บทที่ 472 คืนที่น่ากลัว

บทที่ 472 คืนที่น่ากลัว

หลีชิงเยียนยืนอยู่ที่นั่นด้วยความโกรธ มองไปที่เฉินเป่ย ในดวงตาที่สวยงาม ไม่มีความปรารถนาดีเลย

ปฏิกิริยาของหลีชิงเยียนที่มีต่อเฉินเป่ย ก็ค่อยจะดี ยิ่งไปกว่านั้นเฉินเป่ยหลอกหลีชิงเยียนมาเป็นเวลานาน แล้วจะให้หลีชิงเยียนอารมณ์ดีได้อย่างไร

แต่ตอนนี้ เธอถูกเฉินเป่ยเรียก แต่อยากที่จะโกรธจนระเบิดอารมณ์เองออกมาทันที

เฉินเป่ยมองไปที่ประตูห้อง มีแสงลึกที่ไม่อาจบรรยายได้ในดวงตาของเขา พูดช้าๆว่า “ซูเหลยเป็นบอดี้การ์ดของคุณ เรื่องเช่นนี้ ตามหลักแล้วเธอต้องเป็นคนทำ”

หลีชิงเยียนมองซูเหลย และเห็นแค่ซูเหลยยืนขึ้น พยักหน้าให้หลีชิงเยียน

ท่านประธานเทพธิดาถึงได้ผ่อนคลายลงมาก พูดออกไปอย่างเย็นชา หันหน้าไป ไม่มองหน้าของเฉินเป่ย

ซูเหลยเดินไปที่ประตูห้องอย่างช้าๆ หลังจากที่เธอเปิดประตูห้อง เห็นคนที่ยืนอยู่ด้านนอกห้อง สีหน้าตะลึงสักพัก

หลังจากนั้น ซูเหลยหันไป มองเฉินเป่ย แล้วพูดว่า “เขามาหาคุณ”

“หาฉันเหรอ？”

เฉินเป่ยก้าวออกมา เดินไปไม่ไกลจากประตูห้อง เหลือบมองคนที่ยืนอยู่ตรงประตู

“คุณเอง” เฉินเป่ยเห็นคนที่มา ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นอวี้เฉิงวั่ง

สายตาที่อวี้เฉิงวั่งมองไปที่เฉินเป่ยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จริงๆแล้วตอนที่อยู่ในสุดยอดดาบสามเล่มการถอนตัวของอวี้เฉิงวั่ง เป็นเพราะการข่มขู่ของเฉินเป่ย ไม่มีทางเลือก หลังจากที่รู้สถานะของเฉินเป่ย ปฏิกิริยาของอวี้เฉิงวั่งที่มีต่อเฉินเป่ยมีการเปลี่ยนแปลง180 องศา

“ฉันสามารถเข้าไปคุยได้ไหม” อวี้เฉิงวั่งมองเข้าไปอย่างระมัดระวัง แล้วพูด

“ได้สิ”

หลีชิงเยียนรู้ว่าคืออวี้เฉิงวั่ง หน้าสวยๆก็ดีใจ รีบออกมาทักทาย

ความคิดของหลีชิงเยียนนั้นง่ายมาก ถ้าสามารถเป็นเพื่อนกับอวี้เฉิงวั่งได้ บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปมีจางเป่าเฉิงกับอวี้เฉิงวั่งสองนายพลนี้ ก็จะมีโอกาสมากที่จะเข้าร่วมธุรกิจวงการพนันเพชรพลอยได้ การเจริญก้าวหน้าของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปก็จะราบรื่นขึ้นด้วย

“คุณหลี” อวี้เฉิงวั่งแม้จะเป็นคนวัยกลางคน แต่ทั้งตัวกลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะพรรณนา เคราของเขาเป็นที่หลงใหลของสาว ๆ หลายพันคน

แต่อวี้เฉิงวั่งในตอนนี้ดูซีดเซียวสุด ๆ ดูกังวล เหมือนกำลังกังวลอะไรสักอย่าง

หลังจากที่อวี้เฉิงวั่งเดินเข้ามา นั่งลงบนโซฟาตัวหนึ่งในห้องขนาดใหญ่นี้

“รีบเทน้ำให้ผู้นำตระกูลอวี้” หลีชิงเยียนออกคำสั่งให้เฉินเป่ย

เฉินเป่ยตกใจ จากนั้นก็เห็นความสง่าผ่าเผยของหลีชิงเยียน ทำได้แค่ถอนหายใจในใจ ฝืนยิ้มออกมา แอบพึมพำในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะหลีชิงเยียน อวี้เฉิงวั่งจะกล้ารับน้ำชาที่เขาเทให้กับมือเหรอ

