ตอนที่ 256 มาคุยกันเรื่องงานแต่งงาน

ตอนที่ 256 มาคุยกันเรื่องงานแต่งงาน

เผยอี้กำหมัดของเขาเอาไว้แน่น เผยให้เห็นเส้นเลือดสีน้ำเงินเขียวที่ผุดขึ้นบริเวณปลายแขนของเขาอย่างเห็นได้ชัด “จินจิงจิง ผมจะเตือนคุณเอาไว้นะ ถึงแม้ว่าผมกับคุณจะแต่งงานกันแล้ว แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาควบคุมชีวิตของผมได้!”

จินจิงจิงนอนม้วนตัวกองอยู่ที่พื้น เธอสะอื้นร้องฮืออย่างรุนแรง และน้ำตาของเธอไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณไม่ต้องเข้ามาสอดเรื่องของผม! ถ้าเกิดคุณคิดจะไปก่อความวุ่นวายที่บริษัทล่ะก็ พวกเราได้เห็นดีกันแน่!”

ทันทีที่เขาลั่นวาจาออกไป เผยอี้ก็หันหลังและเดินจากไปโดยไม่หยุดคิดเลยแม้แต่สักวินาทีเดียว

เมื่อเสียงฝีเท้าของชายหนุ่มค่อยๆ ลับหายไป ความโศกเศร้าของจินจิงจิงก็เปลี่ยนไปเป็นความเกลียดชัง เธอกำหมัดเอาไว้แน่น ขณะที่เธอคิดจะลุกขึ้นยืน เธอก็รู้สึกได้ถึงความปวดแสบที่บริเวณน่องขา เมื่อก้มลงมองดู เธอจึงเห็นว่าน่องขาของเธอนั้นเป็นแผลถลอกเสียแล้ว

เมื่อสายตาของเธอกวาดขึ้นมาถึงยังบริเวณหน้าท้อง เธอก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้น ความคิดบางอย่างก็แล่นเข้ามาภายในศีรษะของเธอทันที

ภายใน 5 วินาทีต่อมา ดวงตาของเธอก็ดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย และเธอก็ตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่างในทันที

นี่ถือเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมสำหรับตัวเธออย่างมาก ไม่เพียงแต่เธอจะสามารถปิดบังเผยอี้เรื่องที่เธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ได้แล้ว เธอยังได้รับรู้ถึงความอับอายของเขา และใช้มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนได้!

เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนเตียงขึ้นมา จากนั้นเธอก็กดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่งในทันที “สวัสดีค่ะ คุณหมอเฉาหรือเปล่าคะ”

ขณะที่เธอกำลังมองดูหนังสือการวางแผนงานของทีมวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่ต้องเขียนให้เสร็จ เมื่อรู้ตัวอีกทีก็เข้าใกล้เวลาเลิกงานเสียแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงรีบเร่งทำงานจนมือเป็นระวิง และหลังจากนั้นภายใน 20 นาที เธอก็เขียนหนังสือแผนงานทั้งหมดจนเสร็จเรียบร้อย

หลังจากพิมพ์หนังสือการวางแผนงานออกมาเรียบร้อย ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เตรียมเอกสารให้พร้อมที่จะขึ้นไปส่งยังชั้นบน แต่เมื่อเธอกำลังเดินเข้าไปยังประตูสำนักงานชั้นบน เธอก็กลับเห็นเผยลี่เชินผลักประตูเดินออกมาเสียแล้ว ท่าทีของเขานั้นดูกังวลและรีบร้อนเล็กน้อย

ไป๋เสว่เอ๋อร์รีบก้าวไปหยุดอยู่ที่ข้างหน้าชายหนุ่มในทันที พร้อมกับเอ่ยปากถามออกไปว่า “เป็นอะไรไปคะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”

เผยลี่เชินขมวดคิ้วแน่น และตอบกลับมาด้วยเสียงเข้มว่า “เมื่อกี้ แม่บ้านที่คฤหาสน์เก่าโทรศัพท์มาหาผม เธอบอกว่า จู่ๆ คุณพ่อก็เกิดความดันโลหิตสูงเฉียบพลัน และเป็นลมไปแล้ว ตอนนี้ผมเลยจะรีบกลับไปดูเขาอยู่”

