บทที่ 9

ได้รับค่ารักษาสิบตำลึงแล้ว ชายชราหลิวก็เบะปาก คนที่บ้าอำนาจกดขี่ชาวบ้านอย่างหัวหน้าหมู่บ้านหม่า เจ้าก็มีวันนี้สินะ!

ขณะที่ชายชราหลิวกำลังดูอาการสามีของนาง นางเฝิงก็รีบดึงลูกชายคนโตของนางหม่าฉางกุ้ยมาอีกทาง แล้วพูดว่า "เหตุใดถึงรับปากจะให้เงินสิบตำลึง"

หม่าฉางกุ้ยเหลือบมองแม่ของเขาแล้วบ่นเล็กน้อย "เขาเป็นหมอเพียงคนเดียวในหมู่บ้านแถบนี้ ท่านพ่อเป๋นเช่นนี้ จะไม่ให้เขามาดูอาการหรือ"

นางเฝิงพูดอย่างเคียดแค้นว่า "ทั้งหมดเป็นความผิดของกู้หลิงหลง นางรอดชีวิตมาได้ ดูเหมือนว่าต้องคุยกับตระกูลกู้ว่าจะฆ่านางตัวซวยนี่ยังไง แล้วค่อยหลุมศพพ่อแม่ของนางมาเฆี่ยนระบายความแค้น"

หม่าฉางกุ้ยมองไปที่แม่ของเขาแล้วบ่นในใจว่าหากไม่ใช่เพราแม่ของเขาโลภมาก รับสินบนตระกูลกู้ขับไล่กู้หลิงหลง กู้หลิงหลงก็คงจะไม่มาแก้แค้นที่ท่านพ่อ!

ชายชราหลิววัดชีพจรของเขา หลังจากการตรวจ เขาก็ขมวดคิ้วแล้วเขียนใบสั่งยา หม่าลู่ รีบถามอย่างรวดเร็ว"หมอเทวดา โรคของข้า..."

“ไม่เป็นไร แค่อาการบาดภายนอก เพียงแต่ดูน่ากลัวเท่านั้น รักษาไปสักระยะก็ไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ว่าหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกในครั้งหน้า ต่อให้จ่ายสิบตำลึงข้าก็ไม่มาแล้ว!”

หม่าลู่โกรธมากจนหายใจไม่ออก เบิกตากว้างมองเขา กัดฟันแล้วพูดว่า "จะไม่มีครั้งที่สองแล้ว!"

ชายชราหลิวพูดขณะถือกล่องยา "ใครจะรู้ล่ะ"

ผู้คนรอบ ๆ เริ่มกระซิบกระซาบ ได้ยินมาว่าบุตรสาวสกุลกู้ตอนนี้มีความสามารถ ตอนนี้กลับมาแล้ว จะต้องไม่ยอมแพ้แน่นอน!

ชายชราหลิวเขียนใบสั่งยา ถือกล่องยาแล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามีคนไล่ตามเขาอยู่ข้างหลังอย่างนั้น

เมื่อกลับถึงบ้าน ชายชราหลิวตะโกนเรียกหาหลิงหลง แต่ไม่มีใครขานรับ