ตอนที่ 310 อย่าให้ความสนใจกับการเข้ามาคุยของเพศตรงข้าม

หลังจากที่ไป๋เสว่เอ๋อเดินออกมา เผยอี้ยืนครุ่นคิดต่อบนดาดฟ้าเป็นเวลานาน ในที่สุด เขาก็หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาจินจิงจิง

เสียงรอสายดังขึ้นแค่ครั้งเดียว มีคนกดรับสายทันที ฝ่ายหญิงรีบรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ “เผยอี้! ในที่สุดคุณก็ยอมโทรหาฉันสักที!”

“เรื่องที่ผ่านมา ฉันขอไม่ถือโทษโกรธเธอ” เผยอี้พูดด้วยเสียงนิ่งเรียบ “แต่ทว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามมายุ่งกับเรื่องของผมอีก! นี่เป็นโอกาสครั้งสุดท้าย!”

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น จินจิงจิงทั้งดีใจทั้งตกใจ รีบตอบกลับ “ฉันเข้าใจแล้ว! คุณสบายใจได้! ต่อไปฉันจะไม่ทำอีกแล้ว!”

ไม่รอให้หล่อนพูดจบ เผยอี้กดตัดสายทันที แต่สิ่งที่ยังคิดวนเวียนอยู่ในหัวอยู่ตลอดคือใบหน้าและสายตาอันจริงจังตอนที่ไป๋เสว่เอ๋อพูดกับเขาเมื่อครู่

หลังจากที่บริษัทตระกูลเผยได้โครงการก่อสร้างมา งานทั้งหมดมีมากขึ้นและยุ่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก พนักงานตำแหน่งน้อยใหญ่ในบริษัทต้องมทำงานล่วงเวลากันหมด ไป๋เสว่เอ๋อที่อยู่เคียงข้างเผยลี่เชิน งานเอกสารเกือบทั้งหมดหล่อนเป็นคนจัดการ ยุ่งจนไม่รู้วันรูคืน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก็ถึงวันศุกร์ วันแห่งการเลี้ยงฉลอง สถานที่จัดงานอยู่ที่เรือสำราญซิงกวงแถบชานเมืองทางตะวันออก ตอนบ่ายวันนั้น ไป๋เสว่เอ๋อถูกพาไปที่ห้องทำงานของSaraโดยทีมงานแต่งหน้าทำผมของหล่อนโดยเฉพาะ

ตั้งแต่หัวจรดเท้า เส้นผมทุกเส้น ไป๋เสว่เอ๋ออดทนถูกพวกเขาเสริมสวยอยู่สามชั่วโมงกว่า จนเกือบจะเคลิ้มหลับไป กระทั่งรู้สึกหนักอึ้งที่บ่า มีคนปลุกให้ตื่น “เสว่เอ๋อ เสร็จแล้ว”

ไป๋เสว่เอ๋อลืมตาขึ้นมา มองดูตัวเองในกระจก รู้สึกตกใจขึ้นมาทันที การแต่งหน้าที่ดูเบาบาง แต่ทำให้ทั้งใบหน้าของหล่อนดูชัดเจนขึ้นมา เทียบกับการลองชุดครั้งที่แล้ว เมื่อดูโดยรวมทั้งหมดในครั้งนี้ดูสง่า มีชีวิตชีวา และ สดใสมากขึ้น

ไป๋เสว่เอ๋อมองไปที่Saraถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ “ดูอลังการเกินไปหรือเปล่าคะ?”

