บทที่394 บวกเพิ่มอีกห้าล้าน

บทที่394 บวกเพิ่มอีกห้าล้าน

………

ภายในงานการพนันเพชรพลอย จิงเดินอยู่ภายในเขตการพนันระดับสูง ราวกับว่ากำลังเดินเล่นอยู่ สายตาลึกซึ้ง ดวงตาคู่นั้นประกายราวกับดวงดาว เหมือนกับว่าจะส่องเข้าถึงจิตใจคนได้เลย

ทันใดนั้น จิงก็หยุดเดิน เดินเข้ามุมที่คนอื่นยากจะสังเกตเห็นได้

จิงเดินเลี้ยวเข้าไป ผ่านทางเดินยาวเหยียด ทันใดนั้น เขาก็หยุดลง มองไปที่ห้องหนึ่ง ทันใดนั้นก็กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

ต่อมา จิงดันประตูเข้าไป เดินเข้าห้องทำงานหนึ่ง

ภายในห้องทำงานนั้น มีท่านอาวุโสคนหนึ่งกำลังก้มหน้าทำงานอยู่ ทันใดนั้น เสียงที่มีความลึกซึ้งดังขึ้นภายในห้องทำงาน

“เรื่องที่ฉันให้นายทำ เป็นยังไงบ้าง?”

ท่านอาวุโสเงยหน้าขึ้น พอเขาเห็นจิงปรากฏตัวอยู่ภายในห้องทำงาน สายตาก็อึ้งชะงักทันที!

สายตาท่านอาวุโสนิ่งไปชั่วขณะ เขาจ้องมองจิงอยู่อย่างนั้นด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ!

ต่อมา ตัวของท่านอาวุโสก็สั่นเทา เขามองจิงอย่างไม่อยากจะเชื่อ และพูดอย่างระมัดระวังว่า “ท่าน…คือจิงตัวจริงงั้นเหรอ?”

“ฉันไม่ใช่จิง แล้วจะเป็นใครได้อีก?” จิงถามขึ้นช้าๆ สายตาเขาดูเรียบเฉยมาก ทำเอาหัวใจท่านอาวุโสเต้นรัวไม่หยุด!

“เจ้านาย…ผมรนหาที่ตายเองครับ!” พอท่านอาวุโสรู้จักจิงแล้ว สีหน้าก็ดูดีใจอย่างมาก…ทันใดนั้น เขารีบลุกพรวดขึ้นมา พุ่งไปหาจิงอย่างรวดเร็ว คุกเข่าลงและคำนับ!

น้ำเสียงเมื่อกี้ของจิงดูจะเรียบเฉยมาก แต่แรงบีบบังคับที่เขานำมาให้ท่านอาวุโสคนนี้ ยากที่จะคาดเดาได้!

นี่ก็คืออำนาจของผู้ครอบครองเยี่ยนจีน ช่างน่ากลัวเสียจริง!

ท่านอาวุโสตื่นเต้นอย่างมาก…เขารู้ดีมาก ชายผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเองเป็นใคร…นั่นก็คือจิง! เป็นผู้ครอบครองของเยี่ยนจีนทั้งหมด!

เขาเป็นเจ้าของเมืองแห่งนี้…และตัวเอง อย่างมากก็เป็นแค่หัวหน้าสมาคมการพนันเพชรพลอยเท่านั้น เทียบกับจิงผู้ลึกลับแล้ว ท่านอาวุโสช่างตัวเล็กกระจี๊ดเดียวเท่ามดจริงๆ!

และตอนนี้ จิงกลับปรากฏขึ้นตรงหน้าตัวเองในตอนนี้!

ท่านอาวุโสคุกเข่าคำนับที่พื้น เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา เสียงดังขึ้นมาจากในหัวของเขา “เจ้านาย ผมไม่คิดเลยว่า ท่านจะมาที่นี่เอง…ผมเสียมารยาทเองครับ!”

ท่านอาวุโสตื่นเต้นอย่างมาก เขาไม่เคยเห็นใบหน้าจริงของจิงเลย เพียงแค่ไม่กี่ครั้งที่ได้ยินเสียงของจิงจากในโทรศัพท์ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเป็นเอกลักษณ์และเป็นเสียงที่หนักแน่นมาก

เวลาส่วนใหญ่ ก็เป็นเลขาหญิงของจิงที่มาสั่งงาน

และความจำของท่านอาวุโสดีมาก รีบแค่เพียงไม่กี่สาย ก็จำเสียงของจิงติดหัวแล้ว

ปากของจิงกระตุกยิ้มเล็กน้อย เดินเข้าไปนั่งเก้าอี้โซฟาตรงหน้าท่านอาวุโส เก้าอี้โซฟาหมุนไปช้าๆ หันหลังเก้าอี้ให้กับท่านอาวุโส เขาตัวสั่นเกรงเงยหน้าขึ้นช้าๆ มองดูคนที่หลังเก้าอี้นั่นและพูดว่า “ไม่ทราบว่าที่เจ้านายถามคือความคืบหน้าทางด้านในเหรอครับ?”

