บทที่ 178 เผยความลับ

บทที่ 178 เผยความลับ

บรรยากาศภายในห้องพิเศษเงียบสงบ ดูเหมือนฟางหรงเทียนจะคาดไม่ถึงว่าเผยลี่เชินจะพูดถึงเรื่องเขาหมิงเย่ จากนั้นไม่นานเขาก็โต้กลับบ้าง

เขาเยาะเย้ยจ้องมองเผยลี่เชินไม่มีความขลาดกลัวเลยแม้แต่น้อย “ลี่เชิน บางเรื่องหากไม่มีหลักฐานก็ไม่ควรพูดขึ้นมาลอยๆ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ซึ่งอยู่ข้างๆ เห็นเหตุการณ์น่าตื่นเต้นจึงขมวดคิ้ว

ตอนแรกเผยลี่เชินร่วมมือกับเผยอี้เพื่อเปิดโปงฟางหรงเทียนจิ้งจอกเฒ่า จึงให้เผยอี้ไปหาหลักฐานเรื่องที่เขาหมิงเย่ แต่ถึงตอนนี้เขายังไม่กลับมา

เธอก้มศีรษะเห็นโทรศัพท์มือถือในมือขวาของเธอ และยื่นตรงไปที่ฟางหรงเทียน

เมื่อเธอเงยหน้าก็ได้ยินเสียงเผยลี่เชินที่อยู่ข้างๆ เธอ

เขาพูดด้วยเสียงปกติธรรมดา “เมื่อสักครู่ผมยังไม่ได้อธิบายให้ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นบนเขาหมิงเย่ หากเป็นคนทั่วไปก็คงถามว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น แต่ลุงหรงเทียนดูเหมือนลุงจะเข้าใจชัดเจนในสิ่งที่ผมพูด จริงไหม?”

ฟางหรงเทียนเผยความลับโดยไม่รู้ตัว วันนี้แม้ไม่มีหลักฐานยืนยันแต่จากคำพูดเมื่อสักครู่ของเขา เขาก็คือคนที่น่าสงสัยที่สุด

ดวงตาฟางหรงเทียนดูหวั่นไหว แต่ท่าทางยังคงแข็งกร้าว ไม่ยอมรับ “ลุงไม่มีเวลามานั่งเล่นปริศนาคำทายด้วยนะ เธอต้องการใส่ความจะพูดอย่างไรก็ได้ ลุงทำงานให้เผยซื่อมาสิบกว่าปี เธอกลัวลุงมาตั้งแต่เป็นคนนอก ดังนั้นคิดให้ลุงถอนตัวเพียงแค่บอกก็พอ”

พูดไปพูดมา เขาคือจอมวางแผนผู้อยู่เบื้องหลัง สามารถพูดให้ตัวเองเหมือนเป็นเหยื่อได้ ช่างเก่งกาจจริง

อานโหลวเงียบสงบกว่าปกติ นั่นหน้าซีดอยู่มุมห้อง สงบปากสงบคำ

เห็นฟางหรงเทียนไม่ยอมรับ เรื่องก็ยังไม่จบง่าย ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงใช้ไหวพริบโดยพิจารณาจากมุมมองอื่น

เธอกวาดตามองอานโหลว พูดเบาๆ “เลขาอาน คุณก็เห็นสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ลองคิดให้ดีๆ นะ ว่าควรทำอย่างไร ควรทำอย่างไร”

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อานโหลวเป็นเลขาทำงานอยู่กับฟางหรงเทียนมาหลายปี เรื่องต่างๆ ที่เขาทำ เธอย่อมรู้ดี ถ้าเธอเป็นพยานชี้ตัวคนผิดฟางหรงเทียน เรื่องปัญหาต่างๆ ก็คงจะง่ายขึ้น

อานโหลวลังเล เธอหายใจเข้าลึกๆ แสร้งทำเป็นสงบนิ่ง มองฟางหรงเทียนแล้วส่ายหัว “ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น.....”

คาดไม่ถึงว่านี่จะเป็นความจงรักภักดี....

ตอนนี้ฟางหรงเทียนหัวเราะออกมา “ลี่เชินในเมื่อคิดจะเล่นงานลุง ก็ไปหาหลักฐานที่น่าเชื่อถือ รวมถึงเรื่องเขาหมิงเย่ อย่าได้มาปักบำกันแบบนี้”

ทันใดนั้นมีเสียงดังมาจากประตูห้อง “ใครว่าไม่มีหลักฐาน” ดึงดูดความสนใจจากคนในห้อง ทุกคนมองไปรอบๆ ไป๋เสว่เอ๋อร์หันไปมอง เห็นเผยอี้ยืนอยู่ที่ประตู

เขาเดินเข้ามาพร้อมบอดี้การ์ดด้านหลัง ที่ทั้งดึงและฉุดชายผู้ซึ่งถูกมัดที่ข้อมือด้วยเชือกทั้งสองข้าง ชายคนนั้นผอมผิวดำ ดวงตาเล็กเท่าเม็ดถั่ว กวาดตามองทุกคนที่อยู่ในห้อง

เมื่อเขามองเห็นฟางหรงเทียน จากดวงตาที่หวาดกลัวกลายเป็นมีความหวัง เขาพูดขึ้น “ประธานฟาง! ประธานฟางคุณก็อยู่ที่นี่ ช่วยผมด้วย!”

เขาเรียกแบบนี้ ผลลัพธ์ทั้งหมดก็เห็นได้ชัดเจน

ฟางหรงเทียนไม่แม้แต่จะมอง ทำเหมือนไม่เคยเห็นหน้าชายคนนี้ แต่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย