ตอนที่ 397 กล้าทำร้ายภรรยากับลูกของผมอย่างนั้นเหรอ

ตอนที่ 397 กล้าทำร้ายภรรยากับลูกของผมอย่างนั้นเหรอ

“ใครปากดีเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้แกฟังอีกล่ะ” คุณแม่ไป๋พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจปนรำคาญเล็กน้อย “เสว่เอ๋อร์ ลูกไม่ต้องกังวลไปหรอก แม่ไม่เป็นไร แม่จะไม่ยอมให้ใครมากลั่นแกล้งแม่ได้หรอก”

“แม่คะ คนอื่นมากลั่นแกล้งแม่หรือว่าแม่ไปกลั่นแกล้งคนอื่นกันแน่ แม่ไม่ควรมีความคิดแบบนั้นตั้งแต่แรกเลยนะ ตอนนี้แม่เป็นภรรยาโดยชอบธรรมของเฝิงเจิ้นปาง ถึงแม้ว่าเขาจะมีลูกตามกฎหมาย หรือว่าเป็นลูกนอกสมรสก็ตาม เขาก็ไม่มีทางปฏิบัติกับแม่อย่างไม่ยุติธรรมได้หรอก!”

“เสว่เอ๋อร์ ลูกไม่เข้าใจ ตอนนี้แม่มีธุระ แค่นี้ก่อนนะ......”

ไป๋เสว่เอ๋อร์รีบโต้ตอบกลับไปในทันทีว่า “แม่คะ! แม่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ตอนนี้เฝิงเจิ้นปางไม่ได้อยู่ที่ไห่เฉิง แม่ไปกลั่นแกล้งคนอื่นเขาแบบนี้ แล้วถ้าพวกเขาตอบโต้กลับมาบ้าง พร้อมกับบอกเฝิงเจิ้นปางว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของแม่ล่ะ แม่คิดว่าสุดท้ายแล้วใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายแพ้น่ะ”

“เรื่องนั้น...” คุณแม่ไป๋อึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อถูกไป๋เสว่เอ๋อร์พูดแบบนี้เข้า เธอก็เข้าใจขึ้นมาในทันที “แม่ไม่ได้คิดอะไรมากมาย.....”

ในตอนนี้ คุณแม่ไป๋แค่คิดว่าคนพวกนั้นขวางหูขวางตาเธอก็เท่านั้น ทำให้เธอลืมนึกถึงเรื่องราวพวกนี้ไปอย่างสิ้นเชิง

“แม่คะ หนูอยากจะขอร้องให้แม่หยุดทำเรื่องนี้สักที ตอนนี้หนูอยู่ที่ไห่เฉิงแล้ว และหนูกำลังจะไปขอโทษพวกเขาเดี๋ยวนี้ แม่ไม่ต้องสร้างเรื่องให้มันวุ่นวายอีกจะได้ไหมคะ”

คุณแม่ไป๋ตกปากรับคำอย่างลังเล “ก็ได้... แม่จะไม่ก่อเรื่องอีกแล้ว”

เมื่อได้ยินคุณแม่ไป๋พูดแบบนั้นแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจทันที พร้อมกับกำชับคุณแม่ด้วยคำพูดเรียบง่ายอีกเล็กน้อย ก่อนที่จะกดวางสายไป

ห้าวเจ๋อน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆ รู้สึกหวาดกลัวจากน้ำเสียงที่ดูดุดันและโกรธเกรี้ยวของไป๋เสว่เอ๋อร์เมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัด เขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปหาหญิงสาวอย่างระมัดระวัง พร้อมกับกระซิบถามออกไปว่า “หม่าม้า ทำไมหม่าม้าต้องโกรธด้วยละฮะ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยกมื้อขึ้นมาลูบศีรษะน้อยๆ ของห้าวเจ๋อน้อย จากนั้นก็พูดอย่างแผ่วเบาออกไปว่า “ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ หม่าม้าก็แค่ล้อเล่นกับคุณยายของหนูก็เท่านั้นเอง”

เมื่อรถยนต์เคลื่อนที่ไปได้ครึ่งทางแล้ว ทันทีที่เห็นซูเปอร์มาร์เก็ตริมถนนเข้า ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็บอกให้คนขับรถจอดรถสักครู่ จากนั้น เธอก็พาห้าวเจ๋อน้อยเดินไปซื้อกล่องของขวัญจำนวนมากมาย

ในเมื่อเธอกำลังจะแวะไปขอโทษพวกเขา เป็นธรรมดาที่เธอจะต้องหาอะไรติดไม้ติดมือไปด้วยเล็กน้อย แต่ถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายไม่ยอมให้อภัยและรับคำขอโทษนี้แล้วล่ะก็ ความสัมพันธ์ระหว่างเฝิงเจิ้นปางกับคุณแม่ไป๋คงจะยิ่งห่างกันไกลมากขึ้น และเกรงว่าเรื่องราวในครั้งนี้จะยิ่งซับซ้อนมากขึ้นกว่าเดิมด้วย

