ตอนที่ 341
ตอนที่ 341 เขาติดกับดัก
October 28, 2026
ตอนที่ 341 เขาติดกับดัก
ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มเฝื่อนๆ นิ่งเงียบไม่พูด
แท้จริงแล้วบนโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน นับตั้งแต่พ่อเธอประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต เธอรู้สึกว่าชีวิตเป็นสิ่งมีค่า
เจียงหวั่นหวั่นพูดกับตัวเองเมื่อเห็นไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่โต้ตอบ “รอพวกเราไปทำหน้า! พอทำหน้าเสร็จก็ไปกินหม้อไฟ ชีวิตช่างมีความสุข!”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้ม “ได้ เอาตามที่เธอว่า”
เรื่องที่ยังไม่ชัดเจน เธอวิตกกังวลไปก็เท่านั้น
ไปร้านศัลยกรรม ขณะที่กำลังทำความสะอาดผิว โทรศัพท์มือถือของไป๋เสว่เอ๋อร์ดังขึ้นไม่หยุด
ไป๋เสว่เอ๋อร์หยิบขึ้นมาดู ตอนที่เห็นว่าเป็นชื่อใครที่ปรากฏบนหน้าจอ เส้นประสาทตึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ลู่เหยาโทรศัพท์เข้ามาหาเธอก่อน มันหมายความอะไร
เธอลุกขึ้นนั่ง สีหน้าเคร่งเครียด ไม่สนใจแผ่นมาร์กหน้าที่อยู่บนหน้าของเธอ เดินไปที่ระเบียงเพื่อรับโทรศัพท์ “ฮัลโหล รุ่นพี่”
“ฉันสืบเรื่องคดีล้มละลายของตระกูลไป๋ได้แล้วนะ” เขาลังเลเล็กน้อย “พวกเรามาพบกันหน่อยได้ไหม?”
ลู่เหยาแน่ใจว่าเรื่องนี้สำคัญกับไป๋เสว่เอ๋อร์มาก หากจะคุยกันทางโทรศัพท์สู้คุยกันต่อหน้าจะได้ชัดเจนกว่า
“ได้ บอกที่อยู่ฉันมา แล้วฉันจะรีบไปหาพี่”
หลังจากวางสายโทรศัพท์ ไป๋เสว่เอ๋อร์ดึงแผ่นมาร์กหน้าออก แล้วเดินไปหาเจียงหวั่นหวั่นเพื่อขอโทษเธอ ไม่มีเวลามาอธิบายให้เธอฟัง จากนั้นก็หยิบสิ่งของของเธอแล้วจากไป
เธอเองก็คาดไม่ถึงว่าลู่เหยาจะสืบได้ความรวดเร็วขนาดนี้ เธอเองรู้สึกไม่สบายใจเพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงของเขาจากโทรศัพท์
ท้องฟ้ามืดแล้วตอนที่เธอมาพบกับลู่เหยาที่ร้านกาแฟตามที่นัดไว้ ไป๋เสว่เอ๋อร์นั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าขาวซีด
เธอหายใจลึก “รุ่นพี่”
ลู่เหยาสีหน้าเคร่งเครียด พูดเบาๆ “เธอเตรียมใจไว้ให้ดีนะ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า สองมือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
ลู่เหยาพูดเบาๆ “ตระกูลไป๋เกิดเรื่องตอนแรกเป็นเพราะมีคนรายงานให้ร้ายคุณลุงไป๋ ต่อมาคุณลุงถูกจับ เป็นข่าวดังไปทั่วเมืองไห่เฉิง ตอนนั้นเธอไม่อยากให้ตระกูลไป๋ล้มละลาย ก็ไปพบกับเผยอี้เพื่อนชายของเธอใช่ไหม?”
ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า
เรื่องนี้เป็นความจริง เธอไปขอร้องเผยอี้ แต่เผยอี้ไม่ยอมช่วยเหลือเธอ จากนั้นเธอก็ได้พบกับเผยลี่เชิน
ลู่เหยาหายใจลึกก่อนจะพูดต่อ “แต่ข่าวที่เธอไปขอร้องเผยอี้เกิดรั่วไหลออกมา ฉันสืบเจอข่าวนี้ ที่จริงแล้วเป็นคนของเผยลี่เชินจงใจปล่อยข่าวนี้ผ่านสื่อ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์กำมือแน่น ตอนแรกหลังจากที่ข่าวเธอไปขอความช่วยเหลือจากเผยอี้แล้วถูกปฏิเสธเกิดรั่วไหลออกมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการโจมตีไป๋ซื่ออย่างแน่นอน เพราะธนาคารปฏิเสธที่จะให้กู้เงินไป๋ซื่อเมื่อเห็นข่าวนี้ เธอไม่มีทางเลือก ดังนั้นสุดท้ายถึงไปหาเผยลี่เชิน และเรื่องก็จบลง....
ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง ก็เท่ากับว่าเผยลี่เชินทำกับดักให้เธอตกลงไปตั้งแต่ต้น มองดูเธอค่อยๆ ก้าวตกลงไปทีละขั้นทีละขั้น!
คนที่คิดได้ลึกซึ้งขนาดนี้ ก็เหมือนกับนักล่าที่ภูมิใจในตัวเอง มองดูเหยื่อตกลงไปในกับดักที่ตัวเองเตรียมมาอย่างดี
เธอตัวสั่นอย่างไม่รู้ตัว ไป๋เสว่เอ๋อร์ใคร่ครวญถึงสาเหตุและผลจนแทบพูดไม่ออก
ลู่เหยายื่นมือมากุมหลังมือเธอไว้ด้วยใจที่อบอุ่น “เสว่เอ๋อร์ เธอโอเคนะ?”
ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึกๆ สงบอารมณ์ไว้ พยักหน้ารับ “ยังมีอะไรอีกไหม?”
“ยังมี ก่อนที่จะเกิดเรื่องกับคุณลุงไป๋ ไป๋ซื่อและเผยซื่อต่างก็มีข้อพิพาทเรื่องผลประโยชน์ แต่สามารถแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว มีคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ ดูเหมือนว่าโครงการที่คุณลุงไป๋ทำอยู่นั้นไปทับซ้อนผลประโยชน์ของเผยซื่อ เขาจึงไปพบเผยลี่เชินเป็นการส่วนตัว สุดท้ายก็บรรลุข้อตกลงร่วมกัน ส่วนรายละเอียด ฉันเองก็ไม่รู้อย่างชัดเจนนัก”
ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึกเมื่อได้ยิน คว้าน้ำอุ่นบนโต๊ะมาดื่ม จิตใจค่อยๆ สงบลง
เธอเองก็ไม่รู้แน่ชัดเกี่ยวกับข้อพิพาทผลประโยชน์ระหว่างไป๋ซื่อกับเผยซื่อ แต่ถ้ากล่าวถึงผลประโยชน์ที่สัมผัสได้ของบริษัท เธอเข้าใจอยู่พอสมควร ความสัมพันธ์ระหว่างไป๋ซื่อกับเผยซื่อมีลักษณะขัดกันทางอุตสาหกรรม ภายใต้เงื่อนไขทางการตลาด จึงเป็นการยากที่จะหลีกเลี่ยงสัมผัสทางเศรษฐกิจ