บทที่ 15

กู้เฉิงหลินรู้สึกว่าวันนี้เขาเสียหน้าไปหมดแล้ว เรื่องนี้ถ้าไม่ทำให้ชัดเจน คนอื่น ๆ คงจะคิดว่าคนตระกูลกู้ทั้งหมดเป็นคนไม่ดี กู้เฉิงหลินชี้ไปที่ลูกชายของเขาแล้วพูดว่า "เจ้าพูดมา"

กู้ชิงฝูสีหน้าเหยเก วันนี้เขาเสียหน้ามาก เขาได้บอกชิงหมิงไปนานแล้วว่า ให้เขาดูแลภรรยาดี ๆ ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ช่างสร้างความอับอายแก่บรรพบุรุษตระกูลกู้จริง ๆ

กู้ชิงฝูพูดกับชายชราหลิว "หมอเทวดาหลิว ตอนนี้พ่อข้ามาแล้ว เรื่องนี้ไม่ว่าใครเป็นคนผิด ก็จะต้องตัดสินใจแทนพวกเขาอย่างแน่นอน"

ชายชราหลิวส่ายหัวแล้วพูดว่า "ใครจะรู้ว่าพวกเจ้าจะบอกความจริงหรือไม่ วันนี้ข้าจะฟังอยู่ที่นี่ จะรอดูว่าพวกเจ้าจะตัดสินใจแทนนังหนูหลิงหลงหรือไม่!"

เดิมที กู้ชิงฝูต้องการให้ชายชราหลิวหลบไป ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไม่ไว้หน้าเขา จึงทำได้แค่ยิ้มแล้วบอกกู้เฉิงหลินเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้

ชายชราหลิวฟังสิ่งที่เขาพูดก็พอใจ ไม่มีอคติต่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ก็ปลื้มใจ เพียงแต่ความเป็นธรรมนี้สายเกินไป หากก่อนหน้านี้พวกเขาสนใจมากกว่านี้ ไม่ใช่แสดงออกว่าเรื่องไม่เกี่ยวกับตัวเอง เรื่องมันก็คงไม่กลายเป็นเหมือนเช่นตอนนี้

เมื่อกู้เฉิงหลินฟังเรื่องราวแล้ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง เขาลุกขึ้นยืนและตี กู้ชิงหมิงสองสามครั้งด้วยไม้เท้าและพูดว่า "ชิงหมิงเจ้าดูสิ่งที่เหล่านี้ที่เจ้าทำสิ! ไม่ว่ายังไงฉางหย่วนก็เป็นลูกชายคนโตของเจ้า นี่เจ้ายอมให้ภรรยาของเจ้ารังแกพวกเขาหรือ? นี่เจ้าเป็นพ่อที่ไร้ประโยชน์หรือยังไง?"