ตอนที่ 129 เสียงเคาะประตูอันแปลกประหลาด

ตอนที่ 129 เสียงเคาะประตูอันแปลกประหลาด

“พวกคุณโอเคกันไหม?” เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายดังขึ้นมา ไป๋เสว่เอ๋อสบายใจขึ้นมาไม่น้อย

หล่อนยังคงมีความตกใจอยู่ “พวกเราโอเคดีค่ะ แค่ไฟดับเอง”

“ฝั่งผมก็เช่นกัน กู้หลี่เหลียงกำลังติดต่อพนักงานโรงแรม ไฟคงจะมาเร็วๆนี้”

“โอเคค่ะ” ไป๋เสว่เอ๋อกำมือถือไว้แน่น ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พูดต่อ “เมื่อครู่มีคนมาเคาะประตู แต่พอพวกเราถามว่าใคร ก็ไม่มีใครตอบ”

เผยลี่เชินได้ยินเช่นนั้น เขาขมวดคิ้วขึ้นทันที “พวกคุณอย่าเพิ่งทำอะไรนะ ผมจะรีบไปตอนนี้”

เขาพูดพลาง รีบเดินมาอย่างรวดเร็ว กู้หลี่เหลียงที่กำลังโทรศัพท์ เมื่อเห็นเผยลี่เชินเดินออกไปข้างนอก เขาก็รีบดึงแขนห้ามไว้ทันที “เพื่อนเผยนายจะไหน? ตอนนี้ข้างนอกมืดไปหมด มองไม่เห็นอะไรสักอย่าง!”

“มีคนมาเคาะประตูห้องของไป๋เสว่เอ๋อ” เผยลี่เชินพูดประโยคนี้ทิ้งไว้ จากนั้นรีบเดินออกมาข้างนอกทันที

กู้หลี่เหลียงได้ยินเช่นนั้น ก็รีบเดินตามออกมาเช่นกัน

เมื่อเดินออกมาจากห้อง ไม่นานพวกเขาก็เดินมาถึงหน้าประตูห้องพวกหล่อน เผยลี่เชินใช้แสงแฟลชของมือถือส่องไปรอบๆ ไม่มีเงาของใคร เขาจึงรีบเคาะประตู “เปิดประตู”

ไป๋เสว่เอ๋อที่อยู่ด้านในได้ยินเสียงของเขา จึงรีบเปิดประตูออก คนตัวสูงใหญ่ที่อยู่ด้านนอกก้าวเข้ามา รีบยื่นมือมาจับข้อมือของหล่อนไว้แน่น

หล่อนลังเลอยู่สักพัก ยังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้น ก็ได้ยินเสียงของเผยลี่เชินพูดขึ้น “พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ไป๋เสว่เอ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง หล่อนกับลู่อี้หลิงยืนอยู่ที่ประตู บรรยากาศอันมืดมนตอนนั้น เผยลี่เชินจะแยกพวกหล่อนออกได้ยังไง?

เมื่อเห็นว่าพวกหล่อนไม่พูดอะไร เผยลี่เชินรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาทันที เขาถามขึ้นอีกครั้ง “ไป๋เสว่เอ๋อ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ไป๋เสว่เอ๋อรวบรวมสติขึ้นมา ส่ายหัวไปมา รีบตอบกลับ “ไม่เป็นอะไรค่ะ”

กู้หลี่เหลียงพูดแทรกทั้งสองขึ้น “เมื่อครู่มีคนมาเคาะประตูห้องพวกคุณงั้นเหรอ?”

ลู่อี้หลิงพยักหน้า “ใช่ค่ะ ถามเขาว่าเป็นใครก็ไม่ยอมตอบ”

ตอนนี้เอง “ติ๊ด” เสียงดังขึ้น ไฟสว่างขึ้นอีกครั้ง

พวกเขาถอนหายใจโล่งอก มีเพียงแค่เผยลี่เชินที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

กู้หลี่เหลียงมองไปที่ข้อความบนมือถือ “ทางโรงแรมบอกว่าเกิดจากสวิตช์ควบคุมไฟหลักตัดไป ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว”

“คงไม่ง่ายขนาดนั้น” เผยลี่เชินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่ง “จู่ๆไฟก็ดับ ทั้งยังมีคนมาเคาะประตูห้องของพวกหล่อน ถ้าพวกหล่อนเปิดประตูออกไป จะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครอาจคาดเดาได้”

คำพูดของเผยลี่เชิน ทำให้ทุกคนตกอยู่ในภวังค์แห่งความเงียบทันที

จริงอย่างที่เขาพูด จู่ๆก็ไฟดับที่โรงแรม มีคนมาเคาะประตูห้องพวกหล่อน เรื่องแบบนี้ทำไมถึงบังเอิญได้ขนาดนี้กันนัก

อาจจะเป็นเพราะมีคนคิดไม่ดีกับพวกหล่อน หรืออาจะเป็นเพราะมีคนตั้งใจจะแกล้งพวกหล่อน

เผยลี่เชินมองไปที่สีหน้าของเผยลี่เชินและลู่อี้หลิง เสียงฟังดูผ่อนคลายมากขึ้น “พวกคุณกลับไปนอนพักเถอะ อย่าลืมล็อกห้องให้เรียบร้อย โซ่ที่ล็อคด้านในก็คล้องล็อคให้เรียบร้อย ระมัดระวังกันด้วย มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นให้รีบติดต่อผมกับกู้หลี่เหลียงทันที พวกเราอยู่ห้องข้างๆนี่เอง”

“โอเคค่ะ” ไป๋เสว่เอ๋อพยักหน้า

หลังจากที่เผยลี่เชินและกู้หลี่เหลียงกลับออกไป ไป๋เสว่เอ๋อปิดไฟบนหัวเตียง นึกถึงเสียงเคาะประตูอันแปลกประหลาดเมื่อครู่ หล่อนพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ หล่อนจึงจะค่อยๆหลับไป

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น พวกเขารวมตัวกันที่ด้านล่างของโรงแรม หัวหน้าทีมที่ทางผู้จัดกิจกรรมเตรียมการไว้มาถึงกันเรียบร้อยแล้ว