ตอนที่ 339 ดีกว่าได้รับใบรับรอง

ตอนที่ 338 พวกเธอทะเลาะกันใช่ไหม

ความอึดอัดใจดูเหมือนเป็นเพราะพฤติกรรมของชายหนุ่ม หรือเพราะเรื่องที่ไม่ชัดเจนยังค้างคาใจ ความโกรธของไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ่งมีมากขึ้น

หลังจากที่เห็นไป๋เสว่เอ๋อร์ยืนนิ่งอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน ป้าจางจึงเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ถามเบาๆ “คุณไป๋ ก่อนที่คุณผู้ชายจะออกไปได้สั่งกำชับให้คุณกินอาหารเช้ามากๆ อากาศเย็นดูแลตัวเองให้อบอุ่นด้วยนะคะ”

ไม่ว่าคำพูดของป้าจางจะจริงหรือเท็จ ความโกรธของไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย เธอได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวลงบันไดมาจากด้านหลัง จึงมองเห็นคุณแม่ไป๋กำลังเดินลงบันไดมา

ไป๋เสว่เอ๋อร์เอ่ยปากถาม “แม่ กินอาหารเช้าด้วยกันก่อนไหม”

คุณแม่ไป๋สีหน้าไม่ค่อยดี ดูเหมือนไม่อยากพูดอะไรมาก จึงโบกมือไม่เอา พูดด้วยเสียงเข้ม “ไม่กินอะ”

พูดจบไม่ได้มองเธอก็เดินออกไปข้างนอกเลย

การตอบสนองเช่นนี้ แสดงว่ากำลังโกรธอย่างชัดเจน

ไป๋เสว่เอ๋อร์สับสนไม่รู้ว่าแค่ระหว่างเธอกับเผยลี่เชินไม่มีความสุขด้วยกัน ทำไมคุณแม่ไป๋ถึงได้โกรธขนาดนี้ ยิ่งกว่านั้นเมื่อก่อนเธอก็ไม่ยอมมาอยู่ร่วมกันกับพวกเขา

ความสงสัยใคร่รู้มีอยู่เต็มอก มองดูอาหารบนโต๊ะที่มีมากมาย ไป๋เสว่เอ๋อร์อ่อนใจ แต่เธอก็ไม่ยอมเสียอาหารเช้าที่ป้าจางตื่นขึ้นมาแต่เช้าตั้งใจทำให้เธอกิน

เธอมองไปที่ป้าจางแล้วพูดเบาๆ “ป้าจางกินข้าวด้วยกันซิคะ”

ในขณะเดียวกัน คุณแม่ไป๋ที่กำลังเดินออกจากประตูไปขึ้นรถเบนท์ลี่ย์ที่จอดตรงประตู ตรงที่นั่งด้านหลังยังมีอีกคนหนึ่งนั่งอยู่

เฝิงเจิ้งปางพูดขึ้น “เมื่อกี้ฉันเห็นเผยลี่เชินออกไป เขาน่าจะรู้จักรถของฉัน”

“แล้วเขาล่ะ” คุณแม่ไป๋ขมวดคิ้ว สายตาของเธอแสดงความหงุดหงิดชัดเจน

เธอไม่ได้รู้สึกดีกับเผยลี่เชิน แม้ว่าเขาจะมีความสามารถเป็นเลิศขนาดไหน แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะมองเขาเป็นลูกเขย

เฝิงเจิ้งปางเลิกคิ้ว “แล้วทางคุณล่ะ เป็นไงบ้าง?”

“อย่าพูดถึงเลย เธอบอกว่าจะคิดทบทวนความสัมพันธ์กับเผยลี่เชินอีกครั้ง ตอนแรกก็ว่าจะใช้โอกาสนี้พูดเรื่องของเราสองคน แต่ดูท่าแล้วไม่เหมาะ”

เฝิงเจิ้งปางขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน “ฉันว่า พวกเราเอาหลักฐานให้ดู พอถึงเวลานั้นเธออยากทำอะไรก็ไม่สามารถทำได้แล้ว”

“ค่อยพูดวันหลังเถอะ” คุณแม่ไป๋ถอนหายใจ พูดตัดบท

เธอไม่ใช่คนอบอุ่นอ่อนโยน ในทางกลับกันเธอทำในสิ่งที่เยือกเย็นโหดร้าย แต่อย่างไรก็ตาม ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ

รถค่อยๆ เคลื่อนออกจากคฤหาสน์

ป้าจางมองกลับเข้ามาหลังจากมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอหันมามองไป๋เสว่เอ๋อร์ พูดเบาๆ “คุณไป๋ แม้ว่าป้าไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างคุณกับคุณผู้ชาย แต่เขาก็จริงใจกับคุณนะ ป้ามองเห็น ป้าอยู่กับเขามานาน ป้าไม่เคยเห็นเขาปฏิบัติกับใครอย่างนี้มาก่อน”

ไป๋เสว่เอ๋อร์จิตใจเริ่มหวั่นไหว เธอก้มหน้าสงบสติอารมณ์ไว้ กินโจ๊กต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ได้ตอบสนองใดๆ ต่อคำพูดของป้าจาง

เธอรู้ดีว่าเผยลี่เชินดีกับเธอมาก แต่เธอก็มีหลักการของตัวเอง ถ้ามาหลอกลวงหรือปิดบัง เธอไม่สามารถยอมรับได้ ยิ่งไปกว่านั้นมันเกี่ยวกับข้องกับสายเลือดและความรักของเธอ

เธอโกรธแบบนี้ อาจเป็นวิธีบังคับให้เขาสารภาพออกมาก็ได้

กินอาหารเสร็จ ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องนอน กระวนกระวายใจไม่หยุดหย่อน จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น เห็นเจียงหวั่นหวั่นส่งข้อความมาหาเธอ เธอจึงตอบกลับไป

เรื่องที่เธอถูกพักงานเป็นการชั่วคราวสร้างความโกลาหล ดูเหมือนทุกคนในบริษัทจะรู้กันหมดแล้ว

“เสว่เอ๋อร์ ฉันเองเพิ่งรู้เรื่องนี้ อยากจะไปดูเธอสักหน่อยแต่เธอก็ไม่อยู่แล้ว ตอนนี้เธอเป็นไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?”