บทที่ 138 ภาพถ่ายบุคคลจริงของท่านประธานหลี

บทที่ 138 ภาพถ่ายบุคคลจริงของท่านประธานหลี

"คุณชายหลี! " ลูกน้องทั้งสองของตระกูลหลีจึงรู้สึกตกตะลึงมาก จากนั้นก็ลุกขึ้น แล้วพยุงหลีเช่าเทียนขึ้น

ทั้งสองจึงรีบกดจุดที่ชื่อว่าเหรินจงทันที ผ่านไปสักพัก หลีเช่าเทียนจึงจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

"คุณชาย ตื่นสักที" ลูกน้องสองคนของตระกูลหลีจึงถอนหายใจออกมายาวๆ

หลีเช่าเทียนพยายามที่จะฝืนลุกขึ้น ตอนนี้เขามีแค่แขนข้างเดียว ทำให้เขาดูอาภัพและรู้สึกหม่นหมองใจมาก

"รู้ว่าใครเป็นกระจายข่าวหรือยัง? " หลีเช่าเทียนถามขึ้น

"ได้ยินมาว่าเป็นคนในโซเชียลแพร่ครับ ตอนนั้นตรงสนามบินมีคนมุมดูมากมายเกินไป ต่อให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ครับ" ลูกน้องของตระกูลหลีคนหนึ่งพูดขึ้น

"ไป ฉันไม่หวังว่าพรุ่งนี้เช้าจะเห็นข่าวตอนเช้าในเมืองหู้ไห่อีก" หลีเช่าเทียนเหลือบตาหนังสือพิมพ์เพียงพริบตาเดียว เขาเพิ่งจะเครียดจนกระอักเลือด ตอนนี้พอดูหัวข้อหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าไม่ดี

หนังสือพิมพ์นี้โหดเหี้ยมเกินไป ชื่อของเขาร้าวฉานจริงๆ แล้วเขาจะเอาหน้าไหนกลับไปเมืองหู้ไห่อีกครั้งล่ะ!

ตั้งแต่ตอนแรกที่เพิ่งเข้าไปในหู้ไห่ก็ได้ไปคบหากับบุคคลส่วนมากที่มีอำนาจและสูงส่ง ตอนนี้ไม่มีใครออกเสียงใดๆ เลย ต่อให้พูดแค่คำคำเดียวก็ยังไม่พูด หลีเช่าเทียนพ่ายแพ้ในชั่วพริบตาแบบนี้ เขาที่เป็นผู้วางกลยุทธ์และวางแผนไว้ทุกอย่างมาตลอดเขา กลับพลาดล้มคว่ำครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้!

พอนึกถึงแต่ก่อน เขาเคยทำทุกอย่างอย่างราบรื่นให้เยี่ยนจิง สุดท้ายพอไปเมืองหู้ไห่กลับกลายเป็นพื้นที่ที่โชคร้ายของเขา

"ครับ" จากนั้นก็รีบส่งข่าวให้กับลูกน้องของตระกูลหลี แล้วรีบออกจากจวนหลี

......

ตอนกลางคืน จึงมีเครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่ง บินมาจากดินแดนแดนไกล นั่นก็คือเยี่ยนจิง หลังจากที่ใกล้ถึงเมืองหู้ไห่ เมืองนี้เหมือนดั่งภาพเป็นผลงานชิ้นเอก และค่อยๆ ทำให้ภาพนั้นเป็นภาพที่เต็มไปด้วยแสง สี เสียงที่เป็นดินแดนแห่งความรุ่งเรืองและยอดเยี่ยม

ในเครื่องบินลำส่วนตัวตกแต่งภายในอย่างหรูหรา ชายคนหนึ่งที่สวมใส่ชุดสูทที่ดูสง่า กำลังนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้สุดหรู และในมือถือแก้วไวน์ไว้ จากนั้นก็เม้มปากจิบลาฟิตพลางดูทีวีอยู่ จากนั้นมุมปากก็เผยรอยยิ้มที่ลึกลับและลุ่มลึกออกมา

