บทที่ 563 สามพันล้าน

บทที่ 563 สามพันล้าน

“ให้คุณชายของตระกูลแกไสหัวมาที่นี่…” เสียงของเฉินเป่ยยังคงดังกึกก้องอยู่ในหัวของชายชรา ในใจของชายชรารู้สึกตื่นตระหนก เลือดไหลทะลักออกมาทางทวารทั้งเจ็ดโดยไม่รู้ตัว

ชายชรายื่นมือออกมาคลำอวัยวะบนใบหน้าของตัวเอง เมื่อเห็นของเหลวอุ่นๆ สีแดง สีหน้าของชายชราก็เปลี่ยนไปราวกับปีศาจร้ายอย่างไรอย่างนั้น

“ราชาหลง!” ร่างของชายชราสั่นเทิ้ม มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งโกรธและหวาดกลัวผสมปนเปกัน

“ยี่สิบปีแล้ว ยี่สิบปีเต็มๆ ไม่มีใครในเยี่ยนจิงที่จะทำร้ายฉันได้แม้แต่น้อย แต่วันนี้กลับโดยใครบางคนทำร้ายด้วยเสียง…” ชายชราพูดพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาสั่นระรัวและแฝงไปด้วยความอาฆาต

เส้นประสาทหูของชายชราถูกเสียงของเฉินเป่ยกระทบกระเทือนจนบาดเจ็บ ตอนนี้เขายังได้ยินเสียงวิ้งวิ้งอยู่ข้างหู ทำให้เขาเจ็บจนแทบบ้า

“ราชาหลง ทางที่ดีรักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ให้ดีเถอะ รอให้ฉันฟื้นพลังลมปราณก่อน แล้วจะฆ่านายอย่างแน่นอน!” ผ่านไปนาน ชายชราเริ่มผ่อนคลายลง แววตาของเขาถอดมองไปไกล หลังจากนั้นก็หันหลังบ่นพึมพำ

ชายชราไม่รู้เลยว่าหลังจากผ่านไปไม่กี่วัน คำพูดของชายคนนั้นจะทำให้เส้นประสาทหูของเขาได้รับความกระทบกระเทือน และมันน่ากลัวขนาดไหน

…..

ภายในห้องเพรสซิเดนท์ผู้ป่วยของโรงพยาบาลสุดหรูในเยี่ยนจิง

บนเตียง จิงทอดมองความมืดนอกหน้าต่างด้วยแววตาสั่นไหว ความมืดนั้นคล้ายกับแววตาของเขา ไม่รู้ทำไม ตอนนี้ก็ดึกแล้ว แต่ในใจของจิงกลับไม่สงบเอาเสียเลย ท่ามกลางความสับสน เขากลับรู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะหนังตาของเขากำลังกระตุกเบาๆ

“นายท่านครับ มีเรื่องด่วนรายงานครับ!” จู่ๆ ก็มีเสียงที่ร้อนรนดังขึ้นมา ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างลุกลี้ลุกลน

แววตาของจิงไหววูบ เขากดความหงุดหงิดเอาไว้ในใจ แววตาของเขายังคงทอดมองไป และพูดออกมาเนิบๆ “ตกใจอะไร มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

“แพ้แล้วครับ! นักฆ่าจำนวนมากถูกราชาหลงฆ่าครับ!” ลูกน้องคุกเข่าลงบนพื้นอย่างรุนแรง เสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างของจิงชะงักไป ความตกตะลึงพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจเขา พ่ายแพ้งั้นเหรอ แพ้แล้วงั้นเหรอ เยี่ยนจิงมีผู้มีพละกำลังมากมาย คนมีฝีมือทั้งหมดมีไว้เพื่อฆ่าราชาหลง แต่ทว่าตอนนี้กลับได้ยินสิ่งที่น่ากลัวจนไม่อยากจะเชื่อ! คนที่ให้ไปลอบสังหารทั้งหมดถูกฆ่าตาย เป็นไปได้ยังไง!

จิงกำหมัดทั้งสองข้างจนเส้นเลือดปูดขึ้นมา สีหน้าของเขาแทบจะดูไม่ได้ หัวใจเต้นเร็วเป็นอย่างมาก เขาอดทนให้นักฆ่าไปสังหารราชาหลง แต่ทว่าตอนนี้ราชาหลงกลับไม่เป็นอะไรเลย!