อวี้เฉิงวั่งรู้ว่าเขาเป็นหลงของวงการพนันเพชรพลอย แทบช็อก ถ้ารู้จักตัวตนอีกระดับหนึ่งของเขา เกรงว่าจะตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเลยมั่ง

เฉินเป่ยเทชาร้อนให้อวี้เฉิงวั่งหนึ่งแก้ว ยิ้มอย่างฝืน “ผู้นำตระกูลอวี้ เชิญ”

อวี้เฉิงวั่งมองไปที่เฉินเป่ย รีบลุกขึ้นด้วยความกลัว รีบส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ ฉันไม่สามารถรับได้ ท่านอย่าพูดเช่นนี้ เช่นนี้จะทำให้กฎของวงการพนันเพชรพลอยเสียได้”

“กฎของวงการพนันเพชรพลอยมีความสำคัญมากขนาดนี้เลยเหรอ”

“หากเป็นนักพนันทั่วไปแน่นอนว่ามันไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่สำหรับอวี้เฉิงวั่งที่มีตำแหน่งเช่นนี้ และยังคงเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียง คนที่มีสถานะและอำนาจเหนือเขามาเคารพเขาขนาดนี้ จะกลายเป็นตัวตลกของทุกคนในวงการพนันเพชรพลอยได้” จางเป่าเฉิงที่อยู่ข้างๆอธิบาย ทำให้หลีชิงเยียนทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย

“ผู้นำตระกูลอวี้มาร่วมงานเลี้ยงฉลองกับพวกเราสิ” หลีชิงเยียนมองไปที่อวี้เฉิงวั่ง พูดและหัวเราะเบา ๆ มีเสน่ห์อย่างประหลาดในน้ำเสียง

ผู้นำตระกูลอวี้มองหลีชิงเยียน ท่านประธานเทพธิดามีร่างกายที่มีเสน่ห์ไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้อวี้เฉิงวั่งที่คิดว่าตัวเองอ่านสาวงามได้ อดไม่ได้ที่จะแอบพูดในใจว่านางปีศาจ เสน่ห์ของหลีชิงเยียนเหลือล้น จริงๆแล้วในใจของอวี้เฉิงวั่งก็แอบสั่นเช่นกัน

“ไม่เป็นไร” อวี้เฉิงวั่งทำจิตใจให้มั่นคง ส่ายหัวซ้ำๆ พูดกับหลีชิงเยียน “ครั้งนี้ที่ฉันมารบกวนพวกคุณ เป็นเพราะมาหาคุณเฉิน”

คนประเภทอวี้เฉิงวั่งที่มีคุณธรรมและบารมีสูงส่งเช่นนี้ แต่เรียกคุณเฉินอย่างเคารพ หน้าสวยๆของหลีชิงเยียนตะลึงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองเฉินเป่ย ผู้ชายคนนี้ ในใจของผู้หลักผู้ใหญ่อย่างจางเป่าเฉิงกับอวี้เฉิงวั่ง เขามีตำแหน่งสำคัญอะไรกันแน่

“พวกคุณหาเขาทำไมเหรอ” หลีชิงเยียนยิ้มแล้วถาม

อวี้เฉิงวั่งหันมา มองไปที่เฉินเป่ย มีความหมายที่ซับซ้อนในสายตาของเขา แล้วกล่าวอย่างสุภาพว่า “คุณเฉิน ฉันได้ทำตามข้อตกลงเดิมแล้ว ถอนตัวออกจากการต่อสู้สุดยอดดาบสามเล่มแล้ว ตอนนี้คุณก็ควรจะทำตามข้อตกลงของคุณแล้วใช่หรือไม่”

หลีชิงเยียนกับจางเป่าเฉิงได้ยินที่อวี้เฉิงวั่งพูด ตะลึงสักพัก มองไปที่เฉินเป่ย ดูงงงวย พวกเขาคิดไม่ออกว่า ข้อตกลงคืออะไร เฉินเป่ยจึงสามารถทำให้อวี้เฉิงวั่งถอนตัวด้วยตัวเองได้