บทที่454 ใครมอบความกล้าให้นายกัน!

บทที่454 ใครมอบความกล้าให้นายกัน!

พรึบๆๆ

สายตาแต่ละคู่ ทันใดนั้นตกลงที่หินหยาบก้อนนั้นในมือผู้ตัดสินกาน ยังมีที่ตัวจางเป่าเฉิง

จางเป่าเฉิงก้มหน้าต่ำมาก เขาไม่ต้องพิจารณายังสามารถคิดได้ สายตาที่ตื่นตกใจและยากจะเชื่อของคนดูเหล่านั้น ทั้งยังมีคำพูดไม่มีมูลพวกนั้นอีก

“ฮู้.......” จางเป่าเฉิงหายใจออกทีหนึ่งแบบหนักหน่วง กำหมัดสองข้างไว้แน่น เสียงแกรกๆ ดังสะท้อนภายในร่างกายของเขา ส่วนผู้ตัดสินกานก้มมองเขาแบบอยู่เหนือมวลชน มุมปากแสยะยิ้มเยาะ เหมือนว่าเขามีความสุขมากที่ได้เห็นฉากนี้

ผู้ตัดสินหลายท่านที่อยู่โต๊ะกรรมการต่างเอ่ยปากพูดอย่างพิลึกกัน “เมล็ดหยกระดับต่ำก็ถือว่าไม่เลวแล้ว เดาว่าคงเป็นสถิติต่ำที่สุดของสุดยอดดาบสามเล่มเลยมั้ง?”

“ดูแล้วหัวหน้าสมาคมจางเอาที่หนึ่งของครั้งนี้ไปครองแล้ว เพียงแต่นับย้อนขึ้นมานะ!”

เฉินเป่ยที่อยู่ตรงโต๊ะกรรมการ มองจางเป่าเฉิงที่ก้มหน้าไว้ สีหน้าไม่ได้สั่นไหวเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด เพียงแต่มองอย่างสงบ เหมือนคาดการณ์ล่วงหน้าไว้นานแล้ว

“เมล็ดหยกระดับต่ำ หัวหน้าสมาคมจาง มีแค่นายจริงๆ ขยะแบบนี้ นายยังสามารถตัดออกมาได้ ฉันควรบอกว่านายโชคดีรึเปล่านะ หรือบอกว่านายนั่งตำแหน่งหัวหน้าสมาคมนานเกินไป คงลืมว่าการพนันเพชรพลอยต้องทำยังไง?” ผู้ตัดสินกานเล่นหินหยาบก้อนในมือนี้อยู่ กวาดตามองจางเป่าเฉิงแวบหนึ่ง พูดจาเยาะเย้ยถากถาง

จางเป่าเฉิงยืนอยู่ตรงนั้นในเวลานี้ ผู้ตัดสินกาน ผู้ตัดสินคนอื่นๆ และทุกคนทั่วงาน แต่ละคนแต่ละคำพูด กดอากาศลงมาจนหายใจไม่ออก เงยหน้าไม่ขึ้นเลย

“ถึงหินหยาบอีกสองก้อนจะมูลค่าไม่เลว แต่เพราะเมล็ดหยกระดับต่ำพวกนี้ นายได้ตกรอบแล้ว ฝันไปเถอะว่าจะได้เข้ารอบสี่คน” สีหน้าของผู้ตัดสินกานค่อยๆ ดูเย็นชา ก้มลงมองจางเป่าเฉิงแบบเมินเฉยจากบนลงล่าง

บนที่นั่งผู้ชม ผู้คนมากมายในใจสั่นอย่างแรง คำพูดของผู้ตัดสินกาน ทำให้ผู้คนมากมายแปลกใจอยู่บ้าง

หลีชิงเยียนบนที่นั่งผู้ชม พอได้ยินคำพูดประโยคนี้ ร่างกายอ่อนช้อยสั่นรุนแรง มองทางจางเป่าเฉิง เธอขมวดคิ้วแน่น

ตกรอบไปโดยตรง แม้กระทั่งผู้ตัดสินกานยังไม่จำเป็นต้องรอการจัดลำดับ ว่าตามลำดับการแข่งขันถึงค่อยปัดตกรอบ นี่เป็นความมั่นใจระดับไหนกัน ผู้ตัดสินกานถึงพูดอย่างทระนงองอาจ “ว่าตามประสบการณ์การรับหน้าที่ผู้ตัดสินหลายปีของฉัน เมล็ดหยกระดับต่ำ ต่อให้อีกสามก้อนมูลค่าสูงมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางกอบกู้ความพ่ายแพ้ของหินหยาบก้อนนี้ของนายได้”

“หัวหน้าสมาคมจาง นายเองถอนตัวไปเอง อาจจะยังมีศักดิ์ศรีอยู่บ้างนะ” ผู้ตัดสินกานเอ่ยปากเรียบนิ่ง “ไม่ต้องรอให้คะแนนของทุกคนออกมาหรอก ถ้านายถูกจัดลำดับเป็นฐานล่าง นั่นต่างหากถึงเป็นเรื่องอัปยศอดสูที่สุด”

