บทที่361 วิชาการฝังเข็มทองคำ

บทที่361 วิชาการฝังเข็มทองคำ

เย่ชวงกวาดตามองโทรศัพท์สีดำแวบหนึ่ง จึงจับขึ้นมาอย่างไม่ลังเลสักนิด

“ที่นี่สำนักงานใหญ่หู้ไห่ค่ะ” เย่ชวงเอ่ยปาก

“เย่ชวง” ในสายนั้น เสียงที่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขามเสียงหนึ่งลอยเข้าในหูของเย่ชวง

เย่ชวงหน้าตาตะลึง เอ่ยปากด้วยสีหน้าตกใจ “อธิบดี?”

เย่ชวงคุ้นเคยกับเสียงนี้เสียยิ่งกว่าอะไรดี คนนี้ก็คืออธิบดี

“ฉันเอง”

“อธิบดี มีธุระอะไรที่โทรเข้ามือถือฉันไม่ได้เหรอคะ ทำไมถึงโทรมาที่โทรศัพท์เครื่องนี้คะ นานมากแล้วที่โทรศัพท์เครื่องนี้ไม่ได้ดังขึ้น” ใบหน้าที่งดงามของเย่ชวงเผยความฉงนสนเท่ห์นิดๆ ออกมา

“เพราะมีคดีหนึ่ง ต้องการให้เธอไปทำ” น้ำเสียงของอธิบดีค้างทันใด เพิ่มความหนักหน่วงขึ้น

“คดีอะไรคะ?” เย่ชวงฟังอธิบดีพูดขนาดนี้ ในใจยิ่งสงสัยแล้ว เธอไม่เข้าใจ สรุปเป็นคดีอะไร ถึงต้องโทรเข้ามาโทรศัพท์ตั้งโต๊ะสีดำเครื่องนี้

“โทรศัพท์สีดำเครื่องนี้ ตอนที่เธอพึ่งรับตำแหน่งเข้ามา ไม่มีใครอธิบายกับเธอสินะ เส้นทางโทรศัพท์ของพวกเราผ่านการเข้ารหัสแล้ว...ส่วนโทรศัพท์สีดำ มีเพียงคดีที่ระดับสำคัญพอสมควร ถึงจะถูกใช้งาน” น้ำเสียงอธิบดีหนักหน่วงเคร่งขรึม ทำให้เย่ชวงค่อยๆ ได้กลิ่นที่ไม่ปกตินิดๆ

“ตัวฉันประชุมอยู่ที่กรมตำรวจเยี่ยนจิง ช่วงเวลาสั้นๆ นี้กลับไปไม่ทัน ดังนั้นเลยไม่มีทางเลือก ใช้งานโทรศัพท์สีดำเครื่องนี้แล้ว...” คำพูดอธิบดีหยุดชะงัก เสียงเพิ่มความเคร่งขรึมขึ้น “เย่ชวง ครั้งนี้ถ้าจัดการไม่ดี มีความเป็นไปได้มากว่าตำแหน่งนี้ของฉันจะรักษาไม่รอด”

เย่ชวงตกใจทันใด “อธิบดีคะ คำพูดนี้หมายความว่าอะไรคะ?”

“ครั้งนี้ ทั้งสถานีตำรวจ เกรงว่ามีเพียงเธอที่สามารถทำได้” อธิบดีถอนหายใจทีหนึ่ง “คดีนี้ ฉันจะโยกย้ายตำรวจส่วนหนึ่งให้ความรวบมือกับเธอ ผลกระทบของคดีนี้ยิ่งใหญ่มาก รั่วไหลออกไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้น จะทำให้หู้ไห่เกิดผลร้ายแรงแบบไม่มีทางจินตนาการได้......”

เย่ชวงฟังคำพูดนี้ของอธิบดีแล้ว...ในใจยิ่งสงสัย ในใจเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้น ถามว่า “อธิบดี สรุปเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ?”

“สองตระกูลทองของหู้ไห่ ตระกูลตู้และตระกูลจางสองแห่ง เจอการสังหารหมู่ที่ทารุณ...ตระกูลตู้โดนฆ่ายกครัว ตระกูลจางพลังชีวิตบาดเจ็บ นายใหญ่ตระกูลจางยิ่งได้รับบาดเจ็บหนักเลย...” อธิบดีค่อยๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงมีการสั่นเครืออย่างแรง...ถึงแม้เขาที่มีประสบการณ์โชกโชน และเจอการเปลี่ยนแปลงของสังคมมากมาย...ตอนที่เผชิญข่าวที่น่าตกใจนี้ ยังไม่มีทางสงบได้เช่นกัน

“อะไรนะ?” ทันใดนั้นเย่ชวงใบหน้าเปลี่ยนสี เธอส่งเสียงร้องตกใจโดยจิตใต้สำนึก

สังหารยกครัว...เรื่องแบบนี้ ในอดีตเย่ชวงเคยเจอเพียงแค่ในโรงเรียนตำรวจและคดีก่อนหน้านี้...แต่ตอนนี้สังหารหมู่เรื่องแบบนี้ที่หู้ไห่...เกือบจะเป็นเรื่องที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้

เรื่องที่โหดร้ายนองเลือดเช่นนี้......เกิดขึ้นที่หู้ไห่ เย่ชวงคิดไม่กล้าคิดเลย

“ปึง!”

