บทที่ 17

"ปลดข้า? กู้หลิงหลง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาบอกให้ปลดข้า เจ้านี่มันสารเลว" นางช่ายโกรธมากจนตาถลึง หากไม่มีคนขวางไว้ก็จะทะเลาะกับนาง

กู้หลิงหลงหัวเราะเยาะและพูดว่า"กฎเจ็ดข้อ พูดมากเกินไป ลักขโมย เหตุใดถึงปลดไม่ได้? หากเจ้าไม่ได้ยุยงให้เกิดความขัดแย้ง พ่อและปู่ของข้าจะแยกจากกันได้อย่างไร หากเจ้าไม่ได้สายตาสั้น บีบบังคับพ่อแม่ข้าจนตาย ทำลายครอบครัวของข้า ข้าจะเป็นเด็กกำพร้าได้อย่างไร? ต่อให้ปลดเจ้าแต่ก็สมเหตุสมผล!"

"ข้าเป็นคุณย่าของเจ้า! เจ้ากล้าปลดข้าหรือ!"

กู้หลิงหลงหัวเราะเยาะและพูดว่า "ย่าของข้าคือบุตรสาวตระกูลเหวิน ไม่ใช่เจ้านางช่าย เจ้าแค่เติมเต็มบ้าน พูดถึงเรื่องนี้ต่อหน้าภรรยาหลวงยังต้องทำความเคารพ ยังจะกล้าพูดว่าเป็นย่าของข้า?"

ต้องขอบคุณการอ่านนิยายสองสามเล่มในเวลาว่างชาติที่แล้ว ทำให้กู้หลิงหลงรู้ความรู้ทั่วไปอยู่บ้าง ครั้งนี้หยิบออกมาด่าคนได้มีความสุขทีเดียวแหละ

กู้เฉิงหลินตะโกน "ชิงหมิง ยังไม่ดึงภรรยาเจ้าขึ้นมา เรื่องนี้ให้มันจบแค่นี้เถอะ เอาที่ดินของฉางหย่วนคืนให้หลิงหลง"

"ลุงสอง…" นางช่ายตะโกนอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ลุงสองพูด

กู้เฉิงหลินพูดด้วยความโกรธว่า "ทำไม คำพูดของข้าก็ไม่ฟังแล้ว? ถ้ากล้าพูดมากอีก ข้าจะให้ชิงหมิงปลดเจ้า!"

หลังจากพูดอย่างนั้นก็โบกมือแล้วค้ำไม้เท้าเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

กู้หลิงหลงเลิกคิ้วแล้วพูดว่า "เอาโฉนดบ้านของข้ามา!"

ผู้คนรอบตัวเขาชี้และพูดอะไรบางอย่าง กู้ชิงหมิงเพิ่งรู้สึกว่าไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตของเขาจะอับอายขายหน้าขนาดนี้ เขาสะบัดมือเดินกลับห้องไปด้วยความโกรธ

นางช่ายเมื่อเห็นว่าสถานการณ์จบลง ก็โกรธมากจนล้มตัวลงนอนกับพื้นและหลับตาโดยไม่พูดอะไร กู้หลิงหลงหัวเราะเยาะ "เจ้ากำลังตายใช่ไหม? ถ้าเจ้าไม่คืนโฉนดที่ดินบ้านข้ามา เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะเผาบ้านของเจ้าด้วย?"

กู้หลิงหลงเห็นว่านางไม่ฟัง ก็ยิ้มเยาะและวิ่งตรงเข้าไปในครัวของตระกูลกู้ นางหมิ่นกรีดร้องด้วยความตกใจ นางช่ายก็รีบลุกขึ้นจากพื้น นังสารเลวนี่ กลับมาก็มีพลังขนาดนี้!

"ให้เจ้าก็ให้เจ้า คิดว่าพื้นที่เพาะปลูกเล็กของเจ้ามีค่าหรือ?"

กู้หลิงหลงหันไปมองนาง "มันไม่มีค่าแต่เจ้ายังถือมันเป็นสมบัติในมืออยู่เหรอ? นางช่าย เจ้าอายุปูนนี้แล้ว ถ้าปู่ของข้าปลดเจ้าจริง ๆ ก็ไม่รู้ว่าคนในครอบครัวเจ้ายังจะยอมรับเจ้าอยู่ไหม!"

"เจ้ากล้าขู่ข้าเหรอ?"

กู้หลิงตัดผมแล้ว "ข้าแค่พูดถึงเรื่องนี้ ทำไมถึงกลายเป็นขู่เจ้า? เจ้าไม่ใช่ภรรยาคนแรก แล้วก็ไม่เคยรับใช้บรรพบุรุษทั้งสอง ทำไมถึงปลดเจ้าไม่ได้? นางเหวินย่าของข้าไม่ว่าอย่างไรก็ปรนนิบัติผู้เฒ่าจนตาย ทั้งชีวิตจะเป็นสะใภ้ของตระกูลกู้ตลอดไป ต่อให้ตายแล้วป้ายชื่อของนางก็จะวางอยู่หน้าเจ้า!"

นางช่ายคืนโฉนดที่ดินให้นางอย่างไม่เต็มใจ หลังจากวุ่นวายเช่นนี้ สุดท้ายนางก็ไม่ได้อะไร แต่กลับประสบปัญหา!