บทที่299 มวยจูนถี่

บทที่299 มวยจูนถี่

นายพลท่านนั้นเดินมาตรงหน้าของเฉินเป่ย จ้องมองเฉินเป่ยจากด้านบนลงมา ในแววตาเต็มไปด้วยความสงบและเย็นชา ทั้งยังมีการดูถูกที่หนาวเย็นนิดๆ

เหมือนว่าในสายตาของเขา เฉินเป่ยไม่มีอะไรแตกต่างกับพวกต่ำต้อย

และมีเพียงตอนที่เขากวาดสายตาไปทางหลีชิงเยียนที่อยู่ด้านข้าง แววตาถึงเผยความละมุนและความโลภเร่าร้อนที่คนอื่นยากจะเห็นนิดๆ ออกมา

หลีชิงเยียนมองเห็นนายพลระดับสูงที่รูปร่างสูงใหญ่ท่านนี้ ในใจตึงแน่น รีบมองเฉินเป่ยแบบเต็มไปด้วยความกังวล กลัวเจ้าหมอนี่จะทำเรื่องเดือดร้อนอะไรให้ตนเองเข้า

เธอจำได้ว่าระหว่างเฉินเป่ยกับนายพลท่านนี้มีความขัดแย้งกัน

หลีชิงเยียนที่ใส่รองเท้าส้นสูง เดินด้วยฝีก้าวสง่างามไปตรงหน้านายพล ซึ่งบังเฉินเป่ยเอาไว้ได้พอดี เผยรอยยิ้มฉอเลาะมีเสน่ห์เต็มเปี่ยมออกมา “นี่แค่ไม่เจอกันสองสามชั่วโมงเอง พวกเราก็เจอกันอีกแล้วนะคะ”

นายพลพยักหน้า กวาดตามองเฉินเป่ยแวบหนึ่ง หัวเราะแบบเหยียดหยาม บอกว่า “ชิงเยียน ผมพาเพื่อนคนหนึ่งมาให้คุณเจอ พวกคุณทำความรู้จักไว้หน่อยก็ได้”

หลีชิงเยียนมองทางผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง ดวงตางดงามเผยความฉงนออกมา ถามด้วยเสียงน่าดึงดูด “ท่านนี้คือ.......”

“ผมจางเป่าเฉิง เป็นหัวหน้าสมาคมของสมาคมประเมินราคาและสมาคมการพนันเพชรพลอยของหัวเซี่ย สวัสดีครับคุณหลี ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว” ผู้อาวุโสถอดหมวกสักหน่อย โน้มตัวทำความเคารพ

ส่วนหลีชิงเยียนหลังได้ยินสถานะของจางเป่าเฉิง ใบหน้างดงามเปลี่ยนสีเล็กน้อย........หัวหน้าสมาคมของสมาคมการพนันเพชรพลอยหัวเซี่ย ตำแหน่งนี้ เทียบกับหัวหน้าสมาคมของสมาคมการพนันเพชรพลอยเยี่ยนจิงของที่นี่แล้ว ยังสูงไม่รู้จะสูงกว่าแค่ไหน.......

และผู้ที่สามารถนั่งตำแหน่งหัวหน้าสมาคมของสมาคมการพนันเพชรพลอยได้ ฝีมือการพนันเพชรพลอยจะแย่ได้ที่ไหนกัน?

การดำรงอยู่บนยอดของวงการพนันเพชรพลอยในปัจจุบันนี้ หัวหน้าสมาคมของสมาคมการพนันเพชรพลอย ย่อมยึดครองหนึ่งในนั้น

แม้กระทั่งจางเป่าเฉิง เทียบกับอวี้ย้งเซวียนยังเข้าไปถึงจิตใจผู้คนได้มากกว่าหลายระดับ โดยเฉพาะอวี้ย้งเซวียนเป็นเพียงกำลังแฝงยิ่งใหญ่ที่ยังไม่เติบโตขึ้นมา ส่วนจางเป่าเฉิง เป็นบุคคลอาวุโสกว่าในวงการพนันเพชรพลอยตั้งแต่นานแล้ว สายตาร้ายกาจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ขอเพียงเป็นหินที่ผ่านการยืนยันจากเขา แทบจะไม่มีที่ไม่มีเพชรพลอยออกมา

“หัวหน้าสมาคมจาง สวัสดีค่ะ”

นายพลที่อยู่ด้านข้างมองเฉินเป่ยอย่างดูถูก บอกว่า “หัวหน้าสมาคมจางได้ยินเรื่องราวของคุณหลีมาโดยตลอด หลังได้ยินว่าผมรู้จักคุณหลี ก็เลยให้ผมพามาเจอสักหน่อย”

พูดจบ นายพลมองเฉินเป่ยอย่างยั่วยุแวบหนึ่ง และดวงตาของหลีชิงเยียนเผยความแปลกใจออกมา “หัวหน้าสมาคมจางคะ ฉันไม่ได้มีชื่อเสียงที่เยี่ยนจิง ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง......ไม่ควรค่าให้หัวหน้าสมาคมจางมาสนใจขนาดนี้หรอกมั้งคะ?”

