ตอนที่ 276 ไม่ต้อนรับผมมา

ตอนที่ 276 ไม่ต้อนรับผมมา

ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของจินจิงจิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เดิมทีเธอยังคิดว่าจะสามารถให้เย่หรงชิวช่วยพูดโน้มน้าวเผยอี้ได้ คิดไม่ถึงว่าตัวเธอเองก็ยังติดต่อได้ไม่สำเร็จ

เย่หรงชิวถอนหายใจออกมา “เฮ้อ ฉันก็มาหาเขาเหมือนกัน คิดไม่ถึงว่าเจ้าเด็กเวรนี่！แม้แต่เงาก็ยังไม่เห็น！”

“คุณแม่...มาหาเผยอี้ มีธุระอะไรหรอคะ?” จินจิงจิงเอ่ยปากถามขึ้นอย่างลองหยั่งเชิง

ถูกเธอถามเช่นนี้ สีหน้าของเย่หรงชิวก็อึมครึมขึ้นมาในทันที ดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะตอบนัก แต่หลังจากที่พิจารณาดูแล้ว ก็ยังคงเอ่ยปากพูดออกมาว่า “จิงจิงอา เธอน่ะไม่รู้ว่า ช่วงนี้เหล่าคุณหญิงคุณนายทั้งหลายที่ชอบอยู่ด้วยกันกับฉัน พูดซุบซิบนินทาฉันไปทั่ว อะไรจริงหรือไม่จริงก็ใส่มาลงที่ฉันหมด ฉันเดาว่ามีคนจงใจชักใยอยู่เบื้องหลัง นี่ก็ อยากจะมาหาเผยอี้สืบข่าวดูสักหน่อย คิดไม่ถึงว่าเขาก็ไม่อยู่เหมือนกัน”

จินจิงจิงได้ฟังเธอพูดเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้น ลูกไม้แบบนี้ เธอราวกับจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

ช่วงก่อนหน้านี้ด้านมืดของเธอถูกเปิดโปงขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้บริษัทและผลิตภัณฑ์จำนวนไม่น้อยต่างก็ยกเลิกสัญญากับเธอกันหมด จนสุดท้ายยังทำให้เผยอี้โกรธ ทะเลาะกันจนไม่มีความสุข เธอตั้งใจส่งคนไปสืบโดยเฉพาะแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หาพบอะไรออกมา

หรือว่า คนที่เปิงเผยข้อมูลเหล่านี้คือคนๆเดียวกัน?

จินจิงจิงความคิดหมุนวน เพียงครู่เดียวก็ล็อคตัวฝ่ายตรงข้ามที่น่าสงสัยเอาไว้ได้ เธอค่อนข้างที่จะตื่นเต้นเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยื่นออกไปคว้ามือของเย่หรงชิวเอาไว้ในทันที “คุณแม่คะ หนูดูเหมือนจะเดาออกแล้วว่าใครเป็นคนทำ！”

พอเย่หรงชิวได้ฟัง ก็พลอยตื่นเต้นตามขึ้นมาด้วย รีบเอ่ยถามออกมาในทันทีว่า “เธอรู้ว่าเป็นใคร?”

“ช่วงก่อนหน้านี้ด้านมืดข่าวซุบซิบที่เกี่ยวข้องกับเรื่องชู้สาวต่างๆของหนูถูกเปิดเผยอย่างโกลาหลไปทั่ว หนูยังให้คนไปสืบหามาโดยเฉพาะแล้ว ก็ยังหาอะไรไม่พบ นี่แค่เท่าไรเอง เรื่องบางส่วนของคุณแม่ก็ถูกแฉตามมาติดๆ ส่วนนี้เห็นได้ชัดว่าจงใจจะจัดการพวกเรา！” จินจิงจิงหันหน้าไปหาเธออย่างมีความหมายอื่นที่ลึกซึ้ง “คุณแม่ว่า นอกจากคนของตระกูลเผยผู้นั้นแล้ว ยังสามารถเป็นใครได้อีก?”