ข้างๆ มีเลขาสาวสวยเรือนร่างผอมบาง ไม่รู้ว่าเธอแต่งตัวโม้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ถุงน่องสีดำบางที่ดูน่าดึงดูดใจราวกับปีกจักจั่น กำลังรัดน่องขาทั้งสองข้างที่ดูเซ็กซี่มาก ทั้งเรือนร่างที่เป็นการแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าลูกไม้สีดำ ตอนที่เธอแอ่นเอวก็ทำให้ยอดเขาที่สูงตระหง่านนั้นยิ่งสูงมากขึ้น จึงเพียงพอที่จะทำให้คนมองถึงกับเลือดกำเดาไหลพุ่งออกมา

เลขาสาวสวยนั่งอยู่ข้างๆ ผู้ชายอย่างเชื่อฟัง ใบหน้าดูธรรมดาและดูมีเสน่ห์ ทั้งเรือนร่างส่งกลิ่นอ่อนๆ ที่ชวนหลงใหล ทำให้ผู้ชายไม่สามารถห้ามอารมณ์จนต้องยื่นมือข้างหนึ่งออกมา จากนั้นก็ลูบไล้ไปมาบนเรือนร่างของเลขาสาว จากนั้นก็ตีบั้นท้ายของเธอไม่หยุด ทำให้เกิดเสียงดังฟังชัด รอยยิ้มเคล้าด้วยความเจ้าเล่ห์

รูปร่างที่ผอมสูงของเลขาสามอยู่ในเครื่องบินลำส่วนตัวนี้ ก็ยิ่งเหมือนเป็นของเล่นที่ผอมบางตัวหนึ่ง ทำให้บรรยากาศในที่นี่กลับทำให้คนรู้สึกอ่อนแรงลงได้

"ไปเปลี่ยนเสื้อเถอะ เราใกล้ถึงแล้ว" หลีเช่าหงพูดอย่างช้าๆ

"ค่ะ" เลขาสาวยิ้มอย่างมีเสน่ห์ จากนั้นก็ลุกขึ้นไปห้องแต่งตัว

หลีเช่าหงหันไปมอง แล้วมองเอกสารที่วางอยู่ข้างๆ เพียงชั่วพริบตา เขากวาดสายตามอง เอกสารที่เกี่ยวกับเฉินเป่ยและหลีชิงเยียนที่ต้องใช้เงินมหาศาลเพื่อที่จะได้มันมา

รอยยิ้มของหลีเช่าหงไม่ได้ลดลง ถึงแม้เฉินเป่ยจะลึกลับมากๆ ทว่าหลีเช่าหงก็ไม่ได้กลัวอะไรมาก

ต่อให้ฐานะของลึกลับมากแค่ไหน ถ้ามองด้วยสายตาตัวเอง จะเป็นมังกรหรือเป็นงู แค่แววตาเดียวก็ดูออกมาแล้ว

หลีเช่าหงอ่านไปสักพัก สายตาจึงหยุดลงตรงข้อมูลส่วนตัวของหลีชิงเยียน แล้วสังเกตมองอย่างละเอียด

ในข้อมูลส่วนตัว ไม่เพียงแต่มีข้อมูลส่วนตัวอย่างละเอียดของหลีชิงเยียน ยิ่งไปกว่านั้นก็คือรูปถ่ายจริงที่คัดเลือกรูปที่สวยงามมาเป็นพิเศษ

รูปถ่ายจริงไม่กี่ภาพพวกนี้ เพียงพอต่อการที่ทำให้ผู้ชายมากมายอดไม่ได้ที่จะเลือดกำเดาเลือดไหลออกมา

นัยน์ตาของหลีเช่าหงจับจ้องไปยังที่เรือนร่างของหลีชิงเยียน ทันใดนั้น มุมปากของเขาจึงกระตุกขึ้น ส่วนลึกของนัยน์ตาที่นิ่งสงบนั้นเคล้าด้วยความร้อนแรงของความหิวโหย!

