ตอนที่ 481
บทที่481 ตัดมังกรเจ็ดขั้น!
October 28, 2026
บทที่481 ตัดมังกรเจ็ดขั้น!
ลูกกระสุนเปลวไฟสี่ดวงนี้ พอจะสามารถแสดงให้เห็นถึงความสยองขวัญต่อฝีมือการยิงปืนของจิงได้
ซึ่งในเวลานี้เอง แสงดำในมือของเฉินเป่ยกวัดแกว่งโดยฉับพลัน แสงไฟเส้นหนึ่งแวบผ่านที่ว่างกลางอากาศฉับไว ตามมาด้วยเสียงกังวานติดต่อกันดังก้องขึ้นในที่ว่างกลางอากาศทันใด
เฉินเป่ยถือมีดหลงหยาไว้ในมือ ขวางไว้ด้านหน้า สกัดกั้นลูกกระสุนเปลวไฟสี่ดวงนั้นลงไว้ได้ทั้งหมด
ลูกกระสุนเปลวไฟแต่ละอันร่วงลงพื้น และในเวลานี้ มุมปากของจิงวาดรอยยิ้มเย็นยะเยือกขึ้น
นี่คือแผนการของเขาอย่างชัดแจ้ง
เฉินเป่ยเลือกที่จะขวางลูกกระสุนเปลวไฟลง อย่างนั้นดาบยาวของหู้คงฟันลงมาที่ศีรษะของเขา
และถ้าเฉินเป่ยเลือกที่จะหลบดาบยาวของหู้ ลูกกระสุนเปลวไฟนั้น ชั่วพริบตาเดียวคงปลิดชีวิตของเขาทิ้ง
ทางเลือกสองแบบ ไม่ว่าเฉินเป่ยเลือกแบบไหน ผลสุดท้ายคือตายทั้งนั้น
นี่คือแผนการที่เปิดเผยของจิง ทำให้เฉินเป่ยไม่มีทางหลบหนีได้ ได้แต่โดนบีบให้เลือกวิธีตายแบบใดแบบหนึ่ง
คาดไม่ถึงเฉินเป่ยเพิ่งจะดักลูกกระสุนเปลวไฟลง หู้ก็กุมดาบยาวไว้ในมือ กระโจนเข้ามาทางเฉินเป่ยแล้ว
“ราชาหลง! วันนี้คือวันตายของนาย!” หู้ยกมีดยาวขึ้น ฟันเข้ามาที่เฉินเป่ยจากด้านบนลงมาข้างล่าง
พอเฉินเป่ยกัดฟัน ตอนที่ตามองเห็นดาบยาวของหู้กำลังฟันหามาทางเขา เขาจึงหลบร่างกายไปด้านข้างทันที หลบดาบนี้ผ่านไป
ดาบยาวของหู้พลาดจากเฉินเป่ย ทันใดนั้นถลอกผ่านแขนของเฉินเป่ยไป เศษของเสื้อผ้าร่วงลงพรึบ เผยให้เห็นเนื้อที่มีเลือดสดไหลออกมา
“ซี๊ด...” เฉินเป่ยเกิดปฏิกิริยาที่คาดไม่ถึงขึ้นอย่างอดไม่ได้ ความเจ็บปวดที่รุนแรงแผ่ซ่าน ดาบยาวของหู้แหลมคมไร้ที่เปรียบ ฟันโดนเนื้อที่แขนของเฉินเป่ยแถบหนึ่งอย่างง่ายดาย
หู้มองเห็นเฉินเป่ยได้รับบาดเจ็บแล้ว จึงกลั้นเสียงหัวเราะฮาๆ ไม่อยู่ “นึกไม่ถึงว่าราชาหลงจะมีตอนที่ได้รับบาดเจ็บด้วย!”