ทั้งสองคนสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งในทันที

พุ่งเป้ามาที่พวกเธอสองคนขนาดนี้ นอกจากเผยลี่เชินแล้วคาดว่าคงไม่มีใครเป็นที่สองอีก

สีหน้าของเย่หรงชิวเปลี่ยนไปในทันที เอ่ยอุทานออกมาอย่างประชดประชันว่า “เป็นลูกหมาป่าที่เลี้ยงไม่เชื่องจริงๆ！คิดถึงว่าปกติแล้วฉันก็ไม่เคยปฏิบัติต่อมันอย่างขาดความยุติธรรม คุณท่านเผยฉันก็ดูแลอย่างสุดความสามารถ ทำไมกลับดันไม่มีความดีแม้แต่น้อยในสายตาของมัน?”

จินจิงจิง ดูเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ได้ยิ้ม เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยันว่า “หากเขาสามารถเห็นคุณแม่อยู่ในสายตาก็แปลกแล้วล่ะค่ะ คุณแม่เป็นแม่ของเผยอี้ ก็พุ่งตรงไปที่ทรัพย์สินของครอบครัว เขาก็คงไม่คิดถึงความดีของคุณแม่หรอกค่ะ”

“เฮอะ！” นัยน์ตาของเย่หรงชิวส่องประกายความโหดร้ายออกมาเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็อย่ามาโทษว่าฉันไม่ออมมือ！ไม่ช้าก็เร็วซักวันฉันจะทำให้มันรู้ว่าขิงแก่ถึงจะมีรสเผ็ด！”

พอเห็นเย่หรงชิวโมโห จินจิงจิงก็รีบเติมน้ำมันลงบนกองไฟอยู่ข้างๆในทันที “นั่นสิคะ คุณแม่ อย่าให้มันมาดูถูกคุณแม่ได้！”

เย่หรงชิวได้สติกลับคืนมา หันหน้ากลับไปมองจินจิงจิงอีกครั้ง “แล้วนี่ทางนี้เกิดอะไรขึ้นอีกก? ทำไมเผยอี้สามวันแล้วยังไม่กลับบ้าน?”

บนใบหน้าของจินจิงจิงส่องสะท้อนความลำบากใจออกมาเล็กน้อย “คุณแม่ เรื่องที่หนูแกล้งท้องนั่น...เผยอี้เขารู้แล้วค่ะ”

เรื่องท้องหลอกๆนี้ เธอสารภาพต่อหน้าของเย่หรงชิวมาตั้งนานแล้ว ถึงอย่างไรก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ต่อให้เธอเสแสร้งไปมากกว่านี้ ก็ปิดบังสายตาอันแหลมคมของคุณนายไม่มิด ยิ่งไปกว่านั้น ในธาตุแท้เดิมพวกเธอก็เป็นผู้หญิงจำพวกเดียวกัน เพื่อเป้าหมายแล้วยอมทำทุกวิถีทางเพื่อนำมาให้ได้

เย่หรงชิวรับรู้ความจริงแล้ว ก็ไม่ได้ตำหนิหรือกล่าวโทษเธอเท่าไรนัก กลับยังกำชับให้เธอต้องจัดการอย่างเรียบร้อยเสียด้วยซ้ำ

“เกิดอะไรขึ้น เธอไม่ใช่ปิดบังไว้อย่างดีหรอกหรอ? เคยบอกนานแล้วให้เธอระวังตัวขึ้น ไม่ฟังกันบ้างเลย！”

“นี่ยังไม่ใช่เพราะไป๋เสว่เอ๋อร์นังคนชั้นต่ำนั่น！” จินจิงจิงโมโหจนกัดฟันกรอด “เดิมทีหนูกำลังคิดว่าจะหาโอกาสจัดการมัน คิดไม่ถึงว่าลูกน้องสองคนโง่มากจนเกินไป ทำเรื่องแตกจนได้！ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ดันเห็นหนูยัดบัตรให้คุณหมออีก มันก็เลยเอาเรื่องนี้พูดโพล่งออกมา！”

เย่หรงชิวขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยจะพอใจกับจินจิงจิงเท่าไร “เอาล่ะ ฉันลองคิดหาวิธีดูก่อน แล้วเรื่องข่าวลือซุบซิบที่กระจายไปทั่วของฉันนี่ล่ะจะทำยังไงดี?”