บทที่537 มีดหลงหยาคืออะไร?

บทที่537 มีดหลงหยาคืออะไร?

หน้าประตูใหญ่คฤหาสน์ เฉินเป่ยก้าวเข้ามาในคฤหาสน์ทีละก้าว

ชั่วพริบตาเดียวในคฤหาสน์ก็มีลูกน้องของตระกูลหลีนับไม่ถ้วน เหล่าลูกน้องตระกูลหลีนับไม่ถ้วนพุ่งจู่โจมมาอย่างโหดเหี้ยม...พยายามขวางกั้นเฉินเป่ยไว้ แต่ภายใต้หน้ากาก เฉินเป่ยแปลงร่างเป็นปีศาจร้าย ใช้ทักษะหายวาร์ป ทุกที่ที่ผ่าน...ล้วนแล้วแต่ฆ่ากระหน่ำเลือดสดกระจาย

เขาเหยียบย่ำที่เลือดสดและร่างบาดเจ็บของศัตรูทีละก้าว ค่อยๆ บดขยี้ลงไป

วินาทีนี้ เขาราวกับย้อนไปยังสนามรบที่คล้ายนรกนั้น การสังหารที่ศพคนตายดุจภูเขา และทะเลเลือดท่วมท้นนั้น...หน้ากากดุร้ายน่ากลัวราวกับเป็นประจักษ์พยานของปีศาจร้าย ราชาหลงที่ฆ่านองเลือด...ในที่สุดก็ปรากฏตัวบนโลก

ฝีเท้าของเขาสงบมั่นคงที่สุด แต่ละก้าว...ล้วนเหมือนมีเจตนาอยากฆ่าที่สยองขวัญไร้ขีดจำกัด ร่างกายของลูกน้องตระกูลหลีนับไม่ถ้วนนอนลงไม่ขาดสาย...ไม่มีใคร...เป็นคู่ต่อสู้ได้ เขาคล้ายกับกำลังทะยานขึ้นท้องฟ้าร่ายรำ ทักษะวาร์ปตัว เหมือนอยู่ในสถานที่ไร้ผู้คน

ตระกูลหลีของเยี่ยนจิง...คฤหาสน์ที่อิทธิพลเหนือชั้นหลังนี้...อยู่ต่อหน้าเขา...เหมือนเป็นเพียงปราสาทที่ก่อจากทรายแห่งหนึ่ง...โจมตีทีเดียวก็พังแล้ว จากนั้นก้าวเข้ามาอย่างกำเริบเสิบสาน ไร้ผู้คนสู้ได้

“ซู่!” ทันใดนั้น ในอากาศมีเสียงอาวุธที่ดุเดือดพอๆ กันกรีดทำลายที่ว่างกลางอากาศ

ทวนสีเงินล่องลอยจู่โจมเข้ามาราวกับมังกรคำราม

ใต้หน้ากากราชาหลง ลูกตาของเฉินเป่ยแข็งทื่อทันใด ใช้ทักษะวาร์ปตัว ก่อนจะพุ่งโจมตีขึ้นมาเฉียบไว

“ชิ้ง——!” มีดหลงหยาแหวกทำลายอากาศอย่างรวดเร็ว...ระเบิดโจมตีรุนแรงด้วยกันกับทวนสีเงินที่หนาวเหน็บน่าสะพรึงกลัวอันนั้น อากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ทวนสีเงินเล่มนั้นค่อยๆ เผยตัวออกมากลางอากาศ—นั่นคือทวนสีเงินเรียบๆ เล่มหนึ่ง

ในมือชายหนุ่มรูปหล่อเย็นชาคนหนึ่งถือทวนสีเงินไว้ ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสายตาเย็นเฉียบ ล็อกเฉินเป่ยไม่ขยับ

“ตระกูลหยาง ลูกชายรอง หยางฉางคง!” ชายหนุ่มรายงานชื่อตนเอง จากนั้นยกทวนสีเงินชี้ไปยังเฉินเป่ยตรงๆ

ใต้หน้ากากราชาหลง ดวงตาของเฉินเป่ยแข็งเล็กน้อย

“ตระกูลหยาง? ตระกูลหยางอีกแล้ว...” เสียงของเฉินเป่ยเผยความหมายเย็นชาที่ล้ำลึก

“พันปีก่อน ตระกูลหยางของราชวงศ์ซ่งชื่อเสียงสั่นสะเทือนโลก มีคุณูปการอันยิ่งใหญ่จากโบราณมาถึงปัจจุบัน...เพียงแค่ฉันนึกไม่ถึงว่ารุ่นหลังของตระกูลหยางในตอนนี้...จะมาช่วยคนชั่วก่อกรรมทำเข็ญ แยกผิดชอบชั่วดีไม่ออก” เสียงของเฉินเป่ยเรียบๆ แต่มีพลังอย่างยิ่ง ราวกับดาบแหลม มีการเยาะเย้ยถึงที่สุด แทงเข้าในใจของหยางฉางคงอย่างรุนแรง

