บทที่222 เลขาคนใหม่!

บทที่222 เลขาคนใหม่!

สาวสวยใต้เรือนร่างเร่งรีบอย่างใจร้อนขนาดนี้ ทำให้เฉินเป่ยก็รู้สึกใจร้อนขึ้นมาเล็กน้อย เขาพยายามใช้สุดกำลังที่มีของขาดึงออกมา จนกว่าได้ยินเสียง "พู่ว" ถึงจะดึงออกมาได้

เฉินเป่ยรู้สึกอายเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เพราะว่าสาวสวยหนีบไว้แน่นขนาดนั้น ตัวเองจะดึงออกมายากขนาดนั้นได้ยังไง!

จู่ๆ เฉินเป่ยก็เหลือบตามองไป ก็เห็นเรือนร่างที่เป็นหน้าตาอันสะสวยยืนอยู่ที่ไกล ใบหน้าอ่อนเยาว์ดูเย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็ง แล้วสายตาที่มองมาที่เขา ทำให้เห็นถึงมีความเลือดเย็นที่อาฆาต

ทั้งเรือนร่างของเฉินเป่ยสั่นเทาขึ้นมา และรอให้ตอนที่เขามองไปอีกครั้ง หลีชิงเยียนก็หายตัวไปแล้ว

"ท่าน......ท่านประธานเฉิน? "

ข้างหูของเฉินเป่ยมีเสียงอันตกตะลึงดังขึ้น เฉินเป่ยหันไปมอง ก็เห็นสาวสวยเมื่อกี้นี้ยืนขึ้นมาด้วยใบหน้าที่แดงแล้ว หลังจากเห็นอย่างชัดเจนว่าเป็นเฉินเป่ย จึงทั้งตกตะลึงและทั้งอับอาย

"ท่านประธานเฉินขอโทษ......ดิฉันไม่รู้ว่าเป็นท่าน......" สาวสวยคนนี้รู้สึกตกใจและหวาดผวาจริงๆ จึงโค้งลำตัวขอโทษไม่หยุด

เฉินเป่ยมองสาวสวยคนนั้นเพียงชั่วพริบตา......ผมดำเงายาวสลวยพาดไหล่ ดวงตาแววใสอันกลมโต จมูกที่สูงชันได้รูป ริมฝีปากแดงก่ำเหมือนเชอร์รี่......และรวมไปถึงสัดส่วนรูปร่างที่เซ็กซี่และการแต่งกาย.......แปดแต้ม! นี่เป็นสาวสวยที่สวยมากคนหนึ่ง ในบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ถูกจัดอยู่ในอันดับหน้าๆ!

เฉินเป่ยจับจ้องสาวสวยคนนี้ไว้อย่างขี้เล่น และไม่พูดไม่จา มองไปสักพัก ทำให้สาวสวยท่านนั้นรู้สึกขนลุก นัยน์ตาคู่สวยจึงเผยมีหวาดกลัวออกมา แล้วพูดด้วยเสียงเบา "ท่านประธานเฉิน ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปทำงานก่อนนะคะ......"

"เธอชื่ออะไร? " จู่ๆ เฉินเป่ยถามขึ้น

สาวสวยคนนั้นนิ่งงัน แล้วตอบกลับ “หนิงหรัว"

"หนิงหรัว......." เฉินเป่ยพูดเองเออเอง แล้วมองนัยน์ตาของสาวสวยที่ยิ่งอยู่ยิ่งมีความหมายแอบแฝง "แผนกอะไร? "

"อ่อ......ดิฉันอยู่แผนกบุคคลเป็นเลขาของประธานจาง......" หนิงหรัวพูดขึ้น

"ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ตอนบ่ายมาออฟฟิศของผม คุณคือเลขาของผม ดีไหม? " เฉินเป่ยกระตุกมุมปากเผยยิ้มออกมา

"เอ่อ......." ใบหน้าอันสะสวยของหนิงหรัวนิ่งงันไป เธอรู้จักเฉินเป่ย เป็นคนดังของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ในทั้งบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ไม่มีคนไหนที่ไม่พูดถึงเขาเลย

เพิ่งจะเข้าบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปก็สามารถทำสัญญากับการสั่งซื้อสินค้านับหลายพันล้าน อีกอย่างยังพึ่งพาแค่ความสามารถของตนเองในการเซ็นสัญญานั้น แน่นอนว่าต้องทำให้บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป เกิดการครึกโครมอยู่แล้ว!

เธอยิ่งนับถือเฉินเป่ย.....แต่เธอนึกไม่ถึง แค่เรื่องบังเอิญครั้งเดียว ตัวเองที่เพิ่งเข้าบริษัท ก็ได้กลายเป็นเลขาของประธานเฉินแล้ว

ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไวเกินไป ทำให้เธอรู้สึกปรับตัวไม่ทัน

หลังจากเฉินเป่ยกลับออฟฟิศ ก็ได้โทรหาเบอร์ๆ หนึ่ง

"ฮาโหล? "

ในสายมีเสียงของหลีหยางดังขึ้น เฉินเป่ยกระตุกมุมปากขึ้น แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "พ่อครับ ผมขอคนคนหนึ่งกับพ่อได้ไหมครับ? "

หลีหยางที่อยู่ในสาย ได้ยินจู่ๆ เฉินเป่ยเรียกเขาว่า "พ่อ" เรือนร่างสั่นเทาขึ้นมา แล้วถามขึ้น "นายจะขอใคร? "

"หนิงหรัว พนักงานใหม่ของแผนกบุคคล ผมเห็นประธานคนอื่นมีเลขา ผมกลับไม่มี......นี่ช่างไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ " เฉินเป่ยอธิบายขึ้น

หลีหยางหัวเราะเหอะๆ แล้วพยักหน้าตอบตกลงด้วยความใจกว้าง "เอาไป! ตอนนี้ฉันจะบอกแผนกบุคคล ว่าให้เธอรีบไปรายงานตัวกับนาย"

"ได้ครับ ขอบคุณครับพ่อ! "

หลังจากวางสาย หลีหยางมองไปตรงโทรศัพท์บ้านเพียงพริบตาเดียว แล้วส่ายหน้าหัวใจอย่างประหม่า เฉินเป่ยเรียกออกมาอย่างเหมาะสมและน่าคบหาจริงๆ ทำให้เขารู้สึกสบายใจมาก

ถึงแม้เฉินเป่ยกับหลีชิงเยียนจะเป็นสามีภรรยากัน ทว่าหลีหยางก็รู้ดีว่าตอนแรกสองคนไม่มีความสัมพันธ์กันจริงๆ .......เป็นสิ่งที่พิเศษมาก และตอนแรกเฉินเป่ยก็แค่เรียกคุณอาหลี

พ่อ คำนี้ ทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่ายอมรับในฐานะของหลีหยาง

หลังจากวางสายไป เฉินเป่ยก็มองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง และรู้สึกอารมณ์ดีมาก สองขาทาบบนโต๊ะ แม้กระทั่งยังครวญเพลงขึ้นมา

.......