ไม่นาน เลขาสาวก็เปลี่ยนชุดทางการเดินออกมา แล้วนั่งอยู่ข้างๆ หลีเช่าหง จากนั้นก็ล้มลงในอ้อมกอดของหลีเช่าหงอย่างเชื่อฟัง

"สถานการณ์ที่น้องชายท่านต้องเผชิญเหมือนจะไม่ค่อยดีนะคะ" เลขาสาวพูดด้วยเสียงเบา แล้วชี้ไปยังจอทีวี

หลีเช่าหงกวาดสายตามองไปในทีวีที่กำลังรายงานข่าว แล้วกระตุกมุมปากขึ้น "เป็นไปอย่างที่ฉันต้องการพอดี เขาไม่ใช่ว่าอยากจะแทนที่ฉันหรือไง นี่ก็คือสิ่งที่เขาต้องชดใช้"

"น้องชายของท่าน ได้ยินมาว่าถูกตัดแขนไปหนึ่งข้างตอนอยู่เมืองหู้ไห่" เลขาสาวพูดขึ้น

"หาเรื่องใส่ตัวเอง เขาถูกเพิกถอนไปแล้ว ตอนนี้ตำแหน่งของฉันในตระกูลหลีก็สามารถคงไว้อย่างมั่นคงแล้ว" หลีเช่าหงพูดด้วยเสียงเรียบ "ตระกูลหลีได้เป็นสิ่งของตกอยู่ในกำมือของฉัน ฉันจะเอาหรือไม่เอา ก็ขึ้นอยู่กับความคิดของฉัน"

"ยินดีกับคุณชายใหญ่ด้วยค่ะ" เลขาสาวพูดด้วยเสียงอ่อนโยน น้ำเสียงอ่อนโยนและน่าฟัง ทำให้ผู้ชายหน้าไหนก็ยากที่จะควบคุมตัวเอง!

หลีเช่าหงยิ้มอย่างมีเลศนัย มือใหญ่ข้างหนึ่งกำลังลูบไล้ไปยังแผ่นหลังดั่งหยกของเธอและลูบลงไปข้างล่างเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ตัว

"อ๊า.......คุณชายหลี......."เลขาสาวคนนั้นทำหน้าเกร็ง แล้วเกือบจะแดงระเรื่อขึ้น

พื้นที่หรูหราภายในเครื่องบินส่วนตัว อุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้กลายเป็นบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าว

........

ตอนกลางคืน หลีชิงเยียนและซูเสี่ยวหยุนกำลังพูดคุยเล่นกันอย่างสนุกพลางเดินเข้าไปในตึกบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป จากนั้นก็มีรถคันดำกำลังขับเคลื่อนออกจากลานจอดรถใต้ดินของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป แล้วค่อยๆ จอดลงตรงหน้าทั้งสองคน

กระจกรถเลื่อนลง แล้วเผยให้เห็นรอยยิ้มที่หน้าด้านของเฉินเป่ย "ท่านทั้งสองขึ้นรถเถอะ วันนี้ผมเชิญพวกคุณไปกินข้าวข้างนอก! "

"ไม่ไป" ช่วงนี้หลีชิงเยียนถูกเฉินเป่ยทำให้โมโหเป็นบ่อย จึงตอบกลับคำเดียวด้วยความเย็นชา จากนั้นก็ดึงซูเสี่ยวหยุนเดินไปข้างๆ

ส้นสูงสีแดงคู่นั้นของหลีชิงเยียนเหยียบลงบนพื้นอย่างสู้ทน เหมือนกำลังระบายไฟแห่งความโมโหออกมา ดูจากท่าทางแล้วเกือบจะเหยียบจนกระเบื้องแตก

"ไปเถอะ สองสาว ถือเป็นการไถ่โทษ" เฉินเป่ยขับรถไมบัคแล้วตามไป