ตอนที่ 429
บทที่429 การแก้แค้นด้วยเลือดพิษ!
October 28, 2026
บทที่429 การแก้แค้นด้วยเลือดพิษ!
“ซู่ซ่า!”
ของเหลวใสไม่มีสีผืนใหญ่พ่นทะลักออกมาจากในเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ ทั้งเมฆพยับมืดมิดขนาดใหญ่ทั้งผืน สาดกระเซ็นทั้งหมดแล้ว
ไม่เพียงแค่นี้ ของเหลวที่ราวกับฝนที่สาดกระเซ็นลงมายังราดลงบนพื้น ดุจดังพายุฝน ชะล้างพื้นที่แห่งนี้
วินเซนตท์ขยับจมูกขึ้น สัมผัสการได้กลิ่นของชนเผ่าเลือดนั้นว่องไวต่อเลือดสดเป็นอย่างมาก แต่สำหรับกลิ่นอย่างอื่นกลับเชื่องช้ามาก
ผ่านไปสักพักหนึ่ง วินเซนตท์ถึงสัมผัสได้ คาดไม่ถึงนี่คือน้ำมัน
ของเหลวที่แสบจมูกเหม็นคลุ้งนี้ ทั้งหมดเป็นน้ำมันที่สาดกระเซ็นลงมา
ในเวลานี้ ดวงตาท่านผู้อาวุโสใหญ่หดตัวอย่างรุนแรง ในใจสั่นเทา
“รีบหนี!”
เวลานี้เอง ถึงแม้จะเป็นวินเซนตท์ก็ตอบสนองเข้ามาแล้ว เขาเงยหน้าทันใด ภายในใจเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้น
วินเซนตท์มองทางเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ ขมวดคิ้วแน่น สรุปกองทหารหลงคิดจะทำอะไร?
และในเวลานี้เอง ทันใดนั้น มีเปลวไฟชุดหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้าจากในเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธแต่ละลำนั้น
“ปัง!”
ภาพเงาแต่ละคนพุ่งออกจากในเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ
เมฆสีดำ วินาทีที่ปรากฏเปลวไฟกองนั้นขึ้น ความเร็วฝืดจนชะงักฉับพลัน หลังชนเผ่าเลือดพวกนั้นกลายเป็นค้างคาว ระดับความตอบสนองต่อวิกฤติยิ่งว่องไวขึ้น
“กองทหารหลงทั้งหมด!”
ทันใดนั้น เสือขาวก้าวเท้าออกมา ระเบิดเสียงตะโกน
“รวบไฟโจมตี เผาให้หมด!”
เสือขาวตะโกน เต็มไปด้วยแรงอาฆาตที่เย็นยะเยือกไร้จุดสิ้นสุด ลอยเข้าในหูของแต่ละคนแล้ว ทำให้พวกเขาจิตใจสั่นเทา
โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนเผ่าเลือด ชนเผ่าเลือดมากมายที่โดนน้ำมันสาดใส่ พอได้ยินเสียงตะโกนของเสือขาว...สั่นเทาไปทั้งตัว สีหน้าเปลี่ยนมาซีดเผือด
จากนั้นพวกเขาวนกลับหนีตายกันอย่างไม่ลังเลสักนิด ร่างกายสั่นไหว กลายเป็นค้างคาวฝูงใหญ่ ต่างอยากจะหนีออกไปจากสถานที่ผีสิงแห่งนี้อย่างตื่นตระหนก
ครั้งนี้ทุกคนเข้าใจความคิดของเสือขาวแล้ว นี่คืออยากจับทั้งหมดรวดเดียว เผาชนเผ่าเลือดให้ตายทั้งเป็น
ชนเผ่าเลือดมีวิชาป้องกันตัวอยู่ ที่จริงฆ่ายาก แต่โจมตีด้วยไฟ แทบจะพิชิตชนเผ่าเลือดได้อย่างสมบูรณ์แบบ
วินเซนตท์จ้องเสือขาวตาแน่น ร่างกายของเขาโกรธจนสั่นเทาไม่เลิก ในดวงตาทั้งคู่มีแสงโชติช่วงสีเลือดผุดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ภาพเงาแต่ละคนพุ่งออกมาจากเฮลิคอปเตอร์ ภาพเงาแต่ละคนนั้นมีอาวุธพ่นเปลวไฟทั้งนั้น เล็งเป้าไปยังก้อนเมฆสีดำผืนนั้นทั้งหมด
“เผา!”
