ตอนที่ 364 บังคับฉันใช่ไหม

ตอนที่ 364 บังคับฉันใช่ไหม

คำพูดนี้ทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ถึงกับหน้าซีด กายเย็นวาบ เดินถอยหลังไปครึ่งก้าว จิตใจหวั่นไหว “คุณคิดอย่างไร?”

ร่างกายชายหนุ่มเย็นประดุจน้ำค้างแข็ง หน้าดำคร่ำเครียด แต่ยังสะกดอารมณ์โกรธภายในใจเอาไว้ “ขอเพียงฉันอยากได้ เธอคิดว่าฉันจะทำไม่ได้หรือไง?”

ขอเพียงเขาอยากได้ เขาใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้เธออยู่ข้างกายเขา เขาแค่ใช้ความสามารถไม่ต้องสิ้นเปลืองแรงมากมาย

ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึกด้วยหัวใจที่เย็นยะเยือก ความคิดทุกอย่างปรากฏขึ้นในสมองของเธอ เช่นเดียวกับเผยลี่เชินชายหนุ่มผู้ซึ่งมีหัวใจเย็นชา เขาจะทำอย่างไรกับเธอก็ได้ ทำอย่างไรกับลูกในท้องของเธอก็ได้ ซึ่งเธอไม่กล้าคิด

เธอส่ายหน้า เอ่ยปากอย่างมั่นคง “คุณไม่สามารถบังคับให้ฉันอยู่กับคุณได้!”

“ทำไมไม่ได้?” เผยลี่เชินมองด้วยสายตามืดมน จากนั้นก้าวไปข้างหน้าบังคับให้เธอเดินไปจนถึงมุมห้อง จับข้อมือของเธอไว้ “ไป๋เสว่เอ๋อร์ ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันไม่ใช่คนดีอะไร ให้ฉันมองดูหญิงที่ฉันรักคลอดลูกของชายชู้ เธอคิดว่าฉันจะไม่ทำอะไรเลยหรือไง?”

มือของชายหนุ่มแข็งแรงมาก เกือบจะบีบข้อมือเธอให้แหลกเป็นจุณ แต่ไป๋เสว่เอ๋อร์ยังอดทนไม่ร้องออกมาได้กัดฟัน “ปล่อยฉันนะ!”

สายตาของทั้งคู่จ้องมองกัน ดวงตาดูสับสน จมูกใกล้กัน เห็นได้ชัดเหมือนเป็นความสัมพันธ์ของคู่รัก แต่อารมณ์ของทั้งสองคนขณะนี้กลับเต็มไปด้วยความโกรธ ซึ่งไม่มีใครยอมใคร

หลังจากนั้นไม่นาน เผยลี่เชินเห็นดวงตาของหญิงสาวเปล่งประกาย ทำให้จิตใจหวั่นไหว จึงค่อยๆ ปล่อยมือ น้ำเสียงอ่อนลง “ฉันจะให้หมอจัดการผ่าตัดเธอให้ดีที่สุด แล้วเราค่อยมีลูกของตัวเอง มีชีวิตที่มีความสุขต่อไป...”

เขายังพูดไม่ทันจบ ไป๋เสว่เอ๋อร์ดึงมือออกจากมือของเขา จากนั้นยกมือขึ้นตบที่ใบหน้าของเขา

“ผ๊ะ” เสียงนั้นชัดเจน แล้วทั้งสองหยุดชะงักไปสักครู่ แล้วบรรยากาศเปลี่ยนเป็นหดหู่โดยไม่รู้ตัว

ความตื่นตระหนก ความสับสนมากมายปรากฏอยู่ในหัวของไป๋เสว่เอ๋อร์ เธอผลักเผยลี่เชินออกไป วิ่งโซเซไปอีกด้านหนึ่ง ทันใดนั้นกวาดสายตาเห็นกล่องใส่ปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะ เธอไม่ลังเลหยิบมีดเล็กๆ ขึ้นมาจากในกล่อง จ่อที่บริเวณลำคอของตัวเอง

ไป๋เสว่เอ๋อร์หลังพิงหน้าต่าง มองเผยลี่เชินด้วยสายตาสับสน มือที่ถือมีดสั่นไหว “เผยลี่เชิน อย่ามาบีบบังคับฉันนะ?”

เผยลี่เชินมองดูหญิงสาวเมื่อจิตใจค่อยๆ สงบลง ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดใจยิ่งนัก

เขาขมวดคิ้ว สายตาหม่นหมอง “ฉันไม่เคยบีบบังคับอะไรเธอ!”

เขาแค่ไม่อยากเห็นหญิงสาวที่เขารักให้กำเนิดลูกของชายชู้! แต่คิดไม่ถึง...ว่าเธอจะใช้ความตายมาบีบบังคับ!

“ไม่ว่าคุณอยากจะทำอะไร สรุปฉันตัดสินใจแน่นอนแล้ว! ถ้าคุณยังมาบังคับให้ฉันอยู่กับคุณอีก สิ่งที่ฉันสามารถให้คุณได้แน่นอนคือไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ...”

พูดจบ เธอออกแรงที่มือนิดหน่อย ทิ่มปลายมีดเข้าไปที่เนื้อบริเวณคอ คอสีขาวของเธอเริ่มมีสีแดงปรากฏในทันที

ดวงตาของเผยลี่เชินเศร้าใจอย่างกะทันหัน “หยุดนะ ไป๋เสว่เอ๋อร์!”

“ปล่อยฉันไป!” ไป๋เสว่เอ๋อร์ตัวสั่น ใบหน้าสีขาวซีดเหมือนกระดาษ “ไม่เช่นนั้นก็จะตายไปพร้อมกัน”

เผยลี่เชินค่อยๆ กำมือแน่น มองดูความดื้อรั้นของหญิงสาวพร้อมกับเลือดสีแดงบนคอของเธอ เขารู้สึกร่างกายค่อยปรากฏความเย็นขึ้นช้าๆ พร้อมกับสูญเสียความเด็ดขาดความกล้าหาญที่มีในตัวเขา

หลังจากทรมานใจสักพัก ในที่สุดเขาก็เลือกการประนีประนอม “ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน!”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พูดอย่างแน่วแน่ชัดเจน “คุณต้องปล่อยฉันไป!”

หลังจากเงียบไปสองสามวินาที เผยลี่เชินขมวดคิ้ว ละสายตามองไปทางอื่น ถอนหายใจยาว “ได้ ฉันปล่อยเธอไป”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นไป๋เสว่เอ๋อร์ค่อยๆ ผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเอง เธอค่อยๆ ลดมือที่ถือมีดลง เดินด้วยความสับสนไปอีกด้าน หยิบกระเป๋าสัมภาระออกจากห้องไป

เมื่อห้องกลับสู่ความสงบอีกครั้ง หญิงสาวก็เดินจากห้องนี้ไปไกลแล้ว เผยลี่เชินสติกลับมาอีกครั้ง อารมณ์จิตใจเริ่มสับสน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมากเขาไม่เคยต้องประนีประนอมยอมความได้ถึงขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม แต่กับไป๋เสว่เอ๋อร์เป็นข้อยกเว้นสำหรับเขา