ตอนที่ 381 หรือจะเป็นลูกนอกสมรส

ตอนที่ 381 หรือจะเป็นลูกนอกสมรส

ตอนนั้นเอง ผู้คนบนเวทีและหน้าเวทีต่างพากันตกตะลึง

เผยลี่เชินยักคิ้วขึ้น เมื่อก้มหน้าลงมองดูเด็กน้อยที่กอดขาตัวเองไว้แน่นไม่ยอมปล่อย สายตาของเขาตลึงขึ้นมาทันที

ใบหน้าขาวผ่องเหมือนแป้งข้าวเจ้า ตาเป็นประกายเหมือนเมล็ดองุ่นจ้องมองมาที่ตน จมูกเล็กๆ ตาดวงโต มองดูแล้วคุ้นเคยยิ่งนัก

เผยลี่เชินย้อนถามขึ้น “หนูชื่ออะไร?”

“คุณพ่อ” น้ำเสียงของห้าวเจ๋อน้อยหนักแน่น แฝงไปด้วยความออดอ้อนของเด็กน้อยใครได้ยินต้องใจละลาย

ตอนนั้นเอง ในใจของเผยลี่เชินไม่ได้มีความรู้สึกรำคาญหรือเบื่อหน่าย แต่กลับอดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้น

โดยปกติแล้วเผยลี่เชินปฏิบัติกับผู้หญิงกับเด็กในท่าทีที่ค่อนข้างเย็นชา แต่มาวันนี้ถูกเด็กน้อยกอดขาเรียกว่าพ่อ เขากลับรู้สึกอิ่มใจขึ้นมา

นักข่าวที่อยู่ด้านล่างเวทีรู้สึกได้ว่ามีข่าวใหม่เกิดขึ้น พวกเขารีบถ่ายรูปอย่างบ้าคลั่ง ขนาดหน้าเว็บที่กำลังถ่ายทอดสดบนอินเตอร์เน็ตยังค้างเพราะคนเข้ามาดูเป็นจำนวนมาก

ทุกคนมักจะให้ความสนใจและวิพากษ์วิจารณ์กับเรื่องอะไรที่ไม่ชัดเจนเช่นนี้ ทุกคนกำลังสงสัยว่าเขาทำแบรนด์สินค้าอัญมณีนี้ขึ้นมาเพื่อใคร และที่น่าสงสัยมากไปกว่านั้นคือ “เด็กผู้ชาย” ที่ขึ้นมาบนเวทีอย่างกะทันหันแบบนี้

งานหยุดชะงักไป พิธีกรเดินเข้ามาอย่างทำตัวไม่ถูก หัวเราะกลบเกลื่อน “ลูกของใครเนี่ย น่ารักจังเลย เจอใครก็เรียกคุณพ่อ....มานี่มา ลุงมีลูกอมนะ หนูลงไปกับลุงดีไหมจ้ะ?”

มองดูมือที่พิธีกรยื่นมาให้ ห้าวเจ๋อน้อยขมวดคิ้ว เบี่ยงหน้าไปอีกด้านหนึ่ง “ลุงไม่ใช่พ่อของผม ผมไม่ไปกับลุง!”

ในตัวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ และความดื้อรั้นมากเกินวัย

เผยลี่เชินก้มหน้ามองเด็กน้อยที่เกาะขาอยู่ เขาใจอ่อนขึ้นมาทันที

ในความรู้สึกของเขา ไป๋เสว่เอ๋อก็เป็นคนดื้อรั้นเช่นนี้ เรื่องไหนที่แน่ใจแล้วจะไม่มีทางเปลี่ยนใจ

เขาค่อยๆโน้มตัวลง อุ้มห้าวเจ๋อน้อยขึ้นมา ถามขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา “ไหนบอกลุงมาซิ แม่ของหนูอยู่ไหน?”

ห้าวเจ๋อน้อยส่ายหน้า “คุณไม่ใช่คุณลุง คุณคือคุณพ่อ!”

สุดท้ายก็พ่ายให้เด็กดื้อที่อุ้มอยู่ในอ้อมอก เผยลี่เชินหัวเราะ พูดขึ้น “โอเค งั้นบอกลุงมาสิ ว่าแม่หนูอยู่ไหน?”

“คุณยังไม่ผ่านการทดสอบของผม ยังเจอแม่ของผมไม่ได้!”

ฟังเด็กน้อยพูดแต่ละอย่าง เผยลี่เชินอดขำไม่ได้ ขณะเดียวกันผู้คนด้านล่างเวทีต่างพากันพูดต่างๆนานา นักข่าวแต่ละสำนักคิดว่าเรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่ ต่างพากันเบียดขึ้นมาด้านหน้า

“คุณเผย ขออนุญาตถามค่ะ เด็กคนนี้เป็นลูกของคุณใช่ไหมคะ?”

“เป็นลูกนอกสมรสหรอคะ?”

นักข่าวที่มีความกล้ามาก เดินหน้าเขาไปถามตรงๆ

ฉีเฟิงที่ยืนอยู่ด้านข้างทนไม่ไหวจนเหลือบตามองบน คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีนักข่าวเปลี่ยนงานกิจกรรมให้เป็นงานแถลงข่าวได้ และยังจะถามคำถามปัญญาอ่อนแบบนี้อีก

เขาเดินเข้าไปกันนักข่าวแถวหน้าออก พูดขึ้นด้วยเสียงเรียบเฉย “ขอโทษนะครับ ห้ามเข้ามาใกล้นะครับ งานกำลังดำเนินต่ออยู่ กรุณาดูระเบียบของงานด้วยนะครับ”

นักข่าวคนนั้นยังไม่ยอมถอยง่ายๆยังเบียดขึ้นไปด้านหน้าต่อ “ฉันถามแค่คำถามเดียว”

“คำถามเดียวก็ได้ค่ะ” สีหน้าของเผยลี่เชินนิ่งขรึมขึ้น “คำถามไร้เหตุผลแบบนี้ยังจะกล้าถามออกมา คุณเคยเห็นใครแวบเดียวก็มีลูกโตแบบนี้ไหม?”

นักข่าวถูกฉีเฟิงต่อว่าไปขนาดนั้นหงุดหงิดขึ้นมาทันที บ่นพึมพำเดินถอยหลังกลับไป “สองคนนี้ดูคล้ายกันชัดๆ! นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นไปไม่ได้ซะหน่อย....”

เมื่อได้ยินนักข่าวคนนั้นพูดขึ้น ฉีเฟิงเงยหน้ามองไปบนเวที เมื่อเห็นผู้ใหญ่กับเด็กทั้งสอง สีหน้าของเขาตกตะลึงทันที

เมื่อครู่ห้าวเจ๋อน้อยหันหลังให้เขา เขาก็เลยเห็นหน้าไม่ชัด ตอนนี้เมื่อเห็นหน้าอย่างชัดเจน เขากลับตกใจขึ้นมาเช่นกัน เหมือนกับที่นักข่าวคนนั้นพูดไว้จริงๆ เผยลี่เชินกับเด็กผู้ชายคนนั้นเหมือนกันจริงๆด้วย!

หน้าตาของผู้ใหญ่กับเด็กน้อยช่างเหมือนกันราวกับออกมาจากบล็อคเดียวกัน เพียงแต่หน้าของเด็กน้อยดูกลม น่ารัก และแบ๊วมาก

เมื่อเห็นนักข่าวถูกกันออก เผยลี่เชินจึงถอนหายใจโล่งอก หยิบไมโครโฟนขึ้นมา “ขออภัยทุกคนด้วยครับ ผมขอตัวก่อน งานยังดำเนินการต่อครับ”