไอ้หมอนี่มันเก่งกาจมาจากไหน กลับสามารถทำให้ผู้บัญชาการถึงกับพูดจาใจเย็นลงแบบนี้!

ภายในใจของหลีชิงเยียนว้าวุ่นขึ้นมาทันที เธอเป็นคนที่ชาญฉลาด ทว่าพอเจอเรื่องแบบนี้เธอกลับนิ่งงันไป!

"ให้เธอ? " ผู้บัญชาการกวาดสายตามองหลีชิงเยียน นัยน์ตาเคล้าด้วยความโกรธ

ยังไงเขาก็คือทหารผู้บัญชาการ สุดท้ายตอนนี้......กลับต้องขอโทษผู้หญิงคนหนึ่ง?

มีสิทธิ์อะไร?

ภายในใจของผู้บัญชาการโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ทว่าเพิ่งจะถูกผู้นำสูงสุดด่า เขาแค่กล้าโมโหแต่ไม่กล้าพูด

เขาไม่รู้ว่าสายๆ นี้ของผู้นำสูงสุดจะเกี่ยวข้องกับเฉินเป่ยหรือไม่ เฉินเป่ยในสายตาเขา ก็เหมือนลำตัวของเขาถูกห่อหุ้มไปด้วยความสับสน เขาช่างลึกลับมาก

จนวันนี้เขายังมองเฉินเป่ยไม่ออก ในตัวของเฉินเป่ย มีอะไรน่าประหลาดใจ ทว่าตอนที่เขาต้องเผชิญกับเขา กลับไม่ได้รู้สึกกระวนกระวาย และสงบเหมือนดั่งก้อนหิน

อีกอย่างน้ำเสียงของเฉินเป่ยเผยความเย่อหยิ่งออกมา.....เหมือนไม่ได้เห็นเขาในสายตา

ผู้บัญชาการไม่ได้เห็นเฉินเป่ยในสายตา ทว่าสายๆ นั้นทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว จากนั้นก็ได้จริงจังกับเฉินเป่ยขึ้นมา

ผู้บัญชาการกัดฟัน แล้วหมุนตัว จากนั้นก็พูดกับหลีชิงเยียนด้วยความเคารพ "คุณหลี ผมมารบกวนพวกคุณแล้ว ต้องขอโทษจริงๆ "

"อ่อ....." หลีชิงเยียนทำสีหน้าที่ตะลึง แล้วเหมือนตัวเองกำลังมองผิดไป การขอโทษจากผู้บัญชาการ ทำให้ทั้งสถานการณ์เต็มไปด้วยเสียงที่น่าตกใจ!

ผู้บัญชาการกลาโหมโซนหู้ไห่ กลับต้องขอโทษให้กับท่านประธานตัวเล็กๆ คนหนึ่ง?! นี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกมากอยู่แล้ว！

หลีชิงเยียนกะพริบตาคู่สวยของตนเบาๆ เธอมองเฉินเป่ย แล้วทำสีหน้าที่แปลกใจและสงสัย เธอไม่เข้าใจ เฉินเป่ยจะได้ยังไง?

เฉินเป่ยใช้สองมือสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วทำสีหน้าที่นิ่งเฉย หลังจากที่สังเกตเห็นว่าหลีชิงเยียนกำลังมองตัวเอง จึงกระตุกมุมปากเผยยิ้มออกมา

"ฉันไม่ได้ตาลาย ผู้ชายคนนั้นขอโทษขึ้นอีกครั้ง! "

"เขาใส่ชุดทหาร แล้วยังขอโทษคนอื่นไม่หยุด กลายเป็นคนที่ไม่มีศักดิ์ศรีเลยสักนิด! "

"เมื่อกี้มองจากท่าทางนั้นแล้วเหมือนเฉินเป่ยกำลังสั่งการให้เขาขอโทษ.....ฉันไม่เชื่อ ไอ้ลูกเขยกระจอกๆ คนนี้จะมีปัญญามากขนาดนี้! "

ตรงลานกว้าง มีคนมากมายกำลังมุมกันดูอยากรู้อยากเห็น และตอนนี้เริ่มสงบลงแล้ว ทว่าสีหน้าของทุกคนยังคงคาดไม่ถึง

วันนี้เรื่องมันเกิดขึ้นแบบนี้ ยังไงก็ต้องกลายเป็นเรื่องซุบซิบนินทาของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปให้อนาคตอยู่แล้ว

เฉินเป่ย ได้กลายเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในวันนี้ ทำให้เขามีหน้ามีตาเป็นอย่างมาก

ลูกเขยแต่งเข้าตระกูลหลีสามารถเอ่ยพูดอย่างทรงอำนาจ ทำให้คนใหญ่คนโตท่านหนึ่งที่มีฐานะอันลึกลับ ต้องก้มหน้าขอโทษหลายครั้งติดต่อกัน!