ตอนที่ 361 เบื้องหลังคือเธอ

ตอนที่ 361 เบื้องหลังคือเธอ

คุณแม่ไป๋ทนไม่ได้ที่ถูกน้าหรงถามคำถามที่ทำให้จิตใจว้าวุ่น เธอเดินเข้าไปหาไป๋เสว่เอ๋อร์ ลากมือเธอแล้วกระซิบ “เสว่เอ๋อร์ แม่มีเรื่องจะพูดกับลูก”

ไป๋เสว่เอ๋อร์เงยหน้ามองใบหน้าของแม่ที่ดูจริงจังมาก อดถามไม่ได้ “แม่..เป็นอะไรไป”

คุณแม่ไป๋ถามเสียงเข้ม “เผยลี่เชินบอกไหมว่าจะจัดงานแต่งเมื่อไร?”

“งานแต่ง?” ไป๋เสว่เอ๋อร์สับสน

ตอนนี้ความขัดแย้งระหว่างเธอกับเผยลี่เชินเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ อย่าว่าแต่งานแต่งงานเลย แม้แต่เรื่องลูกยังไม่ได้ปรึกษากันเลย แล้วจะมาพูดเรื่องงานแต่งงานทำไมกัน?

“ตอนนี้ลูกท้องแล้ว เขายังไม่คิดจะแต่งงานพาลูกเข้าบ้าน เขาคิดยังไงของเขา? ทำให้ลูกกลายเป็นผู้หญิงท้องก่อนแต่ง กลายเป็นเรื่องตลกไปทั้งเมืองไห่เฉิง”

คำพูดนี้ไป๋เสว๋เอ๋อร์เข้าใจความหมายของแม่เป็นอย่างดี

เธอหายใจลึก พูดอย่างจริงจัง “แม่ หนูเคยบอกแล้วไม่ใช่หรือ เรื่องของหนูปล่อยให้หนูจัดการเอง แม่ไม่ต้องเป็นห่วง...”

“ทำไมแม่จะไม่ห่วง?” คุณแม่ไป๋ขมวดคิ้ว “เสว่เอ๋อร์ ลูกรู้ไหมว่าคนข้างนอกเขาพูดถึงตระกูลไป๋ของพวกเราว่าอย่างไรบ้าง คำพูดไม่เข้าหูแต่แรกก็มีมากพอแล้ว ถ้าเรื่องที่ลูกท้องก่อนแต่งเกิดแพร่สะพัดออกไป ตระกูลไป๋ของเราคงขายหน้าแย่!”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ดวงตาหมองไปชั่วขณะหลังจากได้ยินที่แม่พูด จากนั้นเพลิงความโกรธลุกขึ้นในจิตใจของเธอ

ช่วงนี้มีข่าวลือเกี่ยวกับตระกูลไป๋ออกมาไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่แล้วเกี่ยวข้องกับแม่และเฝิงเจิ้งปาง ตอนนี้แม้แต่แม่เองยังจัดการไม่ได้ ยังคิดจะมาวุ่นวายเรื่องของเธอ...

เมื่อจิตใจร้อนรุ่มไป๋เสว่เอ๋อร์พูดโดยไม่ทันคิด “แม่...แม่ไมรู้หรือไงว่าตอนนี้ข่าวลือที่คนข้างนอกเขาลือกันหมายถึงใคร?”

สีหน้าของคุณแม่ไป๋เศร้าทันทีเมื่อได้ยิน ไม่มีอะไรจะพูดสักคำ

ไป๋เสว่เอร์กำมือแน่นรีบเดินออกไปด้านนอก

น้าหรงตะลึง ร้องเรียกเบาๆ “เสว่เอ๋อร์! เธอ...”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ทำเป็นหูหนวกไม่ได้ยิน รีบเดินไปโดยไม่หยุดออกจากร้านขายสินค้าแม่และเด็กอ่อน

ตอนแรกจิตใจที่รู้สึกทุกข์มาตอนนี้ยิ่งทุกข์หนักกว่าเดิม เธอเดินออกมาจากร้าน ยังไม่รู้ว่าตัวเองควรจะไปที่ไหนต่อ

เรื่องในบ้าน เรื่องนอกบ้าน เรื่องพ่อ เรื่องแม่ ยังมีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเผยลี่เชิน เรื่องทั้งหมดมารวมกันจนสมองเธอแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมายไม่รู้ว่านานแค่ไหน จนกระทั่งโทรศัพท์มือถือสั่นไหว เธอจึงหยิบขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็นเผยลี่เชินที่โทรศัพท์มาหา

เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึก ก่อนจะตัดสินใจวางสายอย่างแน่วแน่

ไม่นานโทรศัพท์ก็สั่นเทาและได้รับข้อความว่า “คนที่สั่งให้เมิ่งจูนขับรถชนเธอสืบเจอแล้วนะ”

ขณะนั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์มีสติกลับมาอีกครั้ง เธอหายใจลึกแล้วส่งข้อความกลับ “คือใคร?”

“ให้เธอไปที่ถนนชิงเฟิงหมายเลข 17”

หลังจากได้รับข้อความ ไป๋เสว่เอ๋อร์มีสติกระตือรือร้นขึ้นมาทันที เธอโบกมือเรียกรถจากนั้นรีบขึ้นรถไปทันที “โชเฟอร์ ไปถนนชิงเฟิงหมายเลข 17 ยิ่งเร็วยิ่งดี!”

เธอแทบรอไม่ไหวอยากเห็นหน้าคนนั้นคนที่คิดจะฆ่าเธอให้ตาย!

อีกด้านหนึ่งบริเวณบาร์ชิงเฟิงบนถนนชิงเฟิงหมายเลข 17 ยังไม่มีผู้คนมากนักเนื่องจากยังกลางวันอยู่ คนในบาร์ต่างอยู่รวมกันบริเวณทางเดินแคบๆ บริเวณใกล้ๆ

มีชายสองสามคนแต่งตัวคล้ายกันดูท่าจะเป็นบอดี้การ์ดจ้องมองไปที่เจ้าของร้านบาร์ บาร์เทนเดอร์ยังมีบริกรอีกสองคน ท่าทางน่ากลัวจนทำให้ไม่กล้าขยับเขยื้อน

ฉีเฟิงยืนอยู่บริเวณตรงทางเดินไปประตูห้องพิเศษ สีหน้าดูเคร่งขรึม

ประตูถูกปิดไว้ครึ่งหนึ่งจึงได้ยินเสียงดังมาจากข้างใน