ตอนที่ 409
ตอนที่ 409 ปิดบังได้วันเดียวก็วันเดียว
October 28, 2026
ตอนที่ 409 ปิดบังได้วันเดียวก็วันเดียว
ราวกับมีบางสิ่งโจมตีหัวใจของเธออย่างทันทีทันใด ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจ รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เสียงชายชราที่อยู่ข้างๆ ดังขึ้น โดยที่ไป๋เสว่เอ่อร์ยังตกอยู่ในภวังค์ “สาวน้อยอ่ะ รับปากเขาไปซิ!”
ไป๋เสว่เอ๋อร์กัดริมฝีปาก เธอจำใจต้องรับปากต่อหน้าชายชราในตอนนี้ แต่หลังจากนี้อีกหนึ่งเดือน เธอและเผยลี่เชินก็ต้องสิ้นสุดลง แยกย้ายกันไปตามทางที่แต่ละคนชอบ
เธอกำมือแน่นจนในที่สุดไม่กล้าที่จะรับปาก สะอื้นเล็กน้อย เธอสูดหายใจเข้าลึกรีบพูดอย่างรวดเร็ว “ขอโทษคะ!”
หลังจากพูดประโยคนี้ เธอไม่กล้าเงยหน้ามองเผยลี่เชิน และยิ่งไม่กล้ามองท่าทางสีหน้าของชายชรา แต่กลับหันหลังเดินผลักประตูออกจากห้องไป
เผยลี่เชินและชายชราตกตะลึง ต่างมองเงาของหญิงสาวที่ค่อยๆ หายลับไป ชายชราถอนหายใจยาว “ไม่ได้ดูตัวเองเลย ตอนแรกคิดจะช่วยแกแต่ก็ช่วยไม่ได้”
เผยลี่เชินลุกขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
“ทำถึงขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ยอมยกโทษให้แก แสดงว่าแกต้องไปทำร้ายจิตใจเธออย่างหนัก” ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ
เผยลี่เชินหายใจลึก พูดเบาๆ แต่น้ำเสียงเต็มไปความมั่นใจ “พ่อ วางใจเถอะ ผมจะต้องพาเธอกลับมาให้ได้”
คุณท่านเผยสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อได้ยินเช่นนี้ พูดอย่างจริงจัง “ถ้าแกทำไม่ได้ ฉันก็ไม่นับว่าแกเป็นลูก!”
พูดจบชายชราเดินถือไม้เท้าออกไปจากห้อง เดินไปก็พูดกับตัวเองไป “เสี่ยวเจ๋อเป็นหลานฉัน ยังไงก็เป็นหลานฉัน!”
เผยลี่เชินตามหลังชายชรา รู้สึกสับสนภายในจิตใจ
ทั้งสามคนอยู่ในห้องนั่งเล่น ต่างเข้าใจซึ่งกันและกันโดยไม่ต้องพูดเมื่ออยู่ต่อหน้าเสี่ยวเจ๋อ ทุกคนดูมีความสุขเต็มที่ รู้ว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด
หลังจากกินข้าวกลางวันแล้ว ชายชรายังคงเล่นกับห้าวเจ๋อน้อยต่อจนถึงเวลานอนกลางวันของเสี่ยวเจ๋อทำให้ต้องลาจากด้วยความอาลัยอาวรณ์
ก่อนจะกลับ ชายชราย้ำกับไป๋เสว่เอ๋อร์ “เสี่ยวไป๋ ถ้าลี่เชินมันรังแกเธอ รีบมาบอกฉัน ฉันจะช่วยเธอสั่งสอนมันเอง”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มพยักหน้า “รู้แล้วคะ คุณลุงดูแลสุขภาพด้วยนะคะ”
“ได้ เอาไว้วันหลังฉันค่อยมาเยี่ยมพวกเธอใหม่”
เธอส่งยิ้มพร้อมโบกมือลา ชายชราจึงได้จากไป
เห็นรถขับออกจากคฤหาสน์ไปไกลแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงหันกลับเดินไปที่ห้องนั่งเล่น
เมื่อเข้ามาเธอเห็นคนหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ยืนอยู่เหมือนกำแพง
เธอกำลังจะเดินหนี แต่ชายหนุ่มกลับยื่นมือมาขวางทางเดินของเธอไว้
“ฉันมีเรื่องอยากปรึกษาเธอ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึก เงยหน้ามองเขา “พูดมาซิ”
“คุณพ่ออยากกอดหลานชาย ตอนนี้เขารู้สถานะของเสี่ยวเจ๋อแล้ว มีความสุขมากและต้องมาหาเสี่ยวเจ๋อบ่อยๆ แน่ ฉันไม่ขอให้เธอรับปากอะไรฉัน แต่ขอร้องอย่าบอกเรื่องสัญญาความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนได้ไห?”
เห็นสีหน้าชายหนุ่มที่ดูจริงจัง ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้ว่าเขาไม่ได้พูดเล่น แต่โดยส่วนตัวของเขาแล้วความรู้สึกที่มีต่อชายชราเป็นความรู้สึกที่แท้จริง เธอเองรู้ชัดเจน
เธอลังเลสักครู่ก่อนจะถามเบาๆ “แต่เรื่องนี้ช้าเร็ววันหนึ่งเขาก็ต้องรู้อยู่วันยังค่ำ”
เผยลี่เชินวางมือบนไหล่ของเธอ มองด้วยความจริงใจ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เธอก็รู้ว่าสุขภาพตอนนี้ของเขาไม่ค่อยสู้ดี ฉันไม่อยากให้อะไรมากระกระเทือนใจเขา แม้เรื่องนี้จะปิดบังได้แค่วันเดียวก็วันเดียว ได้ไหม?”