ตอนที่ 404 คุณกำลังหัวเราะผมอยู่อย่างนั้นเหรอ

ตอนที่ 404 คุณกำลังหัวเราะผมอยู่อย่างนั้นเหรอ

ไป๋เสว่เอ๋อร์รีบพาห้าวเจ๋อน้อยกลับไปยังคฤหาสน์ในทันที เมื่อรถยนต์เคลื่อนไปจอดนิ่งสนิท เธอก็เห็นว่าป้าจางกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูและคอยชะเง้อมองมาที่พวกเธอ

เมื่อเห็นว่าเป็นไป๋เสว่เอ๋อร์กำลังลงจากรถ ป้าจางก็รีบเดินไปต้อนรับทักทายในทันที “คุณหนูไป๋! ในที่สุด คุณก็กลับมาแล้ว!”

ไป๋เสว่เอ๋อร์จูงเสี่ยวเจ๋อลงมา พร้อมกับยิ้มให้ป้าจาง จากนั้น เธอก็พูดเบาๆ ขึ้นมาว่า “ไม่ต้องกังวลไปค่ะ พวกเรากลับมาแล้ว”

ป้าจางรีบพยักหน้าอีกครั้ง ขอบตาของเธอนั้นดูมีสีแดงเรื่อเล็กน้อย เมื่อเธอก้มลงมองดูและเห็นว่าห้าวเจ๋อน้อยไม่เป็นอะไร เธอก็ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตา “กลับมาก็ดีแล้วค่ะ กลับมาก็ดีแล้ว”

เมื่อเห็นป้าจางมีท่าทีแบบนี้ ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็รู้สึกขมขื่นขึ้นภายในจิตใจเล็กน้อย เธอเอื้อมมือออกไปจับมือป้าจางพร้อมกับเดินไปทางประตูใหญ่ “ดีค่ะ ป้าจาง พวกเราเข้าบ้านกันเถอะค่ะ”

เธอรู้ดีว่าป้าจางคงคิดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในครั้งนี้กับเมื่อหกปีก่อนจะต้องลงเอยเหมือนกันแน่นอน ตรงที่ว่าเธอหายตัวไปเพื่อหนีไปจากเผยลี่เชิน...

เมื่อเดินเข้าไปยังห้องนั่งเล่น ป้าจางก็เช็ดน้ำตาและรีบเอ่ยปากถามเธอว่า “พวกคุณทานอะไรมาหรือยังคะ ป้าจะได้ไปเตรียมอาหารให้พวกคุณได้ทานกัน”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับถามคำถามอื่นออกไปแทนว่า “ป้าจางคะ เรื่องนี้เผยลี่เชินรู้หรือยังคะ”

ป้าจางอึ้งไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอก็ตอบกลับมาเบาๆ ว่า “คุณผู้ชายรู้แล้วล่ะค่ะ คุณผู้ชายบอกว่าวันนี้ตอนเย็นจะรีบกลับมา ตอนนี้น่าจะกำลังอยู่ระหว่างทางพอดี......”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับยิ้มให้ป้าจาง “มีอะไรให้ทานไหมคะ หนูกับเสี่ยวเจ๋อกำลังหิวมากอยู่พอดีเลยค่ะ”

ป้าจางรีบพยักหน้า “มีค่ะ เดี๋ยวป้าไปเตรียมให้นะคะ”

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ให้คนรับใช้พาห้าวเจ๋อน้อยไปอาบน้ำ ส่วนตัวเองก็นั่งอยู่บนโซฟาด้วยความกระวนกระวายใจ

อีกไม่นาน เผยลี่เชินก็ใกล้จะกลับมาแล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับข้อสงสัยของเขา เธอควรจะโต้ตอบกลับไปอย่างไรดีนะ

ในตอนนั้นเองที่ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เพิ่งจะตระหนักได้ว่า ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นจนถึงตอนสุดท้ายนั้น เธอใส่ใจกับความคิดของเผยลี่เชินมากเหลือเกิน

หลังจากที่คนรับใช้กล่อมห้าวเจ๋อน้อยเข้านอนแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ลุกขึ้น และเดินไปที่หน้าประตูห้องของป้าจาง และยกมือขึ้นมาเคาะประตูทันที

เมื่อประตูเปิดออก ป้าจางก็เห็นว่าเป็นไป๋เสว่เอ๋อร์ที่มายืนอยู่ที่หน้าประตู เธอจึงเอ่ยปากถามออกไปเบาๆ ว่า “คุณหนูไป๋ มีอะไรเหรอคะ”

“หนูอยากรู้ว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่น่ะค่ะ”

เมื่อหันไปมองดูเวลาเรียบร้อยแล้ว ป้าจางก็พูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “น่าจะประมาณสี่ทุ่มค่ะ รออีกสักครึ่งชั่วโมง คุณผู้ชายก็น่าจะกลับมาแล้วล่ะค่ะ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า และยิ้มให้กับป้าจาง “ป้าจางรีบพักผ่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูจะรอเขากลับมาเอง”

หลังจากที่เธอพูดจบนั้น เธอก็หันหลังและเดินกลับไปยังห้องนั่งเล่น เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้น เธอก็เดินเข้าไปในครัว

ที่อีกด้านหนึ่งนั้น เผยลี่เชินกำลังนั่งอยู่บนรถ โดยมีสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมเล็กน้อย เขาหันไปมองเจิงหง และสั่งเขาด้วยเสียงเข้มว่า “ช่วยขับเร็วกว่านี้หน่อยครับ!”

เจิงหงตกปากรับคำ “ได้ครับ!”

เดิมทีวันนี้เขาต้องออกไปทำธุระที่ข้างนอก แต่ทันใดนั้น จู่ๆ ป้าจางก็โทรศัพท์มาหาเขา และบอกว่าเสี่ยวเจ๋อถูกใครบางคนพาตัวไปแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์เองก็ยังไม่กลับมาบ้านด้วย นั่นทำให้เขารู้สึกตื่นตระหนกในทันที และวางมือจากงานทั้งหมดพร้อมกับรีบกลับมาบ้านอย่างรวดเร็ว

ขณะที่เขากำลังนั่งอยู่ในรถนั้น เขาอยากให้ตัวเองมีปีกงอกออกมา เพื่อที่จะได้บินกลับไปที่บ้านหลังนั้นได้ทันท่วงที แต่ทว่านอกจากจะทำได้แต่เพียงร้อนใจและกังวลอย่างมากแล้ว เขาก็ไม่สามารถทำอย่างอื่นได้อีกเลย ความกังวลใจที่เคยเกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อนนั้นหวนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง จนทำให้ชายหนุ่มนั้นรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

ในที่สุด รถยนต์ก็หักเลี้ยวและเคลื่อนตัวเข้าไปในเขตจงหลวี่ฉวนของคฤหาสน์ และไปจอดนิ่งสนิทอยู่ที่ด้านหน้าของคฤหาสน์หลังน้อยนั้น

เผยลี่เชินผลักประตูลงจากรถ และรีบสาวเท้าก้าวเดินไปยังด้านหน้าทางเข้า เมื่อเห็นว่ายังคงมีแสงไฟสว่างเล็ดลอดออกมาจากในห้องนั่งเล่น หัวใจของเขาก็เต้นอย่างรัวเร็วมากยิ่งขึ้น

เมื่อเขาผลักประตูออกไป เผยลี่เชินยังไม่ทันจะได้ถอดเสื้อนอกของเขาออก เขาก็รีบวิ่งไปที่ห้องนั่งเล่นทันที เขาขมวดคิ้วแน่นและมองไปรอบๆ บริเวณห้องนั้น แต่ก็กลับไม่พบใบหน้าที่คุ้นเคยเลยสักนิดเดียว

ทันใดนั้น คนรับใช้คนหนึ่งกำลังถือไม้เช็ดพื้นเดินผ่านมา เมื่อเห็นเผยลี่เชินเข้า เธอก็สะดุ้งโหยงในทันที “คุณ...คุณผู้ชาย”

เผยลี่เชินเก็บความโกรธเอาไว้ภายในใจ จากนั้นก็ถามออกไปด้วยเสียงเข้มว่า “ไป๋เสว่เอ๋อร์อยู่ที่ไหน”