ขณะที่เธอนำของขวัญที่ซื้อไว้เรียบร้อยมาถึงยังเขตชุมชนแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็อาศัยหมายเลขอาคารและบ้านเลขที่ที่เจียงหวั่นหวั่นให้มา และพาห้าวเจ๋อน้อยเดินตามหาบ้านของพวกเขาไปทั่วบริเวณเขตชุมชนแห่งนั้น

ในที่สุด พวกเขาก็หาบ้านหลังนั้นพบจนได้ บ้านของพวกเขาตั้งอยู่ที่บริเวณชั้นหนึ่ง ไป๋เสว่เอ๋ฮร์จูงมือห้าวเจ๋อน้อยเดินยังไปบริเวณประตูทางเข้า จากนั้น เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และยกมือขึ้นมาเคาะประตูทันที

ทันใดนั้น ก็มีเสียงของผู้หญิงดังขึ้นมาจากภายในห้อง “ใครคะ”

“ขอโทษนะคะ ที่นี่ใช่บ้านของคุณเจียงอวี่หรือเปล่าคะ”

ทันทีที่เธอพูดจบ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกมา ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ที่บริเวณหน้าประตูบ้าน หลังจากที่เธอเหลือบมองดูไป๋เสว่เอ๋อร์และห้าวเจ๋อน้อยตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอก็เอ่ยปากถามออกมาด้วยสีหน้าที่เย็นชาว่า “คุณเป็นใคร”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มให้กับหญิงสาว “คุณคือคุณแม่ของคุณเจียงอวี่ใช่ไหมคะ ดิฉันเป็นลูกสาวของคุณหวีฮุ่ยค่ะ”

หวีฮุ่ย คือชื่อจริงของคุณแม่ไป๋นั่นเอง

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายเข้า สีหน้าของหญิงสาวคนนั้นก็เปลี่ยนไปในทันที “คุณมาทำอะไรที่นี่!”

“คุณอย่าเข้าใจดิฉันผิดไปค่ะ ฉันมาที่นี่เพื่อมาขอโทษพวกคุณค่ะ” ขณะที่ไป๋เสว่เอ๋อร์พูดอยู่นั้น เธอก็นำของขวัญที่ถืออยู่ในมือส่งให้กับผู้หญิงคนนั้น เพื่อแสดงถึงเจตนารมณ์ของเธอ “ฉันรู้ค่ะว่าเมื่อวานคุณแม่ของฉันได้ล่วงเกินพวกคุณ และทำให้พวกคุณต้องรู้สึกขุ่นเคืองใจ ดังนั้น ฉันก็เลยมาที่นี่.......”

ขณะที่ไป๋เสว่เอ๋อร์ยังไม่ทันพูดจบดีนั้น ผู้หญิงคนนั้นก็เอื้อมมือออกมา และหยิบสิ่งของที่อยู่ในมือของไป๋เสว่เอ๋อร์ พร้อมกับโยนทิ้งออกไปในทันที “ไป! ออกไปเดี๋ยวนี้! ใครอยากจะได้คำขอโทษจากคนอย่างพวกเธอกัน!”

ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก ขณะที่เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากอธิบายอะไรออกไป ใครจะคาดคิดว่าจะมีใครอีกคนปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของประตู ชายหนุ่มในวัย 20 ต้นๆ เอ่ยปากถามออกไปว่า “แม่ครับ พวกเขาเป็นใครเหรอครับ”

“ลูกสาวของนังผู้หญิงปากร้ายเมื่อวานนี้ไง! ปากก็บอกว่ามาเพื่อขอโทษพวกเรา แต่ใครจะไปรู้ว่าจริงๆ แล้วตั้งใจจะมาทำอะไรกันแน่!”

ผู้ชายคนนั้นคือเจียงอวี่ และทันทีที่เขาได้ยินประโยคนี้เข้า สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปโดยฉับพลัน เขารีบพาคุณแม่ให้ยืนอยู่ข้างๆ จากนั้นก็แทรกตัวไปยืนอยู่ที่ด้านหน้า พร้อมกับตะโกนใส่ไป๋เสว่เอ๋อร์ทันทีว่า “ออกไปเดี๋ยวนี้! เจอพวกคุณทีไรก็มีแต่ปัญหาทั้งนั้น! แถมยังจะมีหน้ามาที่นี่อีก! ยังกล้ามาขอโทษอีกเหรอ!”

ขณะที่เจียงอวี่ตะโกนอยู่นั้น ทันทีที่เขาเห็นกล่องของขวัญที่กระจัดกระจายอยู่ที่พื้น เขาก็รีบก้มตัวลงไปเก็บพวกมันขึ้นมา จากนั้นก็ปาใส่ไป๋เสว่เอ๋อร์ในทันที