“เป็นไปได้ยังไงกันคะ” ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็รู้สึกกังวลขึ้นมาด้วยอีกคน “ให้ฉันกลับไปพร้อมกับคุณด้วยนะคะ”

เผยลี่เชินไม่ได้ปฏิเสธหญิงสาว เขาคว้าโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรเรียกเจิงหง “เตรียมรถทันที แล้วรอฉันอยู่ที่ด้านล่าง”

ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงรีบนำหนังสือแผนงานกลับไปวางไว้ในห้องทำงาน จากนั้น เธอก็รีบออกจากบริษัทไปกับเผยลี่เชินในทันที

ระหว่างทางที่รถเร่งเครื่องและแล่นไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงยังประตูรั้วของคฤหาสน์เก่า

คนรับใช้กำลังยืนรอพวกเขาอยู่ที่ประตู ทันทีที่เธอเห็นเผยลี่เชินและไป๋เสว่เอ๋อร์ เธอก็รีบเดินไปต้อนรับพวกเขาในทันที “คุณหนู ในที่สุดคุณหนูก็กลับมาแล้ว คุณท่านเพิ่งจะฟื้นค่ะ คุณหนูรีบไปดูคุณท่านเถอะค่ะ!”

เผยลี่เชินขมวดคิ้วแน่น และรีบพาไป๋เสว่เอ๋อร์ขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสองในทันที เมื่อพวกเขาผลักประตูเข้าไป เขาก็เห็นคุณพ่อเผยนอนเอนหลังอยู่บนเตียง และมีหมอคนนึ่งนั่งอยู่ที่ข้างเตียง

เผยลี่เชินรีบเดินเข้าไปหาคุณพ่อในทันที และเอ่ยปากถามออกไปว่า “คุณหมอจ้าว พ่อเป็นอย่างไรบ้างครับ อาการของท่านร้ายแรงมากไหมครับ”

คุณหมอจ้าวตอบชายหนุ่มกลับไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า “อาการโกรธจัดในชั่วขณะหนึ่งคือสาเหตุหลักที่ทำให้คุณพ่อของคุณเป็นลมไปครับ ตอนนี้ท่านไม่เป็นอะไรมากแล้ว แต่ว่าช่วงนี้ไม่ควรทำให้ท่านรู้สึกโกรธขึ้นมา ต้องให้ท่านรู้จักอดกลั้นและปรับอารมณ์ของท่านครับ”

เมื่อได้ยินคุณหมอพูดแบบนี้แล้ว เผยลี่เชินก็ถอนหายใจอย่างเงียบๆ เขาเดินไปที่ด้านข้างของเตียง “พ่อ พ่อเป็นอย่างไรบ้างครับ”

คุณพ่อเผยพยักหน้าเบาๆ แต่ใบหน้าของท่านยังคงดูอ่อนแรงเหนื่อยล้าเหมือนเดิม ท่านถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ฉันไม่เป็นไร แกไม่ต้องกังวลไปหรอก”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยืนนิ่งทำตัวเงียบๆ อยู่ที่ด้านข้าง

เธอเพิ่งจะรู้เรื่องบางอย่างระหว่างทางที่พวกเขากำลังเดินทางมาที่นี่ เผยอี้ลงไม้ลงมือกับจินจิงจิงอย่างรุนแรง และนั่นทำให้เธอต้องแท้งลูกไป

แต่ทว่าภายในหัวใจของเธอนั้นรู้ดีว่า จินจิงจิงนั้นไม่ได้ตั้งครรภ์จริง แล้วเธอจะแท้งลูกได้อย่างไรกันล่ะ นี่ก็เป็นเพียงแค่วาทศิลป์จอมปลอมที่คอยหลอกลวงคนอื่นของเธอก็เท่านั้น มันไม่มีอะไรมากเกินไปกว่าการปั้นน้ำเป็นตัวเพื่อเอาตัวรอดเลย แต่เธอกลับคาดไม่ถึงว่ามันจะทำให้คุณพ่อเผยต้องมาทุกข์ใจมากขนาดนี้