ตอนที่ 104 ผู้หญิงซื่อบื้อ

ตอนที่ 104 ผู้หญิงซื่อบื้อ

ไป๋เสว่เอ๋อร์พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “นอกจากช่วงกินข้าวเที่ยว เวลาอื่นฉันก็ไม่ได้ไปทำงานที่ไหน”

เผยลี่เชินถามต่อ “วันนี้มีใครมาที่ออฟฟิศของเธอหรือเปล่า?”

“ก็มีคนแต่ละแผนกมาส่งงานเอกสาร แต่ก็แค่ววางเอกสารแล้วเดินกลับไป ไม่มีใครที่น่าสงสัย”

ตรงออฟฟิศของเธอก็ไม่มีกล้องวงจรปิด แถมยังมีคนจากแต่ละแผนกมาส่งงานเอกสารอีก ช่วงที่เธอมาหาฉัน ยังไม่ได้ตรวจสอบเลย

ถ้าหากมีคนตั้งใจทำจริง ก็วางแผนเตรียมการไว้ล่วงหน้าเพื่อไม่ให้เธอจับได้แน่นอน

เงียบไปสักพัก ทันใดนั้นเผยลี่เชินก็พูดอย่างเยือกเย็น “น่าจะเป็นคนในบริษัท และต้องรู้ด้วยว่าเธอช่วยอานโหรวแปลหนังสือสัญญา แต่จะทำไปเพื่ออะไรกัน?”

พอไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินแบบนี้ จิตใจเธอเริ่มสับสน

เผยลี่เชินพูดอีกสองสามประโยค น่าจะเป็นช่วงตอนที่เธอไปกินข้าวกลางวันจึงมีคนมาลบไฟล์เอกสารของเธอ ต้องเป็นคนในบริษัทแน่นอน แต่เขาจะไปเพื่ออะไร ทำแบบนี้จะได้ประโยชน์อะไร

ความคิดติดค้างอยู่ในใจ เวลาผ่านไปไม่มีความคืบหน้า ถึงตอนนี้โทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น ไป๋เสว่เอ๋อร์ตื่นเต้น แต่ก็รีบรับโทรศัพท์

เป็นอานโหรวโทรมาจริงๆ ด้วย “เลขาไป๋..หนังสือสัญญาเรียบร้อยหรือยัง? ตอนนี้ผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ฉันต้องเอาไปให้รองประธานฟางอีก....”

“เลขาอาน” เห็นได้ชัดว่าไป๋เสว่เอ๋อร์อารมณ์ไม่ปกติ คำพูดติดอยู่ลำคอ พูดอะไรไม่ออก เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นก็พบกับสายตาของเผยลี่เชินพอดี

ยิ่งประหม่าเธอก็ยิ่งรู้สึกอายมากขึ้น ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้อานโหรวเข้าใจว่าอย่างไรดี แต่สายตาของเผยลี่เชินต้องการเห็นตัวเธอเองแก้ไขปัญหา

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมพูดเบาๆ “เลขาอานคะ เมื่อสักครู่ฉันเพิ่งเห็นว่าเอกสารที่แปลใกล้เสร็จแล้วมันหายไปคะ”

น้ำเสียงของอานโหรวเปลี่ยนไป “หมายความว่าอย่างไร? ทำไมถึงหายไป ไม่มีไฟล์สำรองหรือ?”

“ตอนนี้กำลังหาในคอมพิวเตอร์อยู่คะ แต่หาไม่เจอ เลขาอาน รบกวนช่วยพูดกับรองประธานฟาง ขอเวลาให้ฉันสักหน่อย พรุ่งนี้เช้าฉันจะส่งให้คะ”

วันนี้หาเอกสารไม่เจอ แบบนี้ไม่ใช่วิธีการที่ถูกต้อง เธอต้องคิดหาวิธีแก้ไข วิธีเดียวคือคืนนี้เธอต้องทำงานล่วงเวลา โดยพิมพ์เอกสารใหม่ทั้งหมด แบบนี้จึงจะเป็นวิธีที่ง่ายกว่า พรุ่งนี้เช้าค่อยส่งเอกสาร

อานโหรวรู้สึกผิดหวัง “เลขาไป๋ ทำไมถึงปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ ฉันอุตส่าห์ไว้ใจคุณ....”

“ที่จริงฉันบอกกับรองประธานฟางว่าจะส่งเอกสารให้เขาบ่ายวันนี้ แต่ตอนนี้กลับมาเกิดเรื่องแบบนี้ คุณจะให้ฉันบอกกับรองประธานฟางว่าอย่างไร?”

เธอรู้สึกผิดอย่างมาก เธอจึงกล่าวว่า “ขอโทษคะ เลขาอาน เรื่องนี้ฉันผิดเองฉันควรอธิบายเรื่องนี้ให้รองประธานฟางทราบด้วยตัวเอง”

“ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันไปเอง”

เรื่องใบเสนอราคาครั้งที่แล้วก็ทำให้ฟางหรงเทียนโกรธมาก ถ้าวันนี้เขารู้เรื่องที่เธอทำเอกสารหายคงทำให้เขาโกรธมากขึ้นกว่าเดิม

ไป๋เสว่เอ๋อร์กัดริมฝีปาก ใจไม่เป็นสุข “เลขาอาน ฉันจะรีบพิมพ์เอกสารใหม่ พรุ่งนี้เช้าจะเอาไปส่งให้คะ”

สิ่งต้องห้ามที่สุดในที่ทำงานคือการช่วยเหลือระหว่างเพื่อนร่วมงาน ถ้าทำไม่ได้ก็ควรปฏิเสธไปซะ แต่ถ้ารับปากแล้วสุดท้ายทำไม่สำเร็จ ก็จะทำให้ทั้งสองฝ่ายผิดใจกันมองหน้ากันไม่ติด

หลังจากวางโทรศัพท์ไป๋เสว่เอ๋อร์มีจิตใจหนักแน่น นิ่งไม่พูดอะไรเป็นนานสองนาน

เรื่องนี้เป็นคนความตั้งใจจริงของเธอ ไม่เพียงแต่เธอจะลืมสำรองไฟล์ไว้ ตอนออกไปข้างนอกก็ไม่ได้ปิดคอมพิวเตอร์ซึ่งเท่ากับเปิดโอกาสให้คนภายนอกกลั่นแกล้งเธอได้

เป็นเวลานานพอสมควรจึงได้ยินเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังดังมากจากข้างกายเธอ “ไป๋เสว่เอ๋อร์ สิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้คือการแก้ไขความผิดพลาด ไม่ใช่มานั่งสงสารตัวเอง”

คำพูดของเผยลี่เชินเหมือนเสียงฟ้าผ่า ปลุกเธอตื่นในทันที เธอสูดลมหายใจ มองดูเผยลี่เชิน “ฉันรู้แล้ว จะรีบทำเดี๋ยวนี้คะ”

หลังจากที่เผยลี่เชินจากไป ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็รีบคัดลอกหนังสือสัญญาต้นฉบับจาก usb แล้วเริ่มแปลใหม่ เพราะในสัญญามีคำเฉพาะมากเกินไป อีกทั้งยังมีเงื่อนไขเกี่ยวกับราคา ดังนั้นเวลาแปลจึงทำให้สับสนได้ง่าย มีหลายคำที่ไป๋เสว่เอ๋อร์ต้องค้นหาใหม่

ถึงเวลาเลิกงานเธอพึ่งแปลได้สองสามหน้าเอง ดูท่าแล้ววันนี้เธอต้องทำงานล่วงเวลา