จางเป่าเฉิงหัวเราะฮาๆ พูดอธิบาย “ปีที่แล้วผมไปจัดการธุระบางอย่างที่หู้ไห่ เลยได้ยินเรื่องราวของคุณมา อยากเจอหน้าคุณมาตลอด แต่ไม่มีโอกาส ตอนนี้งานพนันเพชรพลอยให้โอกาสนี้มาพอดีเลย”

หลีชิงเยียนพยักหน้า จางเป่าเฉิงชี้ไปทางโซนพักผ่อนไม่ไกลจากตรงนี้มาก บอกว่า “พวกเราไปนั่งคุยกันที่นี่เถอะ”

ภายในโซนพักผ่อน หลีชิงเยียนกับจางเป่าเฉิงพูดคุยกันอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง ส่วนเฉินเป่ยและนายพลอยู่ที่อีกโต๊ะตัวหนึ่ง

เฉินเป่ยไม่ได้มองนายพลท่านนี้ไปตรงๆ สักนิด สายตาของเขาอยู่ที่ตัวของหลีชิงเยียนตั้งแต่แรกจนจบ

และเห็นหลีชิงเยียนคุยกับจางเป่าเฉิงอย่างออกรสออกชาติ ทำให้ในใจเขาเริ่มปะทุความรู้สึกหึงนิดๆ ขึ้นมา ทันใดนั้นเสียใจขึ้นมาอยู่บ้าง

และเวลานี้ หลีชิงเยียนมองจางเป่าเฉิงอยู่ ยิ้มบอก “หัวหน้าสมาคมจางคะ ฉันเลื่อมใสคุณมานานมากแล้วค่ะ ชื่อของคุณ พูดได้ว่ามีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักไปทั่วเลยค่ะ”

จางเป่าเฉิงปัดๆ มือแล้วยิ้มตอบ “การพนันเพชรพลอยตกต่ำ ผมเพียงแค่พยายามสุดความสามารถของตัวเองเท่านั้น”

จางเป่าเฉิงพูดอยู่ ก็เปลี่ยนหัวข้อ พูดว่า “คุณหลีครับ ได้ยินว่าช่วงนี้บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปกำลังหาที่ปรึกษาทางด้านการพนันเพชรพลอยเหรอครับ?”

หลีชิงเยียนพยักหน้าแล้ว ถามด้วยเสียงน่าดึงดูด “หัวหน้าสมาคมจางมีตัวเลือกอะไรดีๆ รึเปล่าคะ?”

หัวหน้าสมาคมจางยิ้มแบบลึกลับ มองหลีชิงเยียนแบบรอยยิ้มมีความหมายลึกซึ้ง พยักหน้า ตอบว่า “ทางนี้ผมยังมีตัวเลือกอยู่คนหนึ่งพอดีเลยครับ”

“ใครคะ?” หลีชิงเยียนยักคิ้ว ใบหน้าสวยเพริศพริ้งเผยสีหน้าที่อยากรู้อยากเห็น

สามารถเป็นตัวเลือกที่จางเป่าเฉิงแนะนำได้ ย่อมเป็นผู้มีฝีมือดีจริงอยู่บ้างแน่นอน ต้องไม่ใช่คนธรรมดาเด็ดขาด

หัวหน้าสมาคมจางมองหลีชิงเยียน หัวเราะนิดหน่อย “คุณหลี คนนี้ดูเหมือนจะห่างไกลอยู่มาก แต่ความจริงอยู่ใกล้มือมากๆ เลย”

“หา?” หลีชิงเยียนสีหน้ามึนงง ชั่วขณะนั้นตอบสนองเข้ามาไม่ทันเท่าไร มองจางเป่าเฉิงอยู่ ในใจผุดความคิดที่กล้าหาญอย่างหนึ่งออกมาแบบคาดไม่ถึง

“หัวหน้าสมาคมจาง ความหมายของคุณคือ.......” ชั่วพริบตาเดียวหลีชิงเยียนสีหน้าสงสัยขึ้นมา

จางเป่าเฉิงพยักๆ หน้า “ถูกต้องครับ ไม่รู้ว่าความสามารถของผมสามารถรับตำแหน่งที่ปรึกษาของบริษัทคุณได้หรือไม่”

หลีชิงเยียนงุนงง อย่างไรเสียเธอก็นึกไม่ถึง นี่พึ่งคุยกันมาได้ไม่ทันไร จางเป่าเฉิงอยากเข้าร่วมบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปด้วยตนเองแล้ว

ถ้าจางเป่าเฉิงเข้าร่วมกับบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป อนาคตกลายเป็นผู้ช่วยใหญ่ของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปเลยนะ

สมองหลีชิงเยียนอื้ออึง ผ่านไปตั้งนาน ภายใต้การเตือนสติของจางเป่าเฉิง ถึงได้ตอบสนองกลับมา

“ทำไมครับ ไม่ได้เหรอ?” บนหน้าจางเป่าเฉิงมีความไม่พอใจนิดๆ แวบผ่าน

“แน่นอนค่ะ ได้แน่นอน” หลีชิงเยียนกดความตื่นเต้นไว้ในใจ รีบพยักหน้าทันที อย่างกับลูกเจี๊ยบที่จิกข้าว

หลีชิงเยียนตื่นเต้นจนงงไปหมดแล้ว อย่างไรเสียเธอก็คาดไม่ถึง จางเป่าเฉิงยินยอมลดฐานะมาที่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปของตนเอง

“คุณมาที่บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปของพวกเราได้ ช่างดีเสียจริงๆ เลย........เป็นโชคดีของบริษัท ทำให้บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปมีหน้ามีตาขึ้นเลยค่ะ” หลีชิงเยียนกดอารมณ์ที่ฮึกเหิมไว้ในใจ บอกไป

หลีชิงเยียนพูดอยู่ ทันในนั้นก็เปลี่ยนหัวข้อ ถามว่า “หัวหน้าสมาคมจางคะ เพียงแต่ฉันมีส่วนที่ไม่เข้าใจนิดหน่อย ทำไมคุณถึงเลือกบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปของพวกเราคะ สำหรับฉันนั้น ไม่มีจุดไหนของบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปที่โน้มน้าวคุณได้เลย”