เสือขาวตะโกนเสียงดุ ออกคำสั่งทันที
“ปุง!”
วินเซนตท์ ท่านผู้อาวุโสใหญ่ และชนเผ่าเลือดทั้งหมดที่อยู่ในเหตุการณ์ ในใจต่างสั่นกันหมด สายตาจ้องนายทหารของกองทหารหลงที่แบกอาวุธพ่นไฟนั้นเอาไว้ตาไม่กะพริบ
“ปุง!” นายทหารของกองทหารหลงเหล่านั้นเปิดฉากยิงถี่ยิบ ปากกระบอกของอาวุธพ่นเปลวไฟเล็งที่ค้างคาวฝูงใหญ่นั้น
ชั่วขณะนั้น งูไฟแต่ละสายพุ่งออกมาจากปากกระบอก ทันใดนั้นงูไฟพวกนี้รูปร่างเพิ่มขึ้นอย่างว่องไว ชั่วพริบตาเดียวกลายเป็นมังกรไฟแต่ละสายแล้ว บินว่อนไปทางฝูงค้างคาวตาแดงที่เกือบจะปกคลุมทั่วทุกแห่งนั้น
“ปุงๆๆ!”
ที่ว่างกลางอากาศสั่นสะท้านลุกไหม้ อุณหภูมิสูงคล้ายกับสามารถเผาทุกอย่างทิ้งได้หมด อากาศบิดเบี้ยวสั่นสะท้านอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า เปลี่ยนรูปไม่หยุด
“คือน้ำมัน!”
ท่านผู้อาวุโสใหญ่ดวงตาหดอย่างแรง มองมังกรไฟที่ยิ่งใหญ่เกินไปแต่ละสายนั้น พลันตอบสนองกลับมากะทันหัน ตะโกนเสียงหลง “รีบหนีไปจากเขตนี้ ในอากาศยังมีน้ำมันอยู่ เป็นโอกาสอันดีต่อกองทหารหลงในการทำสงคราม!”
“ครืน!”
ท่านผู้อาวุโสพึ่งพูดจบ ชนเผ่าเลือดแต่ละคนตกใจจนไม่รู้จะทำอย่างไร ค่อยๆ แปลงเป็นค้างคาวฝูงใหญ่ กระพือปีกอย่างตื่นตระหนก อยากจะบินหนี
“อยากหนีงั้นเหรอ สายเกินไปแล้ว!”
เสือขาวสีหน้าเย็นยะเยือกอย่างไร้ขีดจำกัด เขากุมมีดยาวไว้ในมือ ทันใดนั้นชี้ไปทางค้างคาวฝูงใหญ่ที่ดูสยองขวัญนั้น ตะโกนว่า “ฆ่า!”
“ปุงๆๆ!”
อาวุธพ่นเปลวไฟแต่ละอันเปลี่ยนทิศทางของปากกระบอก ค่อยๆ เล็งไปที่ค้างคาวแต่ละฝูงนั้น
กองไฟที่ละอันพ่นยิงออกไปไม่ขาดสาย ทะลักไปทางค้างคาวแต่ละฝูงนี้แล้ว
“ฮู้ๆๆ!”
เปลวไฟไร้ขอบเขตเขมือบอากาศอย่างคลุ้มคลั่ง ในอากาศส่วนที่ยังมีน้ำมันหลงเหลือ ทำให้กองไฟพวกนี้กระจายไปทั่วทิศ กลายเป็นทะเลไฟไร้ขอบเขตผืนหนึ่ง
ค้างคาวที่มืดครึ้มน่ากลัวฝูงนั้นรวมตัวเป็นเมฆดำ ชั่วพริบตาเดียวถูกทะเลไฟไร้ขอบเขตกลืนกิน นี่คือท้องทะเลของไฟผืนหนึ่ง ชนเผ่าเลือดมีความหวาดกลัวต่อไฟโดยธรรมชาติ...เหมือนกับบรรพบุรุษของชนเผ่าเลือดที่หวาดกลัวแสงแดด