อันที่จริงวันนี้เป็นแค่งานเลี้ยงฉลองเท่านั้น ดูเด่นเป็นสง่าขนาดนี้ จะทำให้หล่อนดูไม่เป็นตัวเอง

Saraยิ้มและพูดขึ้น “เธอรู้รึเปล่าว่าที่งานวันนี้มีนักข่าวมาด้วยนะ! ทั้งรูปทั้งคลิปจะต้องเอาไปทำข่าวถ่ายทอดให้ประชาชนได้เห็น อีกทั้งยังมีนิตยสารเศรษฐกิจด้วย เชื่อฉัน หลังจากที่เธอถึงงานแล้วทุกคนแต่งตัวจัดเต็มกันหมดแน่นอน การแต่งตัวแบบเธอถือว่ายังน้อยไป! ”

ไม่ว่าจะเป็นยังไง ตอนนี้แต่งตัวแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อย หล่อนทำได้เพียงทนแต่งแบบนี้ไปที่ชานเมืองตะวันออกแล้ว หลังจากที่หล่อนพูดคุยกับSara เจิงหงเข้ามาตามหล่อน “เลขาไป๋ ถึงเวลาแล้ว ควรออกเดินทางได้แล้วครับ”

“โอเคค่ะ” ไป๋เสว่เอ๋อพยักหน้าลง หลังจากร่ำลากับSara หล่อนขึ้นไปบนรถมุ่งหน้าไปยังชานเมืองฝั่งตะวันออกทันที

เผยลี่เชินในฐานะผู้จัดงาน เขาไปถึงที่งานล่วงหน้าก่อนแล้ว เป็นเพราะแต่งหน้าทำผมใช้เวลานานจึงทำให้ล่วงเวลาไปหน่อย หล่อนจึงต้องเขางานพร้อมกับแขกคนอื่น

เมื่อถึงที่หมาย อากาศเริ่มเย็นลงอย่างมาก ไป๋เสว่เอ๋อลงจากรถ และขึ้นไปบนเรือสำราญทันที

มีคนคอยต้อนรับนำเดินไปที่ห้องโถงอันกว้างใหญ่ ไป๋เสว่เอ๋อกวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นผู้คนมากมายมาถึงที่งานก่อนเวลา พวกเขาพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศครึกครื้น

ยังเดินออกไปได้ไม่ไกลนัก ไป๋เสว่เอ๋อก็เจอกับคนที่คุ้นเคยมากมาย บ้างก็เป็นเพื่อนร่วมงาน บ้างก็เป็นพนักงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์หลินวู่ที่เคยร่วมงานกันก่อนหน้านี้

“เลขาไป๋ ดื่มกันสักแก้วหน่อยไหมครับ?”

ทันใดนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งเดินมากันหล่อนไว้ เอื้อมหยิบแก้วแชมเปญจากพนักงานต้อนรับด้านข้างยื่นให้ไป๋เสว่เอ๋อ

ไป๋เสว่เอ๋อเพียงแค่รู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้ เหมือนเป็นคนที่เคยร่วมงานกันที่อสังหาริมทรัพย์หลินวู่

ถ้าเป็นคนที่คุ้นเคยกัน แน่นอนว่าต้องรู้เรื่องความสัมพันธ์ของไป๋เสว่เอ๋อกับเผยลี่เชิน แต่เขากลับกล้าเข้ามาพูดคุยแทะโลมทั้งยังชวนหล่อนดื่มต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ ช่างกล้าอะไรเช่นนี้

ไป๋เสว่เอ๋อเหลือบมองแก้วในมือของคนนั้น ยิ้มพร้อมพูดขึ้น “ดื่มแก้วนึงได้ค่ะ แต่ฉันไม่ดื่มแอลกอฮอล์นะคะ”

หล่อนพูดพลาง เอื้อมไปหยิบน้ำส้มบนโต๊ะด้านข้างมาชนแก้วกับชายคนนั้น ยิ้มและดื่มอึกหนึ่ง “ตามสบายนะคะ”

ไป๋เสว่เอ๋อเดินเฉิดฉายออกไป ไม่ว่าจะเดินไปไหน ความสวยของหล่อนทำให้ผู้คนหันมองมาที่หล่อนกันสายตาเดียว คนที่ทักทายหล่อนเมื่อครู่ มีคนมากมายคอยสังเกตเหตุการณ์อยู่ด้านข้างไม่น้อย เมื่อคนนั้นถูกหล่อนปฏิเสธอย่างอ้อมๆ ต่างพากันขำออกมา

ความคิดเห็น