ลูกชายคนรองหยางฉางคงสีหน้าเย็นชา ตวาดใส่ “โอหัง! ชื่อเสียงตระกูลหยางของฉัน...ให้แกมาเหยียดหยามได้เหรอ?” ระหว่างที่พูด ทวนสีเงินทะลุผ่านท้องฟ้าไปโดยตรง แทงมาทางเฉินเป่ยโดยตรง

“ฉึก...!” ราชาหลงระเบิดโจมตี ปะทะกับทวนสีเงินรุนแรง ประกายไฟแตกกระจาย

ช่วงพริบตาเดียว...ก็มีมังกรยาวประกายแวบมาอีก ที่กลางอากาศจู่โจมหมุนวนออกมา สั่นสะเทือนบนท้องฟ้า

เฉินเป่ยโบกขยับมีดหลงหยาในมือจู่โจมรุนแรงแล้วต้านทานไว้

“ชิ้งๆๆ...!” มีหลงหยาโจมตี ปะทะรุนแรงกับทวนสีเงิน

ทั้งตัวเฉินเป่ยถูกพลังมหาศาลสั่นสะเทือนจนถอยหลังหลายสิบก้าวไปโดยตรง บนพื้นปรากฏรอยเท้าที่ยุบลงลึกแต่ละรอยออกมา

เห็นเพียงผู้ชายที่สีหน้าหนาวเย็นเคร่งขรึมคนหนึ่งยืนอยู่กลางคฤหาสน์ ในมือเขาถือทวนมักรดำขลับเล่มหนึ่ง แสงสีดำน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก คุมเชิงกันกับทวนสีเงินเล่มนั้นของหยางฉางคง ราวกับตั้งแนวรบ

“แกคือรุ่นหลังของตระกูลหยาง?” ใต้หน้ากากราชาหลง สายตาเฉินเป่ยหนาวเหน็บ จ้องผู้ชายมีทวนดำขลับคนนั้นอย่างสงบ

ทวนในมือของผู้ชายดูน่ากลัว ปลดปล่อยแรงอาฆาตแค้น

“ลูกชายใหญ่ หยางเย่นกั้ว!” เสียงของผู้ชายหนาวเย็นไร้ที่เปรียบ ดุจการสังหารสยองขวัญ

มุมปากของเฉินเป่ยยกเส้นรัศมีวงกลมที่ล้ำลึกขึ้น “น่าสนใจ...ทหารแห่งตระกูลหยาง...ลูกชายใหญ่ลูกชายรองมากันหมด...พวกแกอยากขวางฉันอย่างนั้นเหรอ?”

สายตาลูกชายใหญ่หยางเย่นกั้วหนาวเหน็บอย่างยิ่ง จ้องเฉินเป่ยตรงๆ เหมือนว่าอยากจะมองใบหน้านั้นของเขาภายใต้หน้ากากให้ทะลุปรุโปร่ง

“เห็นพวกฉันสองคนอยู่ที่นี่ แกยังจะมีทางรอดไปได้เหรอ?” เสียงหยางเย่นกั้วเย็นยะเยือกที่สุด สอบถามราวกับมีจิตสังหารจากนรกด้วย

ภายใต้หน้ากากราชาหลง สายตาของเฉินเป่ยสงบอย่างยิ่ง

“ไม่มีทางหนีรอด? พวกแกมีความสามารถนี้เหรอ?” เสียงเฉินเป่ยสงบไร้ที่เปรียบ...เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยที่เข้มข้น

บรรยากาศเงียบงันส่วนหนึ่ง สะกดด้วยเจตนาอยากฆ่า....

ชั่วขณะนั้น ลูกชายใหญ่ลูกชายรองพุ่งโจมตีเข้ามาอย่างรวดเร็ว จิตสังหารสยองขวัญท่วมท้น

“งั้นก็ตายซะ!” รูปร่างลูกชายใหญ่หยางเย่นกั้ววาร์ปหาย ทั้งตัวคนจู่โจมกระโดดขึ้นท้องฟ้า ทวนน่าสะพรึงกลัวเล่มนั้นกลายร่างเป็นมังกรยักษ์สะเทือนฟ้า แทงไปยังเฉินเป่ยตรงๆ

แววตาเฉินเป่ยแข็ง...ยกมีดหลงหยาขึ้นทันใด จากนั้นโบกมีดต่อสู้

ด้านหน้านั้น ภาพเงาคนคนหนึ่งพุ่งโจมตีเข้ามา ในมือลูกชายรองกุมทวนสีเงิน แหวกผ่านอากาศฉับไว สั่นสะเทือนเข้ามา

“วันนี้ต้องฟันหัวแกให้ได้!” เสียงลูกชายรองหยางฉางคงหนาวเหน็บเหี้ยมโหด ทวนประกายวาววับ