บทที่ 230 สร้างเรื่องให้ปีศาจมาเยือน!

บทที่ 230 สร้างเรื่องให้ปีศาจมาเยือน!

ราชาผู้นั้นเข้าออกมาจากประตูเครื่องบิน ทุกๆ ก้าวดูเป็นธรรมชาติมาก สาวเท้าเหมือนกำลังเดินเล่นอย่างผ่อนคลายในบ้าน กลับทำให้คนเสื้อดำเหล่านั้นรู้สึกขวัญสี

พวกเขารู้สึกเย็นหลังอย่างน่าแปลก ม่านตาหดเล็กเหมือนดั่งเข็ม......ทำให้พวกเขาระมัดระวังตัวอย่างมาก

ราชาเดินออกจากลำเครื่องบิน แล้วเงยหน้ากวาดมองท้องฟ้าของหู้ไห่ พร้อมกับพึมพำขึ้น "ไม่น่าล่ะให้ฉันมาถึงที่นี่ ที่แท้......ท้องฟ้าของหู้ไห่ ก็ได้เกิดความวุ่นวายแล้ว......"

คนเสื้อดำเหล่านั้นต่างก็รู้สึกหวาดกลัวในใจ สายตาของราชาท่านนี้ลุ่มลึกอย่างไร้ขีดสิ้นสุด ทำให้มีพลังที่มองทะลุได้อย่างแข็งแกร่ง สายตานั้นเหมือนสามารถมองทะลุทิวทัศน์ตอนกลางคืนได้

ราชามีหน้าตาที่ธรรมดาทั่วไป ทว่าทั้งเรือนร่างกลับแผ่รังสีความมีเสน่ห์ที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ ดวงตาดูไม่แน่นอน ทั้งเรือนร่างเหมือนถูกหมอกควันปกคลุม คนเสื้อดำเหล่านั้น กลับไม่สามารถมองอะไรออกจากเรือนร่างของราชาท่านนี้ได้

ราชากวาดมองคนเสื้อดำเพียงพริบตาเดียว สีหน้าที่เรียบเฉยดูเย็นชาขึ้นมา นัยน์ตากวาดมองไป ทำให้คนเสื้อดำสั่นสะเทือนไปทั้งตัว นัยน์ตาแปลกพิลึก ตรงหน้าราชาท่านนี้ พวกเขาเหมือนจะไม่มีความลับใดๆ เลย

"อยากรู้ฐานะของฉัน? พวกแกมีสิทธิ์รู้หรอ? " ราชาพูดด้วยความเลือดเย็น แล้วสั่งการซามูไรเหล่านั้น "จัดการพวกมัน"

ซัวะ!

ซามูไรพวกนั้นทำนัยน์ตาที่เปล่งประกายแสงอันโหดเหี้ยม อุณหภูมิกลางอากาศก็ลดลงทันที และล่มจมเข้าไปในน้ำแข็ง!

พวกคนเสื้อดำทำสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที พวกเขาทำตามคำสั่งของท่านผู้อาวุโสตระกูลหวังมารับราชาท่านนี้ สุดท้ายราชาท่านนี้กลับจะจัดการกับพวกเขาให้สิ้นซาก!

นี่มันเหนือความคาดหมายของพวกเขาจริงๆ

"ฉึก! "

ซามูไรทำนัยน์ตาเปล่งประกายทันที ใบหน้าเลือดเย็นและอาฆาต แล้วกำลังพุ่งไปด้วยความอาฆาต!

ราชาเพิ่งจะพูดจบ เรือนร่างของซามูไรพวกนี้แวบผ่าน และหายไปจากที่เดิม ทันใดนั้นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าคนเสื้อดำ!

เหล่าคนเสื้อดำเป็นคนของตระกูลหวัง อีกอย่างยังถือว่าเป็นกลุ่มคนที่มีความสามารถไม่เลว......ทว่าต่อหน้าซามูไรเหล่านี้ กลับไม่มีกำลังที่จะจู่โจมกลับ.......แม้กระทั่งยังถูกล็อคตัวไว้ตรงกลางอากาศ แม้แต่จะหนีก็ยังหนีไม่พ้น!

เหล่าคนเสื้อดำขึงตาโต นัยน์ตาเผยความตกตะลึงออกมา ซามูไรพวกนี้ว่องไวเกินไป......ทำให้พวกเขาไม่สามารถตอบสนองได้ทัน!