ในเวลานี้เอง ดวงตาเฉินเป่ยเย็นชาฉับพลัน สีหน้าเผยความหนาวเหน็บออกมา ความหนาวเย็นนี้ พอที่จะแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายได้
หู้สีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง แวบหนึ่งก็คลายความระแวงลง ส่วนจิงแวบหนึ่งกลับขมวดคิ้วขึ้น เฉินเป่ยระเบิดแรงอาฆาตแค้นออกมา แม้แต่เขายังต้องหวาดผวา
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นไม่เล่นเป็นเพื่อนพวกนายแล้ว” เฉินเป่ยเอ่ยปากเสียงเย็นเฉียบ
“ฉันทำให้นายบาดเจ็บได้ ก็ทำให้นายตายได้เหมือนกัน” หู้จ้องเฉินเป่ยแบบเมินเฉย เสียงเผยความหมายอาฆาตที่ไร้ขอบเขต
คำพูดนี้ของหู้ยังไม่ทันจบ เฉินเป่ยก้าวเท้าออกมา พอเท้านั้นเหยียบลงพื้น คาดไม่ถึงจะทำให้ผิดพื้นซีเมนต์แตกร้าวอย่างบ้าคลั่ง โดยมีร่างกายเฉินเป่ยอยู่ตรงกลาง เกิดเป็นรอยร้าวรูปใยแมงมุม แกรกๆ แพร่กระจายไปรอบด้าน
พื้นผิวกำลังสั่นสะเทือน หู้ก้มหน้ากวาดตามองรอยร้าวที่พื้นแวบหนึ่ง ภายในใจอดสั่นไม่ได้
เฉินเป่ยก้าวมาทีหนึ่งจนสามารถทำให้เกิดภาพแบบนี้ได้ สรุปแล้วพลังของเขามีความสยดสยองแค่ไหน?
นี่คือพลังที่สยองขวัญระดับไหนกัน แม้แต่เป็นหู้ ยังเกรงว่าต้องใช้กำลังทั้งหมดที่มี ถึงจะสามารถทำได้แบบเดียวกัน
“ทางรอดชีวิตดีๆ มีไม่ไป ดันพุ่งเข้ามาหาที่ตาย...งั้นวันนี้ฉันจะทำให้นายสมหวังเอง!” แต่ละคำแต่ละประโยคของเฉินเป่ย ราวกับเสียงของAsuraอันหนาวเย็นดังก้องในอากาศ อากาศเหมือนถูกน้ำแข็งปกคลุมไว้ทั้งหมด
“นี่ต่างหากถึงเป็นราชาหลง” ทันใดนั้น จิงถอดเสื้อสูทบนตัวลง พับให้เรียบร้อยเสร็จ ดึงเสื้อเชิ้ตสีขาวบนตัว ก่อนจะเดินไปทางเฉินเป่ยทีละก้าว
สายตาที่จิงมองทางเฉินเป่ยเปลี่ยนไปเคร่งขรึมหนักหน่วงที่สุด...วินาทีนั้นที่เฉินเป่ยระเบิดความหมายอาฆาตออกมา จิงเหมือนกำลังเผชิญศึกใหญ่
เฉินเป่ยในเวลานี้ ถึงเป็นราชาหลงที่ทำให้ต่างประเทศสั่นสะเทือน และล้มล้างโลกชั่วร้ายคนนั้น
นี่ต่างต่างหากที่เป็นการมีตัวตนของคนคนนั้นที่จำเป็นให้เขากับหู้ต้องร่วมมือกันต่อสู้
“พวกนาย เข้ามาพร้อมกันเถอะ” เฉินเป่ยกวาดสายที่เย็นชาแวบหนึ่งไปยังจิงและหู้ทั้งสองคน ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก
หู้ทำเสียงฮึดฮัด ถึงแม้ภายนอกเขายังคงแสดงออกว่าไม่ได้เห็นเฉินเป่ยอยู่ในสายตา แต่ภายในใจเขาไม่กล้ากำเริบเสิบสานไปตั้งแต่แรกแล้ว
ลักษณะท่าทางที่เผด็จการโอหังบนตัวของเฉินเป่ยนั้น แม้แต่เขายังอดไม่อยู่ ต้องเคารพและหวาดกลัว
............
เวลานี้ ในห้องนอนที่ห้องพักแห่งหนึ่งในโรงแรม หลีชิงเยียนนั่งอยู่บนเตียง ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าซีดเซียวดูไม่ดี เธอที่ดื่มมากไป หลังจากนั้นถูกซูเหลยกรอกนำแก้วหนึ่งเพื่อให้ได้สติ จนกระทั่งตอนนี้ ใบหน้าของท่านประธานเทพธิดายังคงมีสีแดงก่ำยังไม่เลือนหายไประดับหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ามีอารมณ์อยู่
หลีชิงเยียนในเวลานี้ ถ้าถูกเฉินเป่ยมองเห็นเข้า คงยากจะควบคุมตนเองไว้โดยเด็ดขาด สาวงามที่พราวเสน่ห์แสดงอารมณ์ออกมาแบบไร้ขีดจำกัด จะให้เขาควบคุมสัตว์ป่าในใจตนเองอยู่ได้อย่างไรกัน
ส่วนจางเป่าเฉิงพวกเขาทั้งสองคนตัวสั่นระริกอยู่ที่มุมหนึ่ง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ทำให้พวกเขายากจะผ่อนคลายลงมา