มือเรียวของเย่ชวงสั่นฉับพลัน ชั่วขณะนั้นโทรศัพท์ในมือหลุดมือ ตกลงบนโต๊ะ

หลังรอเย่ชวงตอบสนองเข้ามา รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้น สูดหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง พูดว่า “อธิบดีคะ นี่เป็นไปไม่ได้ ภายในขอบเขตบังคับบัญชาของฉัน จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไรกัน”

“เย่ชวง...เธอยังเด็ก เธอไม่เข้าใจ หัวเซี่ยไม่ได้สงบเกินไปขนาดนั้นแบบสมัยก่อนแล้ว......” หลังอธิบดีพูดจบ เสียงเผยความล้ำลึกที่น่าประหลาดใจ ทำให้ในใจเย่ชวงสั่นสะเทือน

“อีกสักพัก ฉันจะส่งรูปภาพและที่อยู่เข้าไปให้ เธอตั้งใจตรวจสอบสักหน่อย” หลังอธิบดีพูดจบ เย่ชวงวางโทรศัพท์ลง ในใจกลับยากจะสงบได้

เธอไม่เชื่อว่าที่หู้ไห่จะเกิดเรื่องโหดร้ายระดับนี้ได้ ยิ่งเกิดในขอบเขตที่ตนเองคุมอยู่ในปัจจุบันอีก เดิมทีทำให้เธอยากจะยอมรับได้

“ค่ะ อธิบดี ฉันจะพยายามดำเนินการสืบสวนและจำกุมผู้ต้องหาคดีนี้ให้เร็วแน่นอนค่ะ” ในมือเย่ชวงกุมโทรศัพท์ไว้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความแน่วแน่

หลังวางสายโทรศัพท์ ไม่นานก็เสียงมือถือของเย่ชวงดังขึ้น เย่ชวงเปิดมือถือออก มองเห็นที่อยู่สองแห่ง กับรูปถ่ายมากมาย

ตอนที่เย่ชวงมองเห็นรูปภาพพวกนั้น ลูกตาหดลงทันใด ดวงตาเบิกโตแบบยากจะเชื่อถือ

เย่ชวงมองเห็นอย่างชัดเจน ภูเขาศพทะเลเลือดที่อยู่ในรูปภาพ......ทำให้เธอหลับตาลงในชั่วขณะหนึ่ง

หลังรอให้ในใจเย่ชวงค่อยๆ สงบลงบ้าง เธอถึงลืมตาขึ้นมา ตรวจดูรูปภาพพวกนั้นอย่างละเอียด

ผ่านไปไม่นาน เสียงรองเท้าหนังมากมายดังก้องอยู่ที่โถงทางเดินด้านนอกห้องของเย่ชวง เห็นเพียงเจ้าหน้าที่ตำรวจแต่ละนายเดินเข้ามาห้องทำงานของเย่ชวง และยืนเรียงแถว เอ่ยปากบอก “หัวหน้าเย่ อธิบดีแจ้งให้พวกเราเข้ามาครับ”

เย่ชวงพยักหน้าแล้ว “อธิบดีไว้ใจทุกคน ถึงคัดเลือกทุกคนออกมากัน...สถานการณ์ครั้งนี้พิเศษ คดีในครั้งนี้เรื่องเกี่ยวกับตระกูลทองที่ลึกลับ...ดังนั้นขอให้ทุกคนเก็บรักษาเป็นความลับ.......” คำพูดเย่ชวงหยุดชะงักเล็กน้อย ตามมาด้วยระเบิดออร่ายิ่งใหญ่ที่ยากจะนิยามออกมา “ออกเดินทาง ไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ”

หน้าประตูสถานีตำรวจหู้ไห่ เจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนกำลังยืนเข้าเวร ทันใดนั้นรถตำรวจแต่ละคันส่งเสียงคำรามออกมาจากในโรงรถ

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายสีหน้าแข็งค้าง รถตำรวจแต่ละคันใช้แรงม้าเต็มที่ไม่เหมือนเมื่อก่อน เสียงไซเรนแสบแก้วหูดังก้องในอากาศ ชั่วพริบตาเดียวก็พุ่งออกไปจากหน้าประตูสถานีตำรวจ แล่นไปยังที่ไกลออกไปแล้ว

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายนั้นสีหน้าเปลี่ยน พวกเขาอยู่ที่สถานีตำรวจมาหลายปี ย่อมรู้ดีว่าเหตุการณ์แบบนี้ ส่วนใหญ่เป็นคดีสำคัญ...แต่ขนาดของครั้งนี้ ก่อนหน้าไม่เคยมี พวกเขายังเห็นเป็นครั้งแรก รถตำรวจพวกนี้ เร่งด่วนมากเช่นนี้

............

รถยนต์ดำขลับคันหนึ่งจอดอยู่หน้าประตูคฤหาสน์แล้ว ผู้ทำงานลับเฉพาะฝีมือเยี่ยมสองคนเดินลงมาจากบนรถ มองเฉินเป่ยที่นั่งอยู่แถวด้านหลังทีหนึ่ง พูดอย่างเย็นชา “ไปเถอะ วีรบุรุษที่สังหารตระกูลตู้กับตระกูลจาง หรือว่ายังต้องการให้คนมาประคองด้วยเหรอ?”

เฉินเป่ยไม่ได้ถอดหน้ากากลง ภายใต้หน้ากาก ดวงตาล้ำลึกทอดยาว