ตอนที่ 239 มีส่วนเกี่ยวข้องว่าเจตนาทำร้าย

ตอนที่ 239 มีส่วนเกี่ยวข้องว่าเจตนาทำร้าย

ราวกับหยุดเวลาทั้งหมดไว้ ไป๋เสว่เอ๋อถูกตบหน้าอย่างแรงจนหันไปอีกด้าน ชะงักไปครู่หนึ่ง ความร้อนผ่าวแผดเผาขึ้นมาทันใด หูของหล่อนก็ยังอื้ออึงไปด้วย

“คนเลวชั้นต่ำ!” ถานปินโกรธแค้น “ทำไมเธอถึงโหดเหี้ยมขนาดนี้!”

“เธอคิดว่าเธอปีนไปถึงบนเตียงของเผยลี่เชินแล้วจะยังไง! ขายหน้าไหม! มาหาเรื่องเช่นเช่นของบ้านฉัน! ฉันจะบอกเธอไว้ให้ เรื่องวันนี้ พวกเราตระกูลถานและตระกูลเฝิงจะไม่ยอมให้เธอแน่นอน!”

คำพูดใส่ร้ายขู่เข็ญโกรธเคืองต่างๆนานาจู่โจมเข้าหาไป๋เสว่เอ๋อย่างจัง หล่อนฝืนทนกำใบหน้าที่โดนตบจนร้อนผ่าว

กล้ำกลืนน้ำตาที่แสนทุกข์ทรมานกลับเข้าไป

“คนเลว!” ถานปินตะโกนด่า หยิบมือถือกดโทรออก

สวี่เยว่หรูมองดูด้วยสายตาอันเย็นชาอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นไป๋เสว่เอ๋อถูกตบไปหนึ่งฉาก หล่อนแอบยิ้มมุมปากขึ้นมาทันที ปกปิดความสะใจในใจไว้

ไป๋เสว่เอ๋อหยิบมือถือขึ้นมา หาเบอร์ของเผยลี่เชิน ลังเลอยู่สักพัก สุดท้ายก็กดโทรออกไป

ทันใดนั้น มีฝ่ามืออันแสนใหญ่ยื่นเข้ามา แย่งมือถือในมือของไป๋เสว่เอ๋อออกไป “ยังอยากจะเรียกคนมาช่วยอีก! ฉันจะบอกเธอให้นะไป๋เสว่เอ๋อ! เธอห้ามไปไหนเด็ดขาด!” สีหน้าของถานปินโหดเหี้ยม

“ฉันไม่ได้คิดจะหนีไปไหน แต่คุณไม่มีสิทธิ์มายึดมือถือฉันไป!” ไป๋เสว่เอ๋อสูดหายใจเฮือกใหญ่ ยื่นมือออกไป บอกเป็นนัยว่าขอมือถือคืน

ถานปินได้ยินสิ่งที่หล่อนเอ่ยปากพูด รีบเขวี้ยงมือถือที่อยู่ในมือลงบนพื้นทันที

“เพล้ง” เสียงหน้าจอของมือถือแตกกระจาย

ไป๋เสว่เอ๋อขมวดคิ้วแน่น โน้มตัวลงไปเก็บ แต่หลังจากเปิดเครื่อง หน้าจอกลับขาวไปหมด ทั้งยังแตกจนมองอะไรไม่เห็นเลย...

หล่อนกำหมัดแน่น อดกลั้นความโกรธภายในใจไว้ ไม่รู้จะระบายออกมายังไง

ในตอนนี้หล่อนทำได้เพียงรอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยชีวิต

แต่ใครจะไปคาดคิด ยังผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง จู่ๆก็มีผู้ชายในชุดตำรวจเดินเข้ามาสองสามคน ตรงมาที่ถานปิน พวกเขาพูดคุยกันอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นถานปินก็หันหน้ามาชี้ไปที่ไป๋เสว่เอ๋อ

ไป๋เสว่เอ๋อหวาดกลัวอย่างมาก จากนั้น มีตำรวจสองคนเดินตรงเข้ามาหาหล่อน หล่อนเงียบพูดอะไรไม่ออก

“คุณคือไป๋เสว่เอ๋อ?”

ไป๋เสว่เอ๋อพยักหน้าลง

ตำรวจนายหนึ่งหยิบบัตรประจำตัวตำรวจออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แสดงตัวให้ไป๋เสว่เอ๋อทราบ “คุณมีส่วนเกี่ยวข้องในการเจตนาทำร้ายร้างกายผู้อื่น ขอเชิญไปกลับพวกเราครับ”

ไป่เสว่เอ๋อรีบตั้งสติบอกปัด “ฉันเปล่านะ...”

หล่อนไม่มีความคิดที่จะทำร้ายเฝิงเช่นตั้งแต่แรก อีกทั้งถูกถานปินตบหน้าหนึ่งฉากอย่างไม่มีสาเหตุ ตอนนี้เขากลับกล้าเรียกตำรวจมาจับหล่อน!

“ขอเชิญไปกับพวกเรา มีเรื่องอะไรสามารถไปพูดคุยสืบคดีที่สถานีตำรวจได้ครับ”

ตำรวจพูดพลาง รีบพาไป๋เสว่เอ๋อออกไป

ถานปินส่งสัญญาณบอกเป็นนัยให้ตำรวจ ชี้ไปที่สวี่เยว่หรูและเสี่ยวหลิว “พวกเขาเป็นพยานเหตุการณ์!”

ดูเหมือนสวี่เยว่หรูจะเตรียมตัวไว้แล้ว ไม่มีท่าทีประหลาดใจ เดินตามพวกเขาไป แสดงถึงความยินยอมไปให้ปากคำกับพวกเขา

ไป๋เสว่เอ๋อรีบพูดตอกกลับ “ฉันไม่ได้ทำร้ายเฝิงเช่นจริงๆ! หล่อนไม่หายใจ ฉันเพียงแค่ช่วนปั๊มหัวใจให้หล่อน!”

ถ้าวันนี้หล่อนถูกจับไปที่สถานีตำรวจจริงๆ แม้ว่าจะมีการสืบเรื่องจนปล่อยหล่อนออกมา แต่หลังจากนี้คงจะไม่มีคนตามรังควาญหล่อนไม่ปล่อยไปไหนง่ายๆแน่นอน! หล่อนเข้าใจดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะมีผลกระทบกับหล่อนมากขนาดไหน!

น้ำเสียงของตำรวจเด็ดขาดหนักแน่น “ขอโทษครับ วันนี้คุณต้องไปกับพวกเรา!”

ตำรวจนายหนึ่งยื่นมือออกมา จับมือของไป๋เสว่เอ๋อไว้ จากนั้นก้จับไหล่ผลักหล่อนให้เดินไป

“คุณปล่อยฉันนะ!” ไป๋เสว่เอ๋อดิ้นรน แต่กลับหนักมากกว่าเดิม หล่อนถูกเขาบีบมือแรงขึ้น

“ปล่อย! ใครบังอาจจับต้องหล่อน!”