“นายคิดว่าไงล่ะ?” จิงพูดขึ้น แม้เสียงที่ยังเรียบเฉย แต่น้ำเสียงนั้นก็มีความไม่พอใจอยู่เล็กน้อย

“เจ้านายขออภัยครับ ผมก็อยากเอาตำแหน่งนี้ให้กับเขา สุดท้ายวันก่อนสั่งคนไปจับตาดู เห็นว่าเขาเดินเล่นภายในงานการพนันเพชรพลอย ไม่ได้ทำอะไรเลย ให้ผมหาเหตุผลให้เขาไม่ได้เลยครับ” ท่านอาวุโสรีบอธิบาย

“น่าสนใจจริงๆ……”

จิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เจ้านาย ได้ยินท่านอาวุโสพูดแล้ว ก็แสยะยิ้มโค้ง ยิ่งรู้สึกน่าสนุกขึ้นกว่าเดิมมาก

“ฉันไม่สนว่านายจะทำยังไง วันนี้…วันนี้ฉันจะต้องเห็นเขาเข้ารอบสุดยอดดาบสามเล่มให้ได้” จิงพูดขึ้นช้าๆ น้ำเสียงของจิงเรียบสงบ แต่กลับมีความบีบบังคับปนเปไปด้วย ไม่ให้ใครต้องสงสัยได้

“ครับ” ท่านอาวุโสก้มหน้าตอบตกลง ชิงเหนียนมองดูบรรยากาศกลางคืนของเมืองเยี่ยนจีน แสยะยิ้มออกมากว้าง

…………

หน้าประตูห้องการพนันระดับชั้นล่าง เป้าอวี่ยิ้มแนะนำให้กับเฉินเป่ย หลีชิงเยียนกับคนอื่น “ที่นี่ก็คือห้องการพนันระดับล่างในเขตการพนันระดับสูง แม้จะไม่หรูหราเท่าห้องการพนันระดับสูง แต่ก็ไม่ใช่ระดับที่คนในเขตการพนันระดับชั้นล่างจะจ่ายไหวได้”

“จะชอบมีเหตุการณ์เกิดขึ้น ก็คือพวกเถ้าแก่ในเขตการพนันระดับล่าง เข้ามาภายในห้องการพนันระดับล่างในเขตการพนันระดับสูง ไม่นานก็ต้องเดินออกไป โดยเงินในกระเป๋าหมดเกลี้ยง” ในตอนที่เป้าอวี่พูดอยู่ข้างๆ จะมองไปทางเฉินเป่ยอยู่ตลอดเวลา เหมือนว่าเธอตั้งใจพูดให้เฉินเป่ยได้ยิน

“เป็นไปได้ว่าการใช้จ่ายในเขตการพนันระดับล่าง พอมาถึงเขตการพนันระดับสูง ก็เพิ่มศูนย์มาแค่ไม่กี่ตัว ดังนั้นทุกท่านถ้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก ต้องใช้ตามกำลังที่ตนมีนะคะ” เป้าอวี่พูดถึงประโยคสุดท้าย ก็หันไปมองเฉินเป่ย

เธอจำได้อย่างชัดเจนเลยว่า ตอนนั้นหลังจากที่เธอพาเฉินเป่ยมาถึงห้องการพนันระดับสูง ไม่นาน เฉินเป่ยก็เดินออกไปทันที ไม่ได้เข้าร่วมการประมูลเลยด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่าคงไม่มีความสามารถนั้น

คนแบบนี้ เป้าอวี่ไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นเถ้าแก่ที่เพื่อนบอกได้ และยังหาเงินเก้าล้านจากเขตการพนันระดับล่างได้อีก

นี่เป็นเรื่องที่เป็นไม่ได้เด็ดขาด ในสายตาเป้าอวี่แล้ว เรื่องนี้ถ้าอยู่ในเขตการพนันระดับสูงเธอยังจะเชื่ออยู่ แต่เขตการพนันระดับล่างน่ะเหรอ…อย่าได้คิดเลยเชียว!

อีกอย่างการพูดจาและท่าทางของเฉินเป่ย ยังไงก็ไม่เหมือนคนรวยอยู่ดี

เฉินเป่ยพยักหน้า กวาดสายตามองคนที่เหลือ ยิ้มอ่อนๆพูดว่า “ไปเถอะ เข้าไปดูกัน”