ตอนที่ 151
บทที่ 151 ติดอันดับ100ของวงการด้านมืด!
October 28, 2026
บทที่ 151 ติดอันดับ100ของวงการด้านมืด!
“เพล้ง!”
เสียงดังชัดเจน แก้วเหล้าแหลกกระจุยไปทั่วทิศทั่วทาง จนทำให้เท้าของหลีชิงเยียนหยุดทันที
หลีชิงเยียนหันหลังไปดู ดวงตางดงามมองไปทางหลีเช่าหง
หลีเช่าหงยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มช่างบาดลึกกินใจ “ขอโทษค่ะ มือมันลื่นไปหน่อย’
หลีเช่าหงส่งสายตาด้วยความสงสัยเล็กน้อย พร้อมทั้งกวาดตามองหลีชิงเยียน ภาพนั้น ราวกับเหมือนเข้าใจ
ในเวลานั้นเอง ในงานเลี้ยงตอนที่ออกมารับลมนั้น หลีเช่าเทียนก็มือลื่นและทำแก้วแตกในเวลานั้น
ทำไมมันช่างบังเอิญขนาดนี้?
หลีเช่าหงก็เป็นพี่ชายของหลีเช่าเทียน หน้าตารูปร่างของทั้งสองคน ก็มีส่วนที่หน้าตาละม้ายคล้ายกัน
ทางเดินอีกห้องรับรอง สาวงามที่กำลังดื่มเหล้าเป็นเพื่อนกับเฉินเป่ยยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ ส่วนเฉินเป่ยนั้นเริ่มเมาเล็กน้อย สายตาที่จดจ้องบรรดาสาวงามเหล่านั้น แสดงความร้อนผ่าวหื่นกระหาย
เขากวาดตามองตรงประตูห้องรับรองอย่างไม่ตั้งใจ รอยยิ้มยิ้มอย่างมีความหมาย
“คุณชายใหญ่ ชิงเยียนกินอิ่มแล้ว ขอตัวก่อน” หลีชิงเยียนเอ่ยปากพูด ความจริงแล้ว การกระทำของเธอตั้งแต่เริ่มแรกจนถึงตอนนี้ การกระทำของเธอ มันก็แสดงออกอย่างชัดเจนทั้งหมด
เธอไม่อยากจะเชื่อว่าหลีเช่าหงจะพูดการเจรจาเรื่องผลประโยชน์ที่มีแต่ได้ไม่มีเสียกับเธอ
“ชิงเยียน รีบร้อนเดินไปทำอะไร กินอิ่มแล้ว ไม่ใช่ว่ามีของหวานหลังกินข้าวเสร็จไม่ใช่เหรอ” หลีเช่าหงค่อยๆ คลี่ยิ้ม ดวงตาคู่นั้นถลำลึก แวบเดียวก็หายไปจนมองไม่เห็น
ในใจของหลีชิงเยียนหม่นหมองลง หลีเช่าหง ทำไมต้องให้เธออยู่ที่นี่ทำเรื่องอะไรกัน?
“ก็ดี” หลีชิงเยียนไม่ได้ตอบปฏิเสธเหตุผลของหลีเช่าหง ทำได้แค่หันหลังกลับไป เพื่อกลับไปนั่งลงยังตำแหน่งเดิม
หลีเช่าหงไม่รู้เลยว่า จุดประสงค์หลักของหลีเช่าหง ต้องการที่จะฆ่าปิดปาก เพื่อขึ้นมารับตำแหน่งแทน!
