ตอนที่ 392
บทที่392 เก้าล้าน!
October 28, 2026
บทที่392 เก้าล้าน!
หลีชิงเยียนมองดูจางเป่าเฉิงด้วยคิ้วที่ขมวด เห็นได้ชัดว่า หลีชิงเยียนไม่คิดเลยว่า จางเป่าเฉิงที่เป็นถึงหัวหน้าสมาคม อยู่ในแวดวงนี้มานานและไม่มีใครไม่รู้จัก ครั้งนี้กลับไม่รู้ว่าเฉินเป่ยทำแบบนี้ได้ยังไง!
และคิ้วของหลีชิงเยียนเพียงแค่ขมวดเล็กน้อยเท่านั้น ก็คลายออกในทันที ไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่
สายตาที่ประธานสาวมองเฉินเป่ย ก็เปล่งประกายขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เธอไม่รู้ว่าเฉินเป่ยทำได้ยังไง ตัดขยะสามก้อน ทุกก้อนมีหยกหมด ตอนนี้เธอรู้สึกแปลกประหลาดและสงสัยในตัวเฉินเป่ยมากกว่าเดิม
อีกอย่างมีหลงหยาในมือของเฉินเป่ย แหลมคมมาก สามารถตัดผิวหินได้อย่างแม่นยำและง่ายๆ…บอกได้ว่าเหมือนกับตัดเหล็กดั่งดินเหนียว
หลีชิงเยียนรู้สึกสงสัยในตัวเฉินเป่ยมาก เธอรู้สึกว่า เหมือนเธอจะไม่เข้าใจเฉินเป่ยเลยด้วยซ้ำ บนตัวเฉินเป่ยมีความลับมากมาย การกระทำทุกอย่างของเฉินเป่ยในตอนนี้ ทำให้หลีชิงเยียนรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก
หมอนี่ ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?
ทันใดนั้น ในสมองของหลีชิงเยียนก็มีความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว ทำให้เธอต้องใจเต้นสั่น อดไม่ได้พูดในใจว่า……หมอนี่คงไม่ได้จะตัดหินหยาบร้อยๆก้อนพวกนี้ทั้งหมดหรอกนะ!
“ปัง!”
ในตอนที่หลีชิงเยียนกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เฉินเป่ยลงมืออีกครั้ง มีดหลงหยาในมือยกขึ้น และตัดลงไปอย่างแรง!
และผู้คนที่มุงดูก็ฮือฮากันใหญ่ “อีกแล้ว!”
“พระเจ้า เขายังเป็นคนอยู่ไหม เป็นหยกอีกแล้วเหรอ!”
“ดวงตาคู่นั้นของเขาต้องมองทะลุได้แน่! เขาซื้อขยะที่มีหยกมากมายพวกนี้มาจากไหนกันนะ!”
ผู้คนที่มุงดูก็ตะลึงอย่างมาก ต่างก็ตกใจกันใหญ่ สายตาที่ซับซ้อนมองเฉินเป่ย เหมือนว่ากำลังดูสิ่งแปลกประหลาดอยู่!
จางเป่าเฉิงมองดูแผ่นหลังของเฉินเป่ย มุมปากกระตุกเล็กน้อย สีหน้าซีดเซียว ทั้งตัวอ่อนแรงไปหมด
เขามองเฉินเป่ย ร่างหายสั่นเทา เขาไม่รู้เลยว่าเฉินเป่ยทำแบบนี้ได้ยังไง ขนาดเขาที่เผชิญหน้ากับหินสีดำที่ไร้ค่าพวกนี้ ยังไม่กล้ารับประกันเลยว่า ด้านในมีหยกจริง
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าตัดสินตามประสบการณ์และสายตาของเขา หินหยาบที่เฉินเป่ยซื้อมา ส่วนใหญ่น่าจะไม่มีหยกทั้งหมด
แต่เฉินเป่ยตัดออกมาเป็นหยกครั้งแล้วครั้งเล่า คอยตอกย้ำและหวดหน้าเขาอย่างจังกับการตัดสินผิดๆ
จางเป่าเฉิงปากกระตุกอย่างหนัก เขาไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่อยากจะเชื่อว่าหินหยาบที่เฉินเป่ยซื้อมา จะเป็นหยกทั้งหมด!
