บทที่214 ราชาหลงมาฆ่า

บทที่214 ราชาหลงมาฆ่า

ในโรงแรม ในห้องน้ำของห้องส่วนตัวมีไอน้ำอบอวล มองผ่านประตูกระจกของห้องน้ำมาเห็นภาพเงาที่เลือนรางสองคน “ตึง!”

ประตูกระจกดึงเปิด หลีเช่าหงเปลือยท่อนบนอยู่ คลุมผ้าเช็ดตัวผืนหนึ่ง อุ้มเลขาฯ สาวคนนั้นเอาไว้ แล้วเดินออกมา

บนตัวทั้งสองคนยังมีหยดเหงื่อไม่น้อย ไอน้ำแพร่กระจายจากบนตัวอย่างรวดเร็ว หายใจหอบนิดหน่อย เห็นได้ชัดว่าเมื่อสักครู่ผ่านศึกใหญ่ที่รุนแรงอย่างมากฉากหนึ่งมาแล้ว

หลังหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัวให้แห้ง หลีเช่าหงมองทางเลขาฯ สาวที่ทรงเสน่ห์ พูดนิ่งๆ “รอฉันทำเรื่องพวกนี้เสร็จ กลับเยี่ยนจิงไปด้วยกันกับฉัน ฉันพาเธอไปเจอเจ้าบ้านสักหน่อย”

หลีเช่าหงหมุนตัว เดินไปทางหน้ากระจกชมวิว ดวงตาลุ่มลึกมองไปทางป่าเหล็กเส้นเสริมที่เรียงรายหนาแน่นของหู้ไห่ ในฉากค่ำคืนสมบูรณ์แบบภายใต้แสงสีหลายหลาก

เลขาฯ สาวทรงเสน่ห์ตะลึงไปก่อน มองทางหลีเช่าหง ในดวงตาเผยความตกใจออกมา แววตาลึกลงไปมีความตื่นเต้นเตรียมก่อหวอดเผยออกมา……เธอคาดไม่ถึงว่าวันนี้ที่รอมานานมาก เธอคาดไม่ถึงว่าหลีเช่าหงจะตัดสินใจออกมาเร็วขนาดนี้

ขอเพียงเข้าสู่บ้านหลี และคลอดเลือดเนื้อเชื้อไขของหลีเช่าหง ถึงตอนนั้นไม่ว่าหลีเช่าหงจะเจ้าชู้อย่างไร เธอก็สามารถมีตำแหน่งที่เหมาะสมที่บ้านหลีได้เช่นกัน

นี่สิ่งที่คือเธอปรารถนามาตลอด เข้าสู่ตระกูลผู้ดีร่ำรวย การปรากฏตัวของหลีเช่าหงราวกับเป็นชะตาฟ้าลิขิต

เลขาฯ สาวหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวหนึ่ง เดินไปด้านหลังหลีเช่าหง คลุมบนตัวหลีเช่าหง เอ่ยปากอย่างอ่อนโยน “สามารถโลดแล่นแบบไม่เป็นสองรองใครที่เยี่ยนจิง เทียบกับหู้ไห่แล้วไม่นานก็สามารถแก้ไขได้”

หลีเช่าหงยืนมือไพล่หลัง มองทางฉากค่ำคืนที่มืดครึ้มล้ำลึกนอกหน้าต่าง เผยกลิ่นหายที่กดดันอยู่ สายตาเขาลุ่มลึก ค่อยๆ เอ่ยปากบอก “ไม่เหมือนกัน ฉันต้องการเอาหู้ไห่มาให้ได้……กลายเป็นพระเจ้าที่หู้ไห่”

เลขาฯ สาวทรงเสน่ห์ที่ด้านหลังหลีเช่าหงได้ยินคำพูดนี้ใบหน้างดงามแสดงความตกใจอย่างงุนงง เธอไม่เข้าใจความหมายของหลีเช่าหง

หลีเช่าหงหมุนตัว มองทางเลขาฯ สาวแล้วบอกว่า “ฉันอยากให้หู้ไห่……แซ่หลี! มีเพียงแบบนี้ ถึงจะสามารถสร้างตำแหน่งของฉันที่บ้านหลีได้อย่างมั่นคง ยกเลิกความคิดทุกอย่างที่น้องชายฉันคนนั้นจ้องอยากได้ตำแหน่งหัวหน้าตระกูล”

ตึง!

เลขาฯ สาวคนนั้นได้ยินคำพูดเหล่านี้ของหลีเช่าหง ในที่สุดก็เผยความรู้สึกยากจะเชื่อ ร่างกายซวนเซถอยไปด้านหลังอย่างควบคุมไม่อยู่

เลขาฯ สาวคาดไม่ถึงว่าความทะเยอทะยานของหลีเช่าหงจะมากขนาดนั้น!

ให้หู้ไห่เป็นของตระกูลหลี……ในหัวเซี่ยมีไม่กี่คนที่กล้ามีความคิดแบบนี้ แต่หลีเช่าหงเป็นข้อยกเว้น

ถ้าเป็นคนทั่วไป คงคิดว่าเดิมทีหลีเช่าหงคงเป็นบ้าอย่างแน่นอน ถึงมีความคิดที่พิลึกอัศจรรย์แบบนี้

แต่ว่าเป็นเลขาฯ สาวที่อยู่ข้างกายหลีเช่าหงช่วงเวลาหนึ่ง ในใจกลับสั่นสะเทือน เธอไม่สงสัยความสามารถของหลีเช่าหงสักนิดเดียว

เธอตามหลีเช่าหงมาระยะเวลาหนึ่ง ในใจเหมือนกับกระจก ผู้ชายคนนี้ แต่ไหนแต่ไรไม่เคยทำเรื่องที่มั่นใจ

หลีเช่าหงสามารถพูดคำนี้ออกมาได้ อธิบายได้ว่าเขาก็มีแผนอยู่ในใจ มีความมั่นใจว่าทำได้

ดวงตาเลขาฯ สาวตื่นตระหนก มองทางหลีเช่าหง ริมฝีปากแดงอ้ากว้าง พูดอะไรไม่ออก

เมืองหู้ไห่กับเยี่ยนจิงเป็นเมืองแนวหน้าที่สำคัญที่สุดของหัวเซี่ย……และถ้าหลีเช่าหงสามารถนำหู้ไห่มาได้ ไม่เพียงบ้านหลีก่อกรรมทำเข็ญได้ราบรื่น ต่อให้ทั้งเยี่ยนจิงก็ไม่มีใครมีสิทธิ์มาต่อว่าเขา

เลขาฯ สาวฉลาดปราดเปรียว เธอมองทางหลีเช่าหง ทันใดนั้นเธอมีลางสังหรณ์หนึ่ง……ความทะเยอทะยานของหลีเช่าหงมากเหลือเกิน……หู้ไห่เป็นเพียงแค่หนึ่งในนั้นของเขา เป้าหมายที่ใหญ่กว่าเมืองหู้ไห่พวกนั้นควรเป็นสิ่งที่น่าตื่นตระหนกมากแค่ไหน

หลีเช่าหงสังเกตเห็นสีหน้าที่ตกใจของเลขาฯ สาว จึงหัวเราะนิดหน่อย ถามว่า “ทำไม ไม่เชื่อเหรอ?”

“ไม่ใช่” เลขาฯ สาวดวงตาประกายความสับสนพาดผ่าน กลับสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนมีเสน่ห์ออกมา พูดเสียงเบา “คุณฉลาดหลักแหลม สำหรับคุณแล้วเรื่องพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องไม่ช้าก็เร็ว”

เลขาฯ สาวพึ่งพูดจบลง ทันใดนั้นเสียงโหยหวนที่เศร้าสลดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านนอกโรงแรม ความสงบที่ฉีกขาดช่วงสั้นๆ ดังก้องอยู่ภายในโรงแรมทุกที่

เสียงร้องโหยหวนนี้ลอยเข้ามาในห้องส่วนตัวอย่างชัดเจน ทำให้หลีเช่าหงสีหน้าแข็งทื่อฉับพลัน

ร่างกายเลขาฯ สาวสั่น เสียงร้องโหยหวนนี้ราวกับมาจากขุมที่เก้า ทำให้ในใจเธอแย่จนสับสน

“ปึงๆๆ!”

และในขณะเดียวกันก็มีเสียงเคาะประตูที่เร่งรีบดังขึ้นด้านนอกห้องหลีเช่าหง

“คุณชายใหญ่ครับ รีบเปิดประตู” ด้านนอกเสียงร้องเรียกที่รีบร้อนของลูกน้องหลีเช่าหงดังขึ้น

หลีเช่าหงสีหน้าแหลมคมราวกับดาบ เดินเร็วๆ มาถึงหน้าประตูห้อง เปิดประตูออก ลูกน้องหลายคนพุ่งเข้ามาแล้ว

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?” หลีเช่าหงสอบถามเสียงดุ

ลูกน้องคนหนึ่งสีหน้าซีดขาว “โดนโจมตีกลางดึก มีคนโจมตีพวกเราแล้วครับ”

หลีเช่าหงขมวดคิ้ว “ก็แค่การโจมตีครั้งหนึ่ง ทำเอาพวกนายตกใจถึงขั้นนี้? พวกนายเป็นสมาชิกที่ดีเลิศสุดในองค์กร หรือว่ายังต้านทานการสังหารครั้งหนึ่งไม่ได้เหรอ?”

เสียงลูกน้องมีความสั่นเทา “คุณชายใหญ่ครับ ศัตรูช่างแกร่งเหลือเกิน คนทำงานลับเฉพาะทั้งหมดเข้าไปดักไว้แล้ว พวกเรามารับคุณหลบหนี……”

“อีกฝ่ายมีกี่คนกัน?” หลีเช่าหงขมวดคิ้ว เขาไม่มีทางเดาได้ว่าอีกฝ่ายต้องมีคนมากเท่าไร ถึงทำให้ลูกน้องกลุ่มนี้ของตนเองต้านทานไม่ไหว

“หนึ่ง……หนึ่งคนครับ” ลูกน้องพูดเสียงสั่น