“ไอ้สวะหลีหง ดูเหมือนว่าประกาศในเว็บมืดจะไม่ได้ผลอะไรเลย” เสียงเย็นยะเยือกของหู้ดังขึ้นมาจากอีกด้าน

“เราอยากยืมมือคนอื่นไปฆ่าคน แต่ใครจะไปคิดว่าสองสามปีนี้พละกำลังของเขาก้าวหน้าไปเร็วมาก ในปีนั้นเขาได้รับขนานนามว่าคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเยี่ยนจิง ร่างกายถึงขั้นสุดยอด ช่วงปีที่ผ่านมาเขาผ่านอะไรมาบ้าง ถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ แข็งแกร่งกว่าที่พวกเราคิดเอาไว้” ไม่นาน จิงตั้งสติ สีหน้าเขากลับมาเป็นปกติ

“นายมีวิธีอะไรบ้าง” หู้หันไปมองจิง

“วิธีที่ดีที่สุดก็คือเพิ่มเงินรางวัลอีก” จิงพูดเนิบๆ

“เพิ่มอีกงั้นเหรอ” สีหน้าของหู้ประหลาดใจและเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“นักฆ่าพวกนี้ไม่มีปัญญาจัดการได้ ทำไมยังต้องเพิ่มเงินรางวัลอีกล่ะ” หู้ถามขึ้น

“เพราะผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงยังไม่ออกมาน่ะสิ นายคิดว่าพันล้านจะทำให้พวกเขาสนใจได้เหรอ” จิงยิ้มอย่างยียวน “นักฆ่าระดับสูง ไม่ได้ลงมือเพราะเงินทอง ขอแค่เพิ่มเงินรางวัลเข้าไป และให้ข่าวไปเข้าหูพวกนักฆ่าจำนวนมาก” จิงนิ่งไป จากนั้นก็พูดต่อ “ถึงแม้พวกเขาจะไม่ออกมา แต่ก็ตัดพละกำลังของราชาหลงได้แล้ว ฉันจะได้ให้กองทหารการป้องกันสงครามของเยี่ยนจิงบุกเข้าไปจู่โจม”

“ถึงขนาดต้องใช้กองทหารการป้องกันสงครามของเยี่ยนจิงเลยเหรอ นายแน่ใจแล้วเหรอ ถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ดี นายไม่มีทางรับผลที่ตามมาได้เลย!”

เมื่อหู้ได้ยินว่าจิงจะใช้กองทหารการป้องกันสงครามของเยี่ยนจิง สีหน้าของเขาก็หวาดกลัวขึ้นมาทันที คนที่อยู่ในระดับเดียวกับจิง เขารู้ดีว่า ถ้าราชาหลงไม่ตายและไม่สามารถปกปิดเรื่องนี้ได้ ต้องโดนลากคอเข้าคุกอย่างแน่นอน!

“วางใจเถอะ ตอนนี้หลีหงต้องการให้ราชาหลงตาย ฉันช่วยสนองความต้องการของเขา เขาคงจะซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก จากความสามารถของเขาแล้ว คงจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน” จิงพูดอย่างสงบนิ่ง ท่าทางของเขาเหมือนมีแผนอยู่ในใจ และคาดเดาทุกอย่างไว้หมดแล้ว

หู้ตั้งสติได้ จากนั้นหันไปมองจิงและถอนหายใจออกมาเบาๆ “ใจคนยากที่จะคาดเดา แต่นายกลับคาดเดาทุกอย่างไว้แล้ว รอให้ราชาหลงเข้ามาในกับดัก”

“นายกับฉันต้องมาเจอเรื่องน่าอับอายขนาดนี้ ฉันไม่มีทางปล่อยมันไป ในปีนั้นปล่อยให้มันรอดไป วันนี้จะไม่ให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก” จิงพูดด้วยสีหน้าเคียดแค้น

…...

ภายในห้องของซูเหลยในโรงแรม ซูเหลยนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เธอดูเงินรางวัลที่ประกาศในเว็บมืดก็ขมวดคิ้วขึ้นมา