คนเสื้อดำไม่กี่คนต่างก็หันหลังแล้วคิดจะวิ่งหนี.....ทว่าตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว!

"ฉึก! "

มีดบินหนึ่งใบฝ่าผ่านอากาศ แล้วทำให้เกิดเสียงฝ่าอากาศอันเลือดเย็น คลื่นลมพลิกไปกลับมา ไวเหมือนฟ้าแลบ! ทันใดนั้นก็แทบเข้าไปบนศีรษะของคนเสื้อดำคนหนึ่ง!

คนเสื้อดำเรือนร่างสั่นเทา และมีเลือดสดพุ่งกระฉูดออกมา

"ปึกๆๆ! "

คนเสื้อดำแต่ละคนต่างก็ล้มลงบนพื้น แม้แต่โอกาสที่จะได้ดิ้นรนก็ยังไม่มี ซามูไรฆ่าพวกเขา ง่ายดายเหมือนดั่งบีบมด

ในสถานการณ์จึงเต็มไปด้วยความตาย และมีกลิ่นคาวของเลือดอ่อนๆ ลอยอยู่กลางอากาศ

ราชาท่านนั้นหลับตาลง แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกำลังสูดลมกลิ่นความหวานและสดใหม่ที่สุดที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ราชาค่อยๆ ลืมตาขึ้น แล้วนัยน์ตาก็เปล่งประกายความตื่นเต้นดีใจ แล้วค่อยๆ พูดขึ้น "นี่ เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่ฉันส่งให้กับหู้ไห่"

"ไม่ได้ฆ่าคนหัวเซี่ยมานานมากแล้ว" ราชาพูดเองเออเอง แล้วพาพวกซามูไรสาวเท้าเดินออกมา!

ในทางเดินของสนามบิน ราชาและซามูไรไม่กี่ท่านต่างก็เดินออกไปด้วยความมากอิทธิพล คนกลุ่มหนึ่งเคล้าด้วยความอาฆาต ทำให้ผู้โดยสารต่างก็หลบไปไกลๆ!

ผู้โดยสารกลุ่มหนึ่งมองซามูไรที่อยู่ข้างหลังของราชากำลังทำสีหน้าที่โหดเหี้ยม จึงรู้สึกตื่นตกใจ แม้แต่คนโง่ยังมองออกว่าซามูไรพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดา!

คนกลุ่มหนึ่งเดินไปถึงประตูของสนามบิน จู่ๆ เรือนร่างหนึ่งก็สาวเท้าเดินมาที่ราชาโดยตรง

เรือนร่างนั้นจึงเดินมาตรงหน้าราชาอย่างว่องไว และตอนที่กำลังเดินผ่านข้างกายราชาไป จู่ๆ ก็ควักปืนออกจากเอว แล้วพูดด้วยเสียงดัง "ห้ามขยับ ผมคือตำรวจที่อยู่นอกเครื่องแบบ! "

ราชาจึงหยุดฝีเท้าแล้วหันไปมอง ก็เห็นชายคนหนึ่งที่ทำสีหน้าที่จริงจังและเคร่งขรึมเพียงพริบตาเดียว มุมปากกระตุกความเย้ยหยันออกมา

ทันใดนั้น ก็มีผู้โดยสารนับไม่ถ้วนที่ทำสีหน้าที่ตกตะลึงต่างก็หายไปทันที ทีแรกสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบ ประตูสนามบินที่มีแต่คนสัญจรไปมา ตอนนี้กลับกลายเป็นไม่มีใครแม้แต่คนเดียว

มีผู้โดยสารนับไม่ถ้วนต่างก็ถอยไปอยู่สองข้าง และราชาท่านนี้ กำลังสังเกตมองผู้ชายไว้ แล้วพูดเองเออเองด้วยความหมายแอบแฝง "คนหัวเซี่ย......มีความหมาย......"

"ฉันว่าแล้ว คนเหล่านี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดา ต้องเป็นคนที่กระทำผิด! "

"เธอดูคนพวกนั้นที่มีรูปร่างกำยำสิ คาดว่าน่าจะเป็นผู้มีอิทธิพลในตลาดล่าง พวกคนค้ายา"