บทที่ 167 เสียใจทีหลัง

บทที่ 167 เสียใจทีหลัง

เปรี้ยง！

คำพูดของหลินเฉว่ เหมือนฟ้าที่ผ่าลงมาในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส ทุกอย่างเงียบทันที เงียบจนกระทั่งได้ยินแม้แต่เสียงใบไม้หล่น ทุกคนต่างพากันตกใจ！

คนที่ตกใจที่สุดคือหยางเหวินห้าว หลังจากที่เขาได้ยินคำพูดของหลินเฉว่ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากลายเป็นยิ้มแห้งทันที ตามด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ！

"เป็นไปไม่ได้！”หลังจากหยางเหวินห้าวดึงสติกลับมาเขาก็พูดขึ้น......เขาไม่เชื่อ เขาหันหน้าไปมองหลินเฉว่ "เลขาหลิน เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เขากลายเป็นคนของบริษัทตระกูลหลีได้ยังไง！”

ทางด้านหลินเฉว่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ไม่ได้ทำผิดค่ะ เมื่อไม่นานก่อนหน้านี้รองประธานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปได้ลาออก ตำแหน่งที่เว้นว่างนี้จึงมีคุณเฉินเป่ยมาแทนที่ค่ะ"

เวลานี้ แม้แต่เฉินเป่ยยังนิ่งค้าง สีหน้าของเขาตกตะลึง ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจแม้แต่น้อย อยู่ดีๆตนเองกลายเป็นรองประธานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปได้ยังไง.......

เฉินเป่ยมองไปทางหลินเฉว่ ทุกคนต่างก็พากันเงียบพร้อมกับสูดลมหายใจเย็นๆเข้าไป สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ภายในใจบีบแน่นเหมือนมีพายุกระหน่ำ พวกเขาแทบจะอึ้งกันหมดแล้ว！

รองประธาน！ใครจะไปคิด ก่อนหน้านี้เฉินเป่ยเป็นแค่ลูกเขยที่พวกเขาพากันดูถูก แต่ว่าตอนนี้หลังจากหลินเฉว่เดินออกมาจากประตูนั้น ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป

ฐานะของเขาเปลี่ยนไป กลายเป็นรองประธานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป เป็นคนที่มีอำนาจในบริษัท！

แม้จะเป็นรองประธานบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปที่รวยน้อยที่สุด แต่ก็เป็นตำแหน่งที่คนแผนกอื่นๆต้องให้เกียรติ！

"ผมไม่เชื่อ......เป็นไปได้ยังไง！”

"ให้ตายสิ！เพิ่งด่าเขาเสร็จ เขาก็กลายเป็นรองประธานบริษัทแล้ว......พระเจ้ากำลังล้อผมเล่นใช่ไหม หลังจากนี้ผมจะอยู่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปยังไง！"

"บริษัทบ้าไปแล้ว ถึงไม่ให้โอกาสแล้วเลื่อนตำแหน่งคนในบริษัท แต่กลับให้เขามาเป็นรองประธาน......"

เสียงของแต่ละคนดึงขึ้น พนักงานที่ดูถูกต่างๆนานา ตอนนี้สีหน้าของพวกเขาซีดขาว ไร้เลือดสูบฉีด！

เมื่อกี้ตอนที่พวกเขาด่ารู้สึกสนุกแค่ไหน ตอนนี้ภายในใจของพวกเขาก็รู้สึกกระวนกระวายเท่านั้น！

เฉินเป่ยยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าของเขาเรียบเฉย เวลานี้เขาไม่ได้พูดอะไร การเงียบคือการโต้ตอบที่ดีที่สุด เป็นการตบที่ดังที่สุด ตบไปยังหน้าของแต่ละคน

หยางเหวินห้าวยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าของเขาเขียวไปหมด อารมณ์ไม่แน่นอน

เขาในตอนนี้ น่าเกลียดเสียยิ่งกว่าแมลงวัน......ต่อให้เขาตายก็คิดไม่ถึง ทุกอย่างจะเปลี่ยนกะทันหันและเร็วแบบนี้！

ก่อนหน้านี้ ไอ้บ้านี่ไม่ใช่แม้แต่พนักงานของบริษัท แต่แค่ชั่วพริบตาเขากลับมีตำแหน่งสูงกว่าตนหนึ่งขั้น！

"ผมไม่เชื่อ......เป็นไปไม่ได้！" หยางเหวินห้าวกัดฟันกรอด สีหน้าของเขาแดงก่ำไปหมด รู้สึกเหมือนอากาศกำลังเยาะเย้ยเขา กำลังตบหน้าเขา！

"ผมต้องการเจอประธานหลี เป็นเพราะประธานหลีใช้อำนาจของตนเองแน่นอน ผมจะรายงานกับกรรมการบริษัท" หยางเหวินห้าวพูดเสียงเรียบ ทุกคนต่างพากันเงียบกริบ ทุกสายตามองไปทางหยางเหวินห้าว ภายในใจของพวกเขายากที่จะสงบลงได้

"ผมว่าคุณอย่าเปลืองแรงเลยดีกว่า" เฉินเป่ยพูดขึ้น

แววตาของหยางเหวินห้าวเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย เขาไม่สามารถยอมรับได้ ไอ้บ้านี่จะมีอำนาจมากกว่าตนเองกะทันหันแบบนี้......แค่คิดถึงวันข้างหน้าที่ไม่ว่ายังไงก็ต้องเจอกันในบริษัท ไอ้บ้านี่คงเหยียบตนจนจบมิดอย่างแน่นอน......หยางเหวินห้าวรู้สึกไม่พอใจ！

หลินเฉว่ขมวดคิ้ว "คุณหยางเหวินห้าว อีกไม่นานจะมีการรายงานไปแผนกอื่นๆของบริษัท คุณต้องเชื่อนะคะ"

"คนชั้นต่ำ ถอยไป！" หยางเหวินห้าวบ้าคลั่ง เขาแทบจะเสียสติไปแล้ว เขาผลักหลินเฉว่อย่างแรง

หลินเฉว่ตกใจ ร่างบางเดินเซ จนแทบจะล้มลง โชคดีที่ได้เฉินเป่ยเข้ามาประคองเอวของหลินเฉว่เอาไว้

"ผมขอเตือนคุณเอาไว้ก่อน อย่าทำเกินกว่าเหตุ" เมื่อเห็นหลินเฉว่เกือบได้รับบาดเจ็บ สีหน้าของเฉินเป่ยเย็นยะเยือก

"ไสหัวออกไปให้หมด ฉันจะขอพบประธานหลี จะเปิดโปงแผนการร้ายกาจของหญิงร้ายชายเลวคู่นี้！" หยางเหวินห้าวพูดเสียงเหี้ยม

เมื่อสิ้นเสียงของหยางเหวินห้าว เฉินเป่ยหายไปจากจุดที่เขายืนอยู่ในตอนแรก ร่างหนึ่งพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ขยับเข้าไปใกล้หยางเหวินห้าวด้วยความเร็วเหมือนกระแสไฟฟ้า ไม่มีใครมองเห็นท่าทีของเขา！

"เพี๊ยะ！"

เสียงตบดังขึ้นดังกระหึ่ม หยางเหวินห้าวถูกตบจนตัวปลิว เขาหมุนตัวอยู่ในอากาศห้าหกรอบ แล้วค่อยหล่นลงบนพื้น พื้นสนั่นจนแทบแยกออกจากกัน！