ตอนที่ 348
บทที่ 348 ความโมโหของราชาหลง!
October 28, 2026
บทที่ 348 ความโมโหของราชาหลง!
หลุมเลือดนั้น แน่นอนว่าเป็นแสงสีดำที่หลังจากผ่าผ่านกระสุน จากนั้นฝ่าทะลุสมองของคนตระกูลตู้!
คนตระกูลตู้คนนั้นยืนอยู่ที่เดิม ก่อนหน้ายังถลึงตาโต นัยน์ตานั้นเคล้าด้วยความไม่น่าเชื่อ เหมือนเขาไม่เชื่อจริงๆ ว่า กระสุนนั้นกลับสามารถผ่าให้แตกเป็นเสี่ยงด้วยแสงสีดำนั่น!
ตรงหน้าประตูบ้านของตระกูลตู้ เต็มไปด้วยความเงียบสงบ สงบจนทำให้คนรู้สึกขนลุก!
เรือนร่างชุดแดงยืนอยู่ที่เดิม และหน้ากากนั้นเผยให้เห็นถึงความโหดเหี้ยมที่เลือดเย็น! สีหน้าที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม......ในปากมีเขี้ยวที่เหมือนดั่งสัตว์ป่า.......หว่างคิ้วยิ่งมีโทเทมโบราณอยู่หนึ่งอัน เหมือนเป็นสัตว์ในตำนานบางอย่างที่คอยปกปักรักษาของหัวเซี่ย!
คนในตระกูลตู้ทั้งสองคนนี้แน่นอนว่าต้องมีความรู้งูๆ ปลาๆ ดูไม่ออกว่าหน้กากนี้......ทว่าคนต่างประเทศไม่เหมือน หากหน้ากากนี้ปรากฏอยู่ต่างประเทศ ต้องทำให้เกิดสถานการณ์ที่อาบเลือดอย่างยากที่จะจินตนาการแน่นอน!
เพราะว่า ทั้งโลก มีเพียงหนึ่งคนที่มีสิทธิ์สวมใส่หน้ากากนี้ เขา ยืนอยู่ตรงยอดสูงสุดของโลก!
คนๆ นี้ก็คือราชาหลง!
เฉินเป่ยเดินไปคนในตระกูลตู้คนนั้น แล้วผลักเบาๆ คนในตระกูลตู้ก็ล้มลงบนพื้น เฉินเป่ยถึงจะเดินไปข้างๆ แล้วเก็บมีดหลงหยาขึ้น
หลังจากเก็บมีดหลงหยา เฉินเป่ยเงยหน้าขึ้น แล้วมองไปยังบ้านสุดหรูที่อยู่ไกลๆ ใต้หน้ากาก สีหน้าของเฉินเป่ยเลือดเย็นดั่งน้ำแข็ง......เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดด้วยเสียงเข้มทันที "ตระกูลตู้ ออกมาเดี๋ยวนี้! "
โคร่งๆ!
เสียงที่เคร่งขรึมอขงเฉินเป่ยลากยาว และความอาฆาตระเบิดออกมาจากเรือนร่างของเขา แล้วพุ่งขึ้นไปบนฟ้า!
น้ำเสียงของเฉินเป่ยตามมาด้วยความอาฆาตที่พุ่งขึ้นบนฟ้า เหมือนได้ไปกระตุ้นเวหา! เวหาที่อึมครึมและเคล้าด้วยความมัวหมอง เมฆสีดำปกคลุมมากมาย มีแสงฟ้าผ่าทำให้ทำลายท้องฟ้าอันอึมครึม และมีเทพฟ้าผ่ากำลังร้องคำราม จากนั้นก็มีฝนโปรยลงมาเล็กน้อย
และเสียงของเฉินเป่ยก็ดังขึ้นเหมือนฟ้าผ่า จนกว่าส่งไปถึงในบ้านสุดหรูของตระกูลตู้ เสียงๆ นั้นส่งเข้าหูของทุกคนอย่างชัดเจน!
"ตระกูลตู้ ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้! "
"ไสหัวออกมา! "
"ไสหัวออกมา! "
เสียงของเฉินเป่ยสะท้อนไม่หยุด แล้วได้ปะปนกับเสียงฟ้าผ่า เหมือนดั่งฟ้าก็กำลังร้องอย่างโมโหไปพร้อมๆ กับเฉินเป่ย!
ในบ้านสุดหรูของตระกูลตู้ ในห้องรับแขก ชายวัยกลางคนกับผู้เฒ่าชุดดำกำลังชิบชากันอย่างสบายใจ หลังจากได้ยินเสียงตะโกนอันโมโหนี้ มือของชายวัยกลางคนสั่นสะเทือนทันที แล้วแก้วชาเครื่องเคลือบชั้นดีก็หลุดลงมาจากมือ แล้วกระแทกลงบนพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ!
สาวสวยที่อยู่ข้างๆ เห็นจึงทำสีหน้าที่กระวนกระวายเล็กน้อย แล้วรีบไปเก็บเศษ และทำความสะอาดให้เรียบร้อย
และชายวัยกลางคนกลับไม่สนใจแก้วชาเครื่องเคลือบนี้ แล้วยืนขึ้นด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน พอมองไปข้างนอกตระกูลตู้ นัยน์ตาจึงลุ่มลึก
"เขากลับกล้ามาเยือนถึงที่" ชายวัยกลางคนพูดเองเออเอง
"อำนาจถูกพวกเขาครองไว้ในใจ เขาไม่สามารถไม่มาตายอย่างไม่เชื่อฟังได้" ผู้เฒ่าชุดดำหัวเราะเสียงดัง "แค่ว่าเขาครอบงำเกินไป กลับกล้าทำให้พวกเราออกมา เขาเองก็ไม่รู้ นี่เขากำลังมาตาย! "
ผู้เฒ่าชุดดำโบกมือ แล้วพูดกับชายวัยกลางคน "ไป พวกเราไปเจอเขา จัดการกับเขา ตระกูลตู้และจาง ต้องปลอดภัย"
ชายวัยกลางคนพยักหน้า ใบหน้าที่นิ่งเฉยนั้นหายไปทันที แล้วทำให้ผุดออกมาซึ่งความเย็นชา และเคล้าด้วยความเย็นชาที่อาบเลือด!
"เรียกคน! "
ชายวัยกลางคนตะโกนด้วยเสียงดัง และสาวเท้าออกไปข้างนอกบ้านกับผู้เฒ่าชุดดำ