แต่ทุกครั้งที่เฉินเป่ยตัดหยกออกมา หัวใจของจางเป่าเฉิงก็หนักขึ้นเรื่อยๆ เหมือนเขาชินกับเสียงร้องตกใจของผู้คนไปแล้ว
“สิบเอ็ด สิบสอง…สามสิบ…สี่สิบ…ห้าสิบ……” ผู้คนที่มุงดูต่างก็ช่วยเฉินเป่ยนับ หินหยาบที่กองเป็นภูเขาพวกนั้นค่อยๆลดลง เฉินเป่ยจับมีดหลงหยาไว้ ยิ่งอยู่ก็ยิ่งเร็วมากขึ้น มีดหลงหยาในมือเขาเริ่มกลายสภาพลงเรื่อยๆ ผู้คนที่มุงดูมากมาย น้อยคนมากที่จะดูการเคลื่อนไหวของเขาทัน
ทุกคนเห็นแค่ว่าเฉินเป่ยจับมีดหลงหยาไว้ หลังจากที่ตัดหินหยาบพวกนั้นไปแล้ว ผิวที่แข็งด้านของหินหยาบก็ตกลงทีละแผ่น และก็มีหยกสีสวยข้างในปรากฏออกมา
ผู้คนที่มามุงดูเห็นหินหยาบถูกตัดออกมากขึ้นเรื่อยๆ สายตาที่มองเฉินเป่ยก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ตะลึงและสับสน……หินหยาบที่ไร้ค่าสิบกว่าก้อน ต่างก็มีสีทั้งหมด ข่าวแบบนี้ จะต้องเป็นตำนานของวงการการพนันเพชรพลอยเป็นแน่!
หินหยาบที่ไม่มีใครเอา ในช่วงนี้เอง มีสีสันแสบตาเปล่งประกายออกมา!
สายตาผู้คนมองเฉินเป่ยอย่างตกใจ ใครจะคิดว่า วันนี้มีคนตัดหินหยาบไร้ค่าสิบกว่าก้อนในงานการพนันเพชรพลอยนี้ และยังมีหยกทั้งหมด! ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นแบบเกรดเอทั้งหมดอีก!
เดาได้ว่า ไม่นาน วงการการพนันเพชรพลอยจะบ้าคลั่งขึ้นมา! ขยะที่ถูกคนในวงการรังเกียจ วันนี้จะพลิกพลันตัวได้อีกครั้ง!
“เก้าสิบสาม…เก้าสิบสี่…เก้าสิบแปด…เก้าสิบเก้า…หนึ่งร้อย!”
ในพริบตาเดียว เฉินเป่ยที่จับมีดหลงหยาไว้ ตัดหินหยาบที่เหลือออกทั้งหมดแล้ว
และคนที่มามองดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ต่างก็เงียบสงบกันไปสักพัก ต่อมาก็มีเสียงปรบมือดังกึ่งก้องกังวานขึ้น!
ผู้คนต่างแตกตื่นกันไปหมด! พวกเขาทุกคน พึ่งเคยเจอแบบนี้เป็นครั้งแรก เขาผู้ซึ่งเหลือขยะมาร้อยกว่าก้อน และตัดออกมาเป็นหยกชั้นดีทั้งหมด!
ความเป็นไปได้นี้ ไม่น่าจะมีอยู่ แต่เรื่องนี้กลับเกิดขึ้นจริง!
“นี่เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
จางเป่าเฉิงจับต้องหินหยาบร้อยกว่ากอดโดยไม่ละสายตา สีหน้าซีดเซียวส่ายหน้าไม่หยุด และพูดพึมพำ
เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเฉินเป่ยจะทำสำเร็จจริง!
จางเป่าเฉิงคาดเดามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่ายังไงเฉินเป่ยก็ไม่มีทางสำเร็จได้! ขยะร้อยก้อน เปิดออกมาเป็นหยกทั้งหมด ความเป็นไปได้นี้น้อยมากและแทบจะไม่มีทางเกิดขึ้นเลย ดังนั้นไม่ว่ายังไงจางเป่าเฉิงก็ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!
แต่ว่า ที่ทำให้จางเป่าเฉิงรับไม่ได้เลยก็คือ ทุกอย่างได้เกิดขึ้นทั้งหมดแล้ว!
ขยะร้อยก้อนเต็มๆ ทุกก้อนมีสีทั้งหมดด้วย!
ถ้าเป็นเมื่อก่อน จางเป่าเฉิงไม่มีทางเชื่อแน่นอน เขาเป็นถึงหัวหน้าสมาคมการพนันเพชรพลอย เขาจะต้องต่อว่าอย่างเข้มงวดแน่นอน!
แต่ตอนนี้ล่ะ? จางเป่าเฉิงเห็นเองกับตา! จะให้เขาเชื่อได้ยังไง!
พอเฉินเป่ยตัดหินหยาบร้อยก้อนเสร็จแล้ว ก็ถอนหายใจยาวออกมา หันกลับไปช้าๆ เดินไปตรงหน้าจางเป่าเฉิงที่มีสีหน้าซีดขาว