ตอนที่ 249 แผนการของจินจิงจิง

ตอนที่ 249 แผนการของจินจิงจิง

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และไม่พูดอะไร จากนั้น เธอก็เดินออกไปจากห้อง ส่วนสวี่เยว่หรูก็รีบตามเธอออกไปในทันที

เมื่อเธอเดินมาถึงยังประตูห้องทำงานของตัวเอง เสียงของสวี่เยว่หรูก็ดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ “เลขาไป๋”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ชะงักไปครู่หนึ่ง เธอหันหลังกลับไปมองสวี่เยว่หรู พร้อมกับเอ่ยปากถามเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “มีอะไรคะ”

“ไม่มีอะไรหรอก” สวี่เยว่หรูยิ้มขึ้นที่มุมปาก ใบหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกชนะที่ปรากฏอยู่อย่างชัดเจน “ดิฉันแค่คาดไม่ถึงว่าคนที่รับผิดชอบมาคุยเรื่องการเจรจาหมายจะทำธุรกิจร่วมกันจะกล้าลงมือลงไม้เหมือนพวกอันธพาลข้างถนนแบบนี้ ฉันเตือนคุณด้วยความหวังดีนะคะ เวลาคุณจะไปไหนมาไหนตอนค่ำมืด คุณอาจจะเจอเรื่องไม่ดีเข้าก็ได้ ยังไงคุณก็ระวังตัวไว้หน่อยนะคะ”

เมื่อเธอพูดจบ เธอก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นการเตือนด้วยความหวังดีจากเธอ แต่ว่าทำไมฟังแล้วถึงได้รู้สึกแปลกๆ แบบนี้กันนะ

ทันใดนั้น หลังของไป๋เสว่เอ๋อร์จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก มีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้เกิดขึ้นภายในใจของเธอ

พักนี้ พฤติกรรมของสวี่เยว่หรูยิ่งแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนหน้านี้สวี่เยว่หรูมักจะต่อต้านเธออย่างเห็นได้ชัด แต่ว่าพักหลังมานี้นั้น ดูเหมือนว่าสวี่เยว่หรูจะดูเงียบไปไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรมากนัก แต่นั่นกลับทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย

เมื่อกลับมาถึงยังห้องทำงาน ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็มีเวลาว่างสักพักหนึ่งพอที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเจียงหวั่นหวั่นส่งข้อความทางวีแชตมาหาเธอจำนวนหนึ่ง เธอจึงรีบกดเปิดดูในทันที

“เสว่เอ๋อร์! หนังที่เพิ่งเข้าวันนี้เธออยากดูมากไม่ใช่เหรอ ฉันซื้อตั๋วให้เธอเรียบร้อยแล้วนะ เย็นนี้ไปดูด้วยกันดีไหม”

“พอเลิกงานปุ๊บ พวกเราก็ไปกินหม้อไฟกันก่อน จากนั้นก็ค่อยไปดูหนังกัน! แบบนี้เธอว่าดีไหม”

“......”

ขณะที่เธอกำลังอ่านข้อความที่เจียงหวั่นหวั่นส่งมาให้เธออยู่นั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ยิ้มขึ้นมาที่มุมปากโดยไม่ได้ตั้งใจ หมอกควันที่เคยปกคลุมหัวใจของเธอก็ค่อยๆ จางหายไปเป็นจำนวนมากในทันที

ในเมื่อเจียงหวั่นหวั่นซื้อตั๋วหนังไว้เรียบร้อยแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์จะปฏิเสธเธออีกได้อย่างไรกัน

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยกมือขึ้นกดที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ พร้อมกับตอบข้อความกลับไปว่า “ตกลง เลิกงานแล้วรอฉันด้วยนะ”

ในไม่กี่อึดใจต่อมา เวลาเลิกงานก็มาถึง ไป๋เสว่เอ๋อร์จัดเรียงเอกสารเสร็จเรียบร้อย และเก็บข้าวของเตรียมตัวพร้อมที่จะออกจากที่ทำงาน เมื่อเธอนึกไปถึงเรื่องที่เธอคุยกับเผยลี่เชินในห้องทำงานวันนี้ ซึ่งพวกเขาทั้งสองคนยังคุยกันไม่เรียบร้อยดีนัก เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัวขึ้นมาในทันที

เมื่อเธอเดินออกจากห้องทำงาน ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เดินตรงไปที่ห้องทำงานข้างๆ ในทันที พร้อมกับเคาะประตูและเข้าไปยังด้านใน

เผยลี่เชินนั่งอยู่ที่บริเวณโต๊ะทำงานและกำลังพลิกเอกสารที่อยู่ในมือ เมื่อเขาได้ยินเสียง เขาก็เงยหน้าขึ้นมามอง และเมื่อเห็นว่าเป็นไป๋เสว่เอ๋อร์ เขาก็ลังเลครู่หนึ่งก่อนที่จะเอ่ยปากถามออกมาว่า “มีธุระอะไรเหรอครับ”

เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเย็นชาที่มากเกินพอดีจากชายหนุ่ม หลังจากไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินคำพูดของเขา เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาภายในหัวใจ

เธอสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ และตอบชายหนุ่มกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเช่นกัน “เดี๋ยวฉันกับเจียงหวั่นหวั่นจะไปดูหนังด้วยกัน ฉันอาจจะกลับช้าสักหน่อยค่ะ”

สายตาของเผยลี่เชินมีความรู้สึกลังเลอยู่เล็กน้อย แต่แล้วความรู้สึกนั้นก็หายไปในพริบตาต่อมา “อืม”

เมื่อเขาเอ่ยปากตอบรับ เขาก็พยักหน้า และพลิกเอกสารที่อยู่ในมือของเขาต่อไป

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของชายหนุ่ม ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาอย่างมากในทันที เธอขบริมฝีก และหันหลังเตรียมเดินออกไป

ขณะที่เธอกำลังจะปิดประตูนั้น เสียงของเผยลี่เชินก็ดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ “เสว่เอ๋อร์”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ชะงักไปครู่หนึ่ง ในแวบแรกเธอยังนึกด้วยซ้ำว่าเธอหูฝาดไป เธอค่อยๆ หันหลังกลับไปอย่างช้าๆ และมองดูเผยลี่เชินด้วยความประหลาดใจ “คะ”

เผยลี่เชินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ผมให้สัญญากับคุณได้ แต่คุณเองก็ต้องสัญญากับผมมาก่อนว่า คุณจะต้องดูแลรักษาตัวเองให้ปลอดภัย ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นล่ะก็ คุณจะต้องบอกผมในทันที”

สำหรับเรื่องราวที่เคยคุยกันนั้น สุดท้ายแล้ว เขาก็ยอมให้กับเธอ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบให้ไป๋เสว่เอ๋อร์อยู่เคียงข้างกายของเขา เพียงแต่ว่าเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เขารู้สึกเป็นห่วงเธอมากกว่าเดิมเสียอีก

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของไป๋เสว่เอ๋อร์ เธอมองเผยลี่เชินและพยักหน้าให้กับเขา พร้อมกับพูดเบาๆ ว่า “ฉันให้สัญญาค่ะ!”