บทที่453 เกิดการเปลี่ยนแปลง!

จางเป่าเฉิงมองทางเทพเมถุน สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย

ส่วนผู้เข้าร่วมแข่งขันมากมายโดยรอบสีหน้าฮือฮา มองหน้าซึ่งกันและกัน ใครจะไปนึกได้ว่าเทพเมถุนจะประกาศตัวเป็นปรปักษ์กับจางเป่าเฉิงต่อสาธารณชน นี่เห็นได้ชัดว่าอยากเข้าโจมตีแบบเปิดเผย

“ใครแลกเปลี่ยนกับจางเป่าเฉิง หลังจากงานพนันเพชรพลอย ฉันจะรอจังหวะคิดบัญชีแค้นกับคนนั้น”

ในเวลานี้ อีกด้านหนึ่ง มีคนคนหนึ่งลุกขึ้นมา จางเป่าเฉิงมองเห็นอวี้เฉิงวั่งกระโดดออกมาเช่นกัน แสดงจุดยืนที่ชัดเจน

อวี้เฉิงวั่ง ผู้นำตระกูลอวี้ เทพเมถุน ตำนานผู้ไม่พ่ายของวงการพนันเพชรพลอย ต่างเพิ่มแรงกดดันไปยังทุกคน อยากเตะจางเป่าเฉิงออกนอกการแข่งก่อน

ผู้เข้าแข่งขันห้าคนนั้นลังเลดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง ไม่นานจึงหยิบหินหยาบของตนเองขึ้น ออกห่างจากจางเป่าเฉิงแล้ว เขาไม่ใช่คนโง่เหมือนกัน ถึงแม้จางเป่าเฉิงจะเป็นหัวหน้าสมาคมการพนันเพชรพลอยที่พวกเขาผิดใจไม่ได้ แต่พวกเขายิ่งล่วงเกินเทพเมถุนและอวี้เฉิงวั่งไม่ได้

โดยเฉพาะอวี้เฉิงวั่งเป็นผู้นำตระกูลอวี้ เบื้องหลังของเขาเป็นตระกูลการพนันเพชรพลอยที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ระยะเวลาการมีอยู่ของตระกูลการพนันเพชรพลอยนี้ ไกลเกินกว่าช่วงเวลาที่จางเป่าเฉิงดำรงตำแหน่งหัวหน้าสมาคมนัก

ชั่วขณะหนึ่ง จางเป่าเฉิงโดดเดี่ยวเดียวดายแล้ว อวี้เฉิงวั่งล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองด้าน มองจางเป่าเฉิงอยู่ รอยยิ้มเพิ่มความได้ใจเข้ามา เทพเมถุนได้รับคำสั่งจากหลีเช่าเทียน ต้องทำให้จางเป่าเฉิงเสื่อมเสียชื่อเสียง เขาย่อมยินยอมช่วยสักแรงหนึ่งเป็นธรรมดา

เรื่องแบบนี้ ทำไมถึงจะไม่ยอมทำกันล่ะ?

ส่วนเทพเมถุนกวาดตามองจางเป่าเฉิงแบบเมินเฉยแวบหนึ่ง จากนั้นหมุนตัวไปแลกเปลี่ยนกับผู้แข่งขันคนอื่นๆ

ในเวลานี้ บนที่นั่งผู้ชมต่างถกเถียงเกรียวกราวกันแถบหนึ่ง

ฉากเมื่อสักครู่นี้ ทั้งหมดถูกฉายออกมาในหน้าจอยักษ์ บวกกับคำอธิบายที่พูดชัดเจน ทำให้บนที่นั่งผู้ชมคนดูนับไม่ถ้วนต่างถกเถียงกันขึ้น เทพเมถุนและอวี้เฉิงวั่งร่วมมือกัน พุ่งเป้าไปยังจางเป่าเฉิง เตะเขาออก.......นี่เกือบจะเป็นครั้งแรกของวงการพนันเพชรพลอย

เทพเมถุนร่วมมือกับคนอื่น เป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน นี่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก

ผู้คนมากมายต่างเริ่มคาดการณ์ จางเป่าเฉิงทำอะไรแล้วกันแน่ เพียงครู่เดียวถึงสามารถผิดใจอวี้เฉิงวั่งและเทพเมถุนสองคนได้ ทำให้พวกเขาลงมืออย่างโหดเหี้ยม ต้องการขับไล่จางเป่าเฉิงออกไป

คนดูมากมายล้วนเริ่มเสียใจแทนจางเป่าเฉิง เพราะโอกาสชนะของจางเป่าเฉิงช่างน้อยเหลือเกิน

สูญเสียโอกาสในการแลกเปลี่ยนกับผู้อื่น จางเป่าเฉิงคงทำได้เพียงพึ่งพาโชคดีของตนเอง ขอให้หินหยาบที่ได้รับแจกมาในมือนี้เป็นเหมือนก่อนหน้านี้ ผ่าของล้ำค่าหายากออกมาให้ได้อย่างกับอัญมณีสองสี

แต่ความเป็นไปได้แบบนี้น้อยนิดที่สุด

แม้แต่ผ่าอัญมณีสองสีออกมา นี่แทบไม่กล้าคิดเลยสักนิด

ต่อให้เป็นเทพเมถุนและอวี้เฉิงวั่ง พวกเขาสองคนย่อมนึกไม่ถึงเป็นธรรมดาว่ายังมีความเป็นไปได้แบบนี้ด้วย

จางเป่าเฉิงก้มหน้าศึกษาหินหยาบในมืออยู่สักพัก สีหน้ายิ่งดูแย่ขึ้น

หินหยาบพวกนี้ล้วนเป็นหินหยาบที่นำออกมาจากในคลังสมบัติ มูลค่าสูงมาก แต่จางเป่าเฉิงศึกษาค้นคว้ามานานมาก พวกมันล้วนไม่มีจุดพิเศษอะไร ไม่เหมือนกันกับหินหยาบก้อนนั้นของอัญมณีสองสีก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

พูดได้ว่าความมหัศจรรย์ของอัญมณีสองสี ไม่อาจจะสร้างเลียนแบบได้อีกเลย

............

บนที่นั่งกรรมการ ผู้ตัดสินกานมองการกระทำของจางเป่าเฉิงอยู่ หัวเราะเยาะทีหนึ่ง “จางเป่าเฉิงยังคิดว่าจะผ่าอัญมณีสองสีออกมาได้อีกงั้นเหรอ ไร้เดียงสา”

“ความมหัศจรรย์ของอัญมณีสองสีจะทำเลียนแบบอีกได้ยังไงกัน” ผู้ตัดสินอีกท่านหนึ่งพูดขึ้น

“รอบที่แล้วเขาดวงดี ทำให้เขาเลื่อนขั้นอย่างโชคดี รอบนี้ เขาไม่ได้โชคดีขนาดนั้นอีกแล้ว” ผู้ตัดสินกานพูดจานิ่งๆ

เฉินเป่ยที่นั่งบนที่นั่งกรรมการฟังความคิดเห็นที่คนนั้นพูดทีคนนี้พูดทีของผู้ตัดสินคนอื่นอยู่ สีหน้าไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เพียงแต่จ้องจางเป่าเฉิงอยู่นิ่งๆ ในมือนำไฟแช็กZOPOทองแท้อันหนึ่งมาเล่น

เสียงเปิดปิดของไฟแช็กดังกังวาน เปลวไฟหนึ่งจุดติดลุกไหว ทำให้เฉินเป่ยได้แต่เผยจุดลึกในแววตาของลูกตาออกมา มีความลุ่มลึกไร้ขอบเขตปกคลุมไปทั่ว

............

“หัวหน้าสมาคมจางถูกโดดเดี่ยวแล้ว” บนที่นั่งผู้ชม หลีชิงเยียนจ้องจางเป่าเฉิงตาไม่กะพริบ ในใจสามารถพูดได้ว่าใจร้อนเหมือนโดนไฟลน

ซูเหลยที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วแน่น เพียงแค่ที่ไม่เหมือนกับหลีชิงเยียนคือสายตาของหล่อนอยู่บนตัวเฉินเป่ยตั้งแต่ต้นจนจบ หล่อนอยากรู้อยากเห็นมาก เจ้าหนุ่มที่ทำตัวลึกลับคนนี้ ขั้นต่อไปจะเตรียมทำอย่างไร คงไม่ใช่แค่ดูละครตลอดไปแบบนี้หรอกมั้ง

หลีชิงเยียนมองจางเป่าเฉิงอยู่ ยิ่งเป็นห่วงร้อนใจเพราะจางเป่าเฉิง อย่างกับมดที่โดนน้ำร้อนลวก

ทันใดนั้น หลีชิงเยียนเหมือนรู้สึกถึงอะไรได้ หันหน้ามองทางหลีเช่าเทียน

ที่ระยะไกล โซนวีไอพี หลีเช่าเทียนกำลังถือแก้วทรงสูง ไวน์แดงที่ระยิบระยับในแก้วกำลังแกว่งไหว สะท้อนประกายสีแดงซึ่งกำลังกระเพื่อมไม่ขาดสายออกมา

ส่วนหลีเช่าเทียนกำลังมองทางหลีชิงเยียนตรงนี้ สายตาสองคู่ปะทะกันกลางอากาศ ถึงแม้ระยะห่างจะไกลมาก แต่หลีชิงเยียนยังคงสามารถรู้สึกได้ถึงเลศนัยและความลึกล้ำที่ปล่อยออกมาจากบนตัวหลีเช่าเทียนนั้นได้อย่างชัดเจน

ในใจหลีชิงเยียนสั่นไหว เธอในชั่วขณะนั้นอ่านสายตาของหลีเช่าเทียนออกแล้ว สายตาที่หยอกเย้านั้น นี่เธอพึ่งเข้าใจว่าทำไมก่อนหน้านี้หลีเช่าเทียนถึงส่งคนไปหาอวี้เฉิงวั่ง

นี่เป็นแผนการที่หลีเช่าเทียนตั้งใจคิดออกมา อวี้เฉิงวั่งและเทพเมถุนร่วมมือกัน เดิมทีจางเป่าเฉิงไม่มีหวังจะเลื่อนขั้นสักนิด

ท่านประธานเทพธิดาสั่นไปทั้งตัว เหมือนเจอเรื่องกระทบจิตใจไม่ได้สติกลับมา หลีเช่าเทียนลงมือเหี้ยมโหดเกินไปแล้ว เขาคือปีศาจร้ายที่ภายนอกดูจอมปลอมสุดๆ

“ช่างเถอะ” ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หลีชิงเยียนหายใจออกอย่างหนักหน่วงทีหนึ่ง สีหน้าอ่อนล้าอยู่มาก