ตอนที่ 612
บทที่ 612 บุกคฤหาสน์
October 28, 2026
บทที่ 612 บุกคฤหาสน์
คฤหาสน์บ้านตระกูลจางอยู่ในตำแหน่งพิเศษของหู้ไห่ เสมือนเป็นเขตหวงห้าม น้อยมากจะมีใครเข้ามาที่นี่
วินาทีนี้ คฤหาสน์บ้านตระกูลจางเงียบสนิทรอบด้าน แต่ในตอนนี้กลับได้ยินเสียงแตรดังลั่นแล่นมาไกล และเห็นรถMaybachสีดำคันหนึ่งแล่นเข้ามา เหมือนจะบดเบียดทุกสิ่ง รถพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง เสียงแตรดังแล่นสนั่น เหมือนจะทำลายความเงียบสงบในบริเวณนี้
“เอี๊ยด--!” ในตอนที่รถMaybachเข้าใกล้คฤหาสน์บ้านตระกูลจาง ทันใดนั้น เสียงเบรคเอี๊ยดดังสนั่นเกิดที่หน้าบ้านตระกูลจาง!
เสียงแตรดังสนั่นยังคงดังไม่ยอมหยุด เฉินเป่ยเหยียบคันเร่งกระชากรถหันพวงมาลัยทันควัน!
รถMaybachพุ่งเร็วไปด้านหน้าประหนึ่งสัตว์ร้ายที่ขาดการควบคุม! ล้อรถหมุนเบียดพื้นถนนไม่หยุด เหลือร่องรอยเป็นทางยาวไว้ที่พื้นด้วย ส่งเสียงแสบแก้วหูดังสนั่นไว้!
ล้อรถหมุนเบียดทำฝุ่นตลบไม่หยุด เสียงแสบแก้วหูนั่นทำลายความเงียบสงบในอาณาบริเวณคฤหาสน์บ้านตระกูลจางไปเสียสิ้น! บรรดานกบินวุ่นด้วยความตกใจ!
ประตูใหญ่คร่ำครึสไตล์โบราณบานนั้นเปิดออกในที่สุด!
ยามรักษาการณ์สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธสองคนยืนอยู่หน้าประตู ตะคอกเสียงดังว่า “ใคร! ใครกล้ามาบุกรุกบังอาจที่หน้าบ้านตระกูลจาง? !”
รถMaybachเบรคเอี๊ยดทันที เฉินเป่ยปากคาบบุหรี่ มือหนึ่งพิงด้านหน้าต่างรถ พูดเสียงเรียบว่า “ไปเรียกหวางอู๋ตี๋ออกมาให้ฉัน”
“พวกเราไม่รู้จักหวางอู๋ตี๋อะไร เตือนแกดีๆให้รีบไสหัวไปเลยนะ ไม่งั้น...อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจนะ!” เสียงคนใช้สองคนพูดอย่างเย็นเยียบ ส่อแววอำมหิตออกมา
“อ๋อ?” เฉินเป่ยสีหน้าเรียบเฉย ตอบกลับอย่างท้าทายว่า “ถ้าฉันไม่ไสหัวไปล่ะ?”
“บังอาจ! คุมตัวไว้!” ยามสองคนเปลี่ยนเสียงเย็นเยียบถึงขีดสุด! พอทั้งคู่พูดจบ ก็ปรากฎการ์ดกลุ่มใหญ่พร้อมอาวุธกระบองเหล็กในมือมาด้วย!
การ์ดกลุ่มนี้มือเท้าไวปานสายฟ้าแลบ พุ่งดาหน้าเข้ามากัน! พุ่งโจมตีไปที่รถMaybachของเฉินเป่ยทันที!
การ์ดคนหนึ่งในมือถือกระบองเหล็ก ยกมือข้างนั้นหมายฟาดไปที่เฉินเป่ยที่อยู่ข้างกระจกรถอย่างแรง!
เฉินเป่ยไม่คิดหลบซักนิด เขายกมือเดียวขึ้นคว้าจับกระบองเหล็ก และออกแรงเล็กน้อย!
“พลั่ก!” กระบองเหล็กใหญ่ท่านนั้นโดนจับจนบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป!
การ์ดคนนั้นสีหน้าเปลี่ยน! ยังไม่ทันรู้ตัว...ประตูรถMaybachก็เปิดผ่างออกทันที!
“ปึ้ก!” การ์ดโดนแรงเปิดของประตูกระแทกตัวลอยออกไป เลือดสดสาดกระเซ็น!
เฉินเป่ยปากคาบบุหรี่ ก้าวลงจากรถอย่างนิ่งเฉย
“ตาย!” การ์ดกลุ่มใหญ่พุ่งเข้าโจมตีเฉินเป่ยอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ! กระบองเหล็กแต่ละท่อนประหนึ่งเป็นอาวุธทำลายล้างที่น่าโกรธที่สุด!
เฉินเป่ยปากคาบบุหรี่ สองมือล้วงกระเป๋า ไม่มีทีท่าจะตอบโต้เลยสักนิด ขายาวยกขึ้นกวาดออกเบาๆ!
“ปึ้งปึ้งปึ้ง--!” การ์ดแต่ละคนลอยกระเด็น! เลือดสดสาดกระเซ็นกลางอากาศ!
การ์ดคนหนึ่งยกกระบองเหล็กขึ้นลอบทำร้ายเฉินเป่ยจากด้านหลัง!
“ปึ้ก!” กระบองเหล็กใหญ่ฟาดลงที่ท้ายทอยเฉินเป่ยอย่างแรง!
กระบองเหล็ก...โดนกระแทกจนบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป!
ส่วนหัวของเฉินเป่ยกลับไร้แม้รอยขีดข่วน! รอยเลือดสักนิดก็ไม่มี!
การ์ดคนนั้นเบิกตากว้าง ยังไม่ทันรู้ตัว...เฉินเป่ยก็ถีบมาแล้ว!
หน้าอกเขาเหมือนโดนแรงมหาศาลกระแทกเข้ามา เขาลอยออกไปทั้งตัว เลือดสดสาดออก!
แค่ไม่ถึงห้าวินาที ร่างล้มลงนอนครวญครางไปทั่ว!
การ์ดกลุ่มใหญ่ต่างโดนทำร้ายจนขดงอเป็นเต่าหดหัว...นอนกองกับพื้นเลือดกำเดาไหลพราก...สภาพดูน่าอนาถมาก..
เฉินเป่ยพ่นควันบุหรี่ออกมาคำหนึ่ง และพูดหน้าตาเฉยว่า “ฉันจะพูดอีกที ให้หวางอู๋ตี๋...ไสหัวออกมา”
ยามสองคนนั้นหรี่ตาลง ร่างกายถอยออกไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว...
“คุณชายหวาง...ไม่ได้อยู่ที่นี่...แกมาหาที่นี่ไม่มีประโยชน์ ถ้ารู้ตัว...ก็รีบไสหัวไปซะ! !” ถึงทั้งคู่จะตัวสั่นเทา แต่น้ำเสียงยังเย็นเยียบไม่เปลี่ยน ที่นี่คือบ้านตระกูลจาง คนในตระกูลมากมายฝีมือเก่งฉกาจทั้งนั้น! ไหนเลยจะกลัวอันธพาลกระจอกคนนี้? !