ทันใดนั้นทั้งงานเงียบกริบ เงียบงันอย่างมาก คนดูนับไม่ถ้วนแทบหยุดหายใจกันไป มองทางจางเป่าเฉิงแบบไม่ได้นัดหมาย

จางเป่าเฉิงยอมถอนตัวออกไปเองจริงเหรอ ยึดตามประสบการณ์ของผู้ตัดสินกาน คนในวงการมากมายต่างเห็นด้วยอย่างมาก เมล็ดหยกระดับต่ำก้อนนี้ของจางเป่าเฉิงแทบจะไม่อาจทำให้เขาเข้าสู่รอบสี่คนได้เลย

เหมือนว่ามีเพียงการถอนตัวออกเอง ถึงสามารถเหลือศักดิ์ศรีน้อยนิดสุดท้ายไว้ให้ตนเองได้จริง

จางเป่าเฉิงกัดฟันกำหมัด สีหน้าเขาแดงขึ้น หน้าผากมีเหงื่อผุดขึ้นแถบหนึ่ง ในความเป็นจริง ในใจของเขาเวลานี้กำลังต่อสู้ด้วยความดุเดือดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ผ่านไปตั้งนาน จางเป่าเฉิงเองนึกวิธีแก้ไขอะไรไม่ได้ สุดท้ายได้เพียงหัวเราะอย่างขมขื่น บนหน้าที่ซีดเซียวปรากฏสีหน้าที่หมดหวังขึ้นมา

หรือว่า......ต้องก้มหน้ารับชะตากรรม ถอนตัวออกไปเองจริงเหรอ?

จางเป่าเฉิงรู้ดีมาก ผู้ตัดสินกานบีบให้เขาสละสิทธิ์แบบซ่อนเร้น ถ้าตนเองถอนตัวออกไปเอง ลบการจัดลำดับของตนเองออก ถึงตอนนั้นลำดับที่ปรากฏออกมา ถ้าตนเองเป็นฐานล่าง คงทำให้เกิดคำวิจารณ์ความวุ่นวายของสาธารณชนที่เยี่ยนจิงได้ง่ายมาก ถึงตอนนั้น ตำแหน่งหัวหน้าสมาคมของตนเองมีความเป็นไปได้มากว่าจะรักษาไว้ไม่อยู่

ตอนที่จางเป่าเฉิงตัดสินใจเรียบร้อย กำลังเตรียมตัวอยากตะโกนไปว่าตนเองจะถอนตัว ทันใดนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

“เดี๋ยวก่อน!”

เสียงแหบแห้งเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้ทุกคนมึนงงกันเพราะเหตุนี้

สายตาแต่ละคู่มองไปตามทิศทางของเสียงนั้นที่ลอยมา ผู้ตัดสินกานหันหน้า หลังมองทางเฉินเป่ย ชั่วขณะนั้นขมวดคิ้วขึ้น

ก่อนหน้านี้ตอนรอบแรก เจ้าหนุ่มแต่งชุดดำทำตัวลึกลับคนนี้ก็นำความวุ่นวายมาให้ตนเองไม่น้อย

ตอนนี้เขาอยากทำอะไรอีก?

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แล้ว จางเป่าเฉิงไม่คิดว่าผู้ตัดสินชุดดำท่านนี้จะลงมือ ยังมีประโยชน์อะไรได้อีก

“มีปัญหาอะไรเหรอ?” ผู้ตัดสินกานจ้องมองเฉินเป่ยอย่างเย็นชา

“ผมมีความเห็นต่างไปจากการตัดสินของคุณ” เฉินเป่ยเอ่ยปากทันที ชั่วขณะนั้นโต๊ะกรรมการและที่นั่งผู้ชมเกิดเสียงฮือฮาขึ้น

ก่อนหน้านี้ตอนรอบแรก ถ้าไม่ใช่เฉินเป่ยลุกยืนอย่างกล้าหาญ จางเป่าเฉิงคงไม่รอดมาถึงรอบสอง

และตอนนี้ เฉินเป่ยลุกออกมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว

บนที่นั่งผู้ชมต่างถกเถียงกัน คนดูแต่ละคนเกิดความสงสัยต่อเฉินเป่ยกันแล้ว

“จางเป่าเฉิงมาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้าโง่ชุดดำคนนี้ยังคิดช่วยเขาเก็บกวาด สมองเคยโดนประตูหนีบมารึไง?”

“ผลลัพธ์นี้ยังมีอะไรเห็นต่างได้อีก คนมีตาที่ไหนก็มองออกว่าเป็นเมล็ดหยกระดับต่ำ เห็นได้ชัดว่าเขาหาจุดที่จะกอบกู้คืนมาในตลาดไม่เจอแล้ว เกณฑ์ด้านเมล็ดหยกระดับต่ำสร้างความวุ่นวายแล้ว”