ทันใดนั้น ด้านนอกของร้านอาหารที่ได้ดาวมิชลินสตาร์สามดาวนั้น ตรงกลางพื้นสนามหญ้า ก็มีเงาดำกลุ่มหนึ่ง กำลังเขยิบเข้าใกล้บนพื้นสนามหญ้า พร้อมทั้งเขยิบเข้ามาใกล้ๆ อย่างระมัดระวัง อาศัยความมืดมิดปกปิดการเคลื่อนไหว พร้อมทั้งเขยิบเข้าหาห้องรับรองที่อยู่ตรงกลางอย่างไม่หยุดนิ่ง
มีคนที่ใส่ชุดดำทั้งชุดแถมคลุมผ้าดำบริเวณใบหน้า เงยหน้าขึ้น เพื่อมองด้านในห้องรับรองผ่านกระจก สายตาต้องการฆ่าคนเย็นชาเลือดเย็น
เป็นใบหน้าของคนทางฝั่งตะวันตก ดวงตาสีเขียวแกมฟ้า จมูกโด่งเป็นสัน มีเครารอบคาง แววตาหยิ่งจองหอง
“อดัมส์ มันคุ้มไหม ก็แค่มาลอบฆ่านักธุรกิจเชื้อสายจีนหัวเซี่ยแค่คนเดียวเนี่ย” ด้านข้าง มีเสียงบ่นของเพื่อนร่วมทีมอยู่หนึ่งคน
“นายจ้างกับทางพี่ใหญ่ต่างร่วมมือกัน เลยให้พวกเรามาทำเรื่องนี้ ก็คือการให้พวกเรามาทำเรื่องนี้ให้เงียบเชียบอย่าให้เหลือแม้แต่ร่องรอยทิ้งไว้!” มุมปากอดัมส์แสยะยิ้มอย่างดูถูก “การลอบสังหารมันไม่ได้ยากเย็นแสนเข็ญอะไร แต่ทางเราไม่สามารถแสดงออกความสัมพันธ์ใดๆ กับทางผู้ว่าจ้าง... ถึงแม้ว่าผู้ว่าจ้างจะเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญก็ตาม!”
“เพี๊ยะ!”
เสียงสูดลมหายใจดังเป็นระลอก ทุกสายตามองมายังอดัมส์อย่างตกใจ ตะลึงงันเป็นอย่างมาก!
พวกเขาไม่เคยพบเคยเจอ นายจ้างเอาชื่อของตนเองเข้าไปอยู่ในบัญชีรายชื่อเป้าหมายในการลอบฆ่าด้วย!
มันเท่ากับว่านายจ้างเอาตัวเองเข้าไปอยู่ท่ามกลางอันตราย ความอันตรายของนายจ้าง ก็ไม่ได้ต่ำกว่าเป้าหมายไปมากนัก!
นี่มันต้องมีความกล้าหาญบ้าบิ่นมากถึงทำเรื่องนี้ออกมาได้!
“ดังนั้น เรื่องนี้ถึงต้องให้พวกเรามาลงมือ!” อดัมส์เงยหน้าขึ้น จนสามารถเห็นใบหน้าที่หยิ่งผยองอย่างเย็นชาออกมา!
คนอื่นๆ ต่างพยักหน้าให้ พวกเขาทุกคน ต่างเป็นมือสังหารอันดับต้นๆ ที่มาไกลจากต่างประเทศทั้งสิ้น เป็นกลุ่มมือสังหารที่อยู่ในอันดับต้นๆ ของต่างประเทศ อดัมส์ จัดอยู่ในอันดับใน 100 ของมือสังหารระดับต่างประเทศ!
อันดับในวงการด้านมืด... นั้นถือว่าเป็นมือสังหารที่มีเกียรติ! การได้เข้ามาอยู่ในอันดับในวงการด้านมืด ความสามารถนั้นถือว่าน่ากลัวที่สุด!ถือว่าเป็นสิ่งที่มีเกียรติไปทั้งชีวิต!
การมีที่มาอันดับในวงการด้านมืดของต่างประเทศนั้นมีความสำคัญมาก ต่างมีข่าวออกมาว่าเจ้าพ่อแห่งวงการนักฆ่าสังหารเป็นคนจัดตั้งอันดับรายชื่อ
เจ้าพ่อแห่งวงการนักฆ่าสังหาร… เป็นคนที่ฝีมือน่าหวาดกลัวคนหนึ่ง ความสามารถเก่งกาจจนไม่ต้องคาดเดาสิ่งใดอีก ได้ข่าวว่าเคยต่อสู้กับราชาหลงมาก่อน... แค่ชื่อก็สะเทือนไปทั้งวงการต่างประเทศ
นักฆ่าทุกคนที่อยู่ในเวลานี้ มองมาที่อดัมส์ด้วยสายตาเคารพ...การที่ได้เข้าไปอยู่ในอันดับในวงการด้านมืด ความสามารถนั้นก็เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขายอมรับในตัวได้
“เพล้ง!”
ทันใดนั้น มีเสียงสิ่งของแตกกระจายดังขึ้น ดังมาจากด้านในห้องรับรอง จนทำให้พวกเขานั้นตัวสั่น แววตาที่สื่อออกมาดุดันคมกริบ พร้อมทั้งความต้องการที่จะฆ่าแสดงให้เห็นได้ชัด จากนั้นก็ควักดาบคมกริบออกมาจากฝัก!
“ลงมือ!” อดัมส์ส่งเสียงดัง บรรดากลุ่มเงานั้น ต่างแยกเป็นสองกลุ่ม นักฆ่ากลุ่มใหญ่ บุกเข้าไปด้านในห้องรับรองของเฉินเป่ย!
ส่วนเป้าหมายของกลุ่มเล็กอีกกลุ่มนั้น เป็นห้องรับรองของหลีชิงเยียน!
กลุ่มเงาเรือนร่างทุกคนต่างเคลื่อนไหวปานสายฟ้าฟาด ท่ามกลางความมืดในยามวิกาล เฉกเช่นกับค้างคาวตัวหนึ่ง ที่เขยิบเข้าหาอย่างรวดเร็ว!
“เพล้ง เพล้ง เพล้ง!”
ด้านในห้องรับรอง เฉินเป่ยกำลังดื่มเหล้า ส่วนมือซ้ายนั้นก็โอบกอด พร้อมทั้งดื่มอย่างหิวกระหาย
ใบหน้าของเขานั้น แสดงออกมากำลังมึนเมาอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจที่พ่นออกมามีแต่กลิ่นเหล้า เหม็นคละคลุ้ง
หญิงสาวสวยเหล้านั้นกำลังกระดกเหล้าให้ไม่ขาดปาก หวังว่าจะให้พรวดเดียวอยู่หมัด จนทำให้เฉินเป่ยเมาหัวทิ่มหัวตำได้
แต่ว่าพวกเธอจะรับรู้ได้ยังไงกัน ว่านัยน์ตาของเฉินเป่ยนั้น กลับมีนัยน์ตาที่สงบนิ่ง
ราวกับว่า เขาเหมือนเสือตัวหนึ่ง ที่กำลังรอเวลาทำอะไรสักอย่าง
ในเวลานั้นเอง ในห้องรับรองก็มีเสียงกระจกแตกกระจาย จากนั้นก็มีกลุ่มคน กระโจนเข้ามาจากด้านนอกหน้าต่าง!
มุมปากเฉินเป่ยฉีกยิ้มเป็นรอยยิ้มที่ใครก็ไม่สามารถรับรู้ได้ เวลา มันมาถึงแล้ว
“ว้าย!”
เรือนร่างสูงเพรียวนุ่งนิดห่มน้อยของสาวงามหน้าถอดสีทันที พวกเธอต่างสวมใส่บิกินี แต่บางคนส่วนบนนั้นแทบไม่ได้มีสิ่งใดปกปิดไว้!
แต่อยู่ดีก็มีคนเข้ามาฆ่า กลุ่มคนที่ใช้ผ้าสีดำปกปิดใบหน้า จนทำให้พวกเธอทำตัวไม่ถูกในขณะนั้น สีหน้าต่างหวาดกลัวมาก
“สวบ สวบ สวบ!”
แสงของดาบนั้นสะท้อนไปทั่วห้องรับรอง เลือดกระจายเต็มห้อง ร่างกายเซ็กซี่ของแต่ละคนต่างล้มลงกันเป็นแถวๆ บนกำแพง ต่างมีเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วจนกลายเป็นภาพวาดที่มาจากเลือด
“เป้าหมายอยู่ตรงไหน?!”