ตอนที่ 616
บทที่ 616 แม่เสือสาว
October 28, 2026
บทที่ 616 แม่เสือสาว
“ใช่เลย ไม่คิดว่ามาเดินเล่นตอนกลางคืน จะได้ของดีมาด้วย” หยวนเปียวยิ้มมุมปากมีเลศนัย
สายตาจับจ้องไปที่เจิงซือโก้อย่างจาบจ้วง สายตาหิวโหยของเขาปราดไปทั่วร่างอรชรของเจิงซือโก้ เรียกได้ว่าลามกหาใครเปรียบได้
เจิงซือโก้ไม่ได้สังเกตเห็นสายตาโลมเลียนี่เลย เธอจับจ้องอยู่แต่เนื้อแพะย่างในมือ
เธอเดินไปกินไป ไม่ได้สังเกตเลยสักนิดว่า ห่างไปไม่ไกลมีผู้ชายจับจ้องเธออยู่
เฉินเป่ยที่อยู่ข้างๆกลับรู้สึกได้ หันหัวมองมาทางหยวนเปียวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“แม่งเอ๊ย แม่สาวนั่นเหมือนจะมีผู้ชายมาด้วยนะ ท่าทางสนิทสนมกันแบบนั้นน่าจะเป็นแฟนเธอ” ลูกน้องคนหนึ่งข้างๆพูดขึ้น
หยวนเปียวปรายตามองจับจ้องไปที่เฉินเป่ย พอเห็นเฉินเป่ย หยวนเปียวตากระตุก ฉายแววอิจฉาออกมาอย่างไม่ปิดบัง!
สายตาหยวนเปียวเย็นเยียบ จ้องร่างผู้ชายน่าตายนั่นเขม็ง!
ท่าทางหงออย่างเฉินเป่ยกลับคู่ควรกับสาวสวยระดับนี้หรอ! มันเหมือนกับมีเข็มแทงเข้ามาที่หัวใจเขายังไงยังงั้น ทำให้เขาโกรธเลือดพล่าน!
หยวนเปียวขมวดคิ้ว สีหน้าถมึงทึง! เขาค่อยๆยกชายเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เส้นเลือดปูดโปนเล็กน้อย แฝงไปด้วยพลังความแข็งแกร่งของผู้ชาย
“เฮียหยวนเปียว? คิดจะจัดการมันยังไงดี?” ลูกน้องหลายคนด้านหลังถามขึ้น
หยวนเปียวหรี่ตามอง มีแววเย็นเยียบและซุกซนเล็กน้อย “จัดการยังไง? เอาให้น่วม!”
พูดจบ หยวนเปียวกำหมัดแน่น เดินไปหาเฉินเป่ยอย่างหาเรื่อง!
ลูกน้องด้านหลังสบตากันไปมา และขยับเสื้อพร้อมกัน! เผยให้เห็นท่อนแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ จากนั้นก็ล้อมกรอบเฉินเป่ยด้วยท่าทีโอหัง! พวกเขาร่างกายกำยำ ถ้าพูดเรื่องทะเลาะวิวาท? พวกเขาบอกอะไร ไม่มีใครกล้าพูดอีกอย่างหรอก!
คนกลุ่มใหญ่ขนาดนี้เดินไปทางพวกเฉินเป่ย! ทำลูกค้าคนอื่นๆบนถนนของอร่อยตกใจไปตามๆกัน...แต่ละคนพากันหลบเป็นพัลวัน
เฉินเป่ยกับเจิงซือโก้กำลังกินเนื้อแพะเสียบไม้ย่างอย่างเอร็ดอร่อย..คนกลุ่มนั้นก็ล้อมกรอบเข้ามา กักทั้งคู่ไว้ตรงกลาง!
เจิงซือโก้อึ้งเล็กน้อย มองผู้ชายกลุ่มนี้อย่างงงๆ..
“พวกนาย...ใครน่ะ?” เจิงซือโก้กระพริบตางามพลางถาม
ร่างสูงเมตรเก้าของหยวนเปียวยืนอยู่นั่น ประหนึ่งเทพสงคราม ทำให้คนหวาดกลัว!
ลูกน้องของเขาก็สูงไม่ต่ำกว่าเมตรแปด แต่ละคนร่างกายกำยำ แผ่ซ่านออร่าแข็งขันออกมา!
“สาวสวย วันนี้ไม่เกี่ยวกับคุณเลย... คุณแค่รออยู่ข้างๆเงียบๆก็พอนะ...” สีหน้าหยวนเปียวเย็นเยียบ
ชิ้ง! พอได้ยินแบบนี้ คนมุงรอบๆก็พากันวิพากษ์วิจารณ์กับเซ็งแซ่...
“เฮ้อ นี่หยวนเปียวไม่ใช่หรือไง อันธพาลคนดังของถนนฟู่ซิง......กร่างไปทั่ว...”
“ใช่ไง คนนำคนนั้นน่ะ...ก็คือหยวนเปียว...ได้ยินว่าเขามีที่มาเยอนะ...มีมาเฟียเป็นแบ็คด้วย..”
“ผู้ชายคนนั้นซวยแล้ว... หาเรื่องใครไม่หา ดันมาหาเรื่องเขา...”
เฉินเป่ยในมือถือไม้เนื้อแพะย่าง ท่าทางก้มหน้ากินเนื้อสบายๆนั้นเสมือนไม่เห็นคนพวกนี้ในสายตาเลย
พอเห็นเจ้าหมอนี่นิ่งแบบนี้ หยวนเปียวก็ยิ่งโมโห! เหมือนกำลังยิ้มเยาะเขายังไงยังงั้น!
หยวนเปียวกำหมัดแน่น เส้นเลือดปูดโปน ดูน่ากลัวนัก!
คนมุงในที่นั้นพากันถอยหลังไปหลายก้าว...พวกเขาตกใจกับออร่าน่ากลัวที่แผ่ซ่านมาจากตัวพวกหยวนเปียว... พวกเขาเล่นกร่างไม่สนใจใครแบบนี้...เรียกได้ว่าดุร้ายจนคนไม่กล้าหือ...เห็นได้ชัดว่าจะมีคนโดนอัดแน่... !
เฉินเป่ยเหล่หยวนเปียวหนึ่งที “หนุ่มน้อย การทะเลาะวิวาทเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดี พ่อแม่นายไม่ได้สอนนายมาหรอไง?ไ
ชิ้ง! พอได้ยินคำนี้ สีหน้าหยวนเปียวดำเขียวอย่างโกรธจัด!
“หาเรื่องตาย!” หยวนเปียวยกหมัดที่เกร็งแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ พุ่งเข้าใส่เฉินเป่ยทันที!
“อุ๊!” หมัดของหยวนเปียวยังไม่ทันถึงตัวเฉินเป่ย ก็โดนขางามถีบเข้าให้!”
หยวนเปียวสะดุ้งเฮือก เจ็บจนสะท้านถอยไปหลายก้าว...
เจิงซือโก้ดึงขาตัวเองกลับ ถามอย่างไม่พอใจว่า “นายใครน่ะ เขาทำอะไรนาย มาถึงก็จะทำร้ายเขาเลย?”
“เธอ!” หยวนเปียวสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ กุมมือตัวเอง โกรธแทบกระอักเลือด! ! เขาโดนผู้หญิงคนหนึ่งถีบจนถอย... แถมที่โกรธมากกว่านั้นคือ! สาวสวยขนาดนี้กลับโผล่มาออกหน้าแทนผู้ชายคนนั้น? มันคู่ควรหรอ? มันทำให้หยวนเปียวยากที่จะรับได้! !
“ยังยืนบื้อไรกันอยู่? จัดการมันสิ!” หยวนเปียวโกรธจัดตะคอกเสียงดังใส่ลูกน้อง “เก็บผู้หญิงไว้ ไอ้ผู้ชายเอามันให้ตายเลย! !”
ลูกน้องได้สติกันกลับมา! แต่ละคนยกหมัดขึ้นมาพุ่งโจมตีเฉินเป่ย! รุมสกรัมเลย! !
เฉินเป่ยกัดกินเนื้อแพะช้าๆ ตอนกำลังคิดจะสวนกลับ...ร่างงามด้านข้างกลับลงมือก่อนซะแล้ว!
เจิงซือโก้สีหน้าเย็นชา คว้าหมับหมัดที่ผู้ชายคนหนึ่งชกเข้ามา และออกแรงบีบ!
“พลั่ก!” ข้อมือผู้ชายคนนั้นเคลื่อนทันที! เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด สีหน้าซีดเผือดฉับพลัน!
กระบวนท่าที่ใช้ทางทหาร...วิชาหักกระดูกข้อ! เฉินเป่ยหรี่ตามอง ยิ้มมุมปากแบบมีนัยยะ
ผู้ชายอีกคนถีบขาเข้ามาด้วยความโกรธ เป้าหมายคือเฉินเป่ย! เพราะพวกเขาไม่ได้เห็นผู้หญิงอย่างเจิงซือโก้อยู่ในสายตา! เป้าหมายพวกเขามีแค่เฉินเป่ย!
“อุ๊!” เขาโดนขายาวของเจิงซือโก้ตวัดปาดหน้าเข้าให้ และล้มลงไปดื้อๆเลย!
เจิงซือโก้เคลื่อนร่างงาม วินาทีเธอเปรียบเสมือนเทพธิดาสาวไร้คู่ต่อสู้ ทุกที่ที่ขางามพาดผ่าน...จะปรากฎเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดขึ้น!
เฉินเป่ยยืนอยู่ตรงนั้น และขี้เกียจลงมือไปเลย...เด็กแบบนี้..เขายังไม่มีความคิดจะลงมืออะไร...ยกให้คุณหนูคนนี้ละกัน...ถึงฝีมือเธอจะไม่คล่องแคล่วอะไร แต่ยังไงซะก็เป็นทายาทที่หัวหน้าสั่งสอนมา ฝีมือแบบเธอ ต่อกรกับพวกอันธพาลแบบนี้...สบายหายห่วงได้เลย
หลายนาทีผ่านไป พวกอันธพาลที่แข็งแรงไม่มีใครเทียบโดนทำร้ายจนนอนร้องครวญครางอยู่บนพื้น!
คนมุงต่างมองฉากนี้กันตะลึงถ้วนหน้า!
พระ...พระเจ้า.. ! !
ทุกคนตะลึงกันหมด! ตะลึงกับฉากนี้นี่แหละ! พี่ชายร่างกำยำจำนวนมากขนาดนี้...กลับ...กลับโดนสาวสวยคนหนึ่งทำร้ายจนนอนครวญครางบนพื้น?? นี่มัน...เวอร์ไปหรือเปล่า? ! มันเหนือกว่าที่ใครจะคาดคิดได้เลย! !
หลังจากเจิงซือโก้ทำพวกอันธพาลนอนระเนระนาดบนพื้น ก็กลับเป็นสาวน้อยธรรมดา มายืนกินเนื้อแพะเสียบไม้ย่างข้างเฉินเป่ยเหมือนเดิม
ทุกคนที่เห็นภาพนี้มุมปากกระตุก...สาวน้อยคนนี้...แม่งเอ๊ย! แอ๊บได้อีกไหมเนี่ย? ! ต่อสู้ทุกทิศประหนึ่งเทพสงครามเมื่อกี้...เล่นละครเก่งไปไหมเนี่ย!
หยวนเปียวสีหน้าบิดเบี้ยว เขาควักมีดสั้นออกมาจากในเสื้อ แทงไปที่เฉินเป่ยอย่างไว!
“ไปตายซะ!”
เฉินเป่ยไม่เหลือบตาขึ้นมองด้วยซ้ำ เตะขาออกไปทันที!
“ปึ้ก--!” เลือดสดสาดกระเซ็น! หยวนเปียวโดนเตะลอยกระเด็นไปหลายเมตร!
หยวนเปียวกระอักเลือดออกมา กระดูกทั้งร่างเหมือนแตกสะบั้น...เขายังไม่ได้สติกลับมา...เงาร่างหนึ่งก็โผล่มาอยู่หน้าเขาแล้ว!
หยวนเปียวกระตุกเฮือก...รู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ! !
“หนุ่มน้อย...เมื่อกี้ฉันอุตส่าห์เตือนนายไม่ให้ก่อเรื่องทะเลาะวิวาท...ทำไมนายไม่ฟังน้า...” เฉินเป